ΓΙΩΡΓΟΣ ΑΛΚΑΙΟΣ: ΟΤΑΝ ΑΠΟΜΟΝΩΘΗΚΑ ΣΤΗ ΜΗΛΟ, ΗΡΘΑΝ ΚΑΜΕΡΕΣ ΕΞΩ ΑΠΟ ΤΟ ΣΠΙΤΙ ΜΟΥ – Η ΑΠΩΛΕΙΑ ΠΟΥ ΤΟΝ ΕΚΑΝΕ ΝΑ ΔΕΙ ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΑ ΤΗ ΖΩΗ
Ο Γιώργος Αλκαίος μίλησε για την απομόνωσή του στη Μήλο, τις κάμερες έξω από το σπίτι του και την απώλεια που άλλαξε τη ζωή του.
Ο Γιώργος Αλκαίος, με αφορμή τη νέα του εμφάνιση στη σκηνή, μίλησε για την απόφασή του να αποσυρθεί στη Μήλο, αποκαλύπτοντας πως τότε βρέθηκε στο επίκεντρο της δημοσιότητας ακόμη και με κάμερες έξω από το σπίτι του. Αναφέρθηκε επίσης στις μεγάλες απώλειες που σημάδεψαν τη ζωή του —τον θάνατο της γιαγιάς του, που τον έκανε να σκέφτεται να μην πάει στη Eurovision το 2010, αλλά και την απώλεια φίλου του σε νεαρή ηλικία— εξηγώντας πως αυτές τον έκαναν να δει τη ζωή πιο ουσιαστικά και να απομακρυνθεί από τις πιέσεις της δισκογραφίας.
Πιο αναλυτικά
Με αφορμή την εμφάνισή του με την παράσταση «360 Μοίρες» στο Βεάκειο Θέατρο και στη Μονή Λαζαριστών, ο Γιώργος Αλκαίος άνοιξε την καρδιά του στον Λάμπρο Κωνσταντάρα και στην εκπομπή «Ραντεβού το ΣΚ».
O Γιώργος Αλκαίος εξήγησε τους λόγους που τον έκαναν για λόγια να αποσυρθεί από τα φώτα και να ζήσει στη Μήλο, αλλά και στο πως τα Μέσα αντέδρασαν στην απόφασή του αυτή, Ακόμη, ο Γιώργος Αλκαίος αναφέρθηκε και στην απώλεια της γιαγιάς του, που τον έκανε να σκεφτεί να μη συμμετάσχει στη Eurovision, αλλά και στην απώλεια ενός φίλου του σε ηλικία μόλις 19 ετών, που τον έκανε να δει τη ζωή πολύ διαφορετικά.
«Όταν απομονώθηκα στη Μήλο, το σεβάστηκε το 99% των δημοσιογράφων. Ήρθαν όμως συνεργεία με κάμερες έξω από το σπίτι μου χωρίς να το ξέρω. Έψαχναν για δηλώσεις, αλλά εγώ το θεωρώ και λίγο σουρεάλ όλο αυτό», θυμάται ο Γιώργος Αλκαίος για την περίοδο που αποφάσισε να απομακρυνθεί από όλους και από όλα.
Μάλιστα, αποκαλύπτει πως βρέθηκε πολύ κοντά στο να μην ανεβεί στη σκηνή της Eurovision το 2010, αφού μόλις είχε χάσει την πολυαγαπημένη του γιαγιά.
«Όλο αυτό ξεκίνησε από την κηδεία. Μόλις τελειώσαμε, με πήρε ένα τηλέφωνο ο Τζώνυ Καλημέρης, ήταν γενικός στην ΕΡΤ, και μου λέει: “Το ‘χεις ή δεν το ‘χεις;”. Του λέω: “Κοίτα, κάθισα, το σκέφτηκα ένα βράδυ πολύ καλά και λέω: ή θα πας να το κάνεις και μετά θα πας να κλειδωθείς να το λύσεις ή δεν θα το κάνεις και θα κλειδωθείς από σήμερα”… Ήταν στο μυαλό μου να μην τραγουδήσω. Δεν είχα ξαναπεράσει τέτοια απώλεια. Ήταν μάνα μου εμένα, δεν ήταν η γιαγιά μου. Και είπα ότι “θα το κάνω, θα το ζήσω και μετά πότε τελειώνουμε, τέλος Μαΐου; Θα φύγω για το νησί να πάω να τη βρω λίγο, και βλέπουμε”. Αυτό έγινε», εξομολογείται ο Γιώργος Αλκαίος.
«Στα 90’s είχα μπει σε μία φάση να βγάζω κάθε χρόνο άλμπουμ, επιτυχίες. Ήταν έτσι ο κόσμος, γιατί αγόραζαν δίσκους τότε. Υπήρχε πολλή πίεση όμως, ένιωσα προϊόν από την πρώτη στιγμή. Το “λούστηκα” πολύ, τσακωμοί στα γραφεία των δισκογραφικών. Δεν ήθελα ποτέ να κάνω μπουζούκια, έκανα μία δεκαετία δυνατή με δικά μου πράγματα. Δεν ήθελα να μπω σε αυτό που έβλεπα γύρω μου, γιατί έβλεπα ότι όλοι κάνουνε κάτι που δεν τους αρέσει πραγματικά, δεν τους αρέσει», περιγράφει ο τραγουδιστής στον Λάμπρο Κωνσταντάρα για την “χρυσή” εποχή της δισκογραφίας.
«Στα 19 μου έχασα έναν φίλο από ναρκωτικά και μέτρησα τη ζωή διαφορετικά από πολύ νωρίς. Κατάλαβα ότι όλα είναι μάταια. Έβγαλα λεφτά στην καριέρα μου αλλά στερήθηκα και πολλά. Αν βγάλεις χρήματα, φα’ τα όλα. Δεν θα μείνει τίποτα στο τέλος» αναφέρει σε άλλο σημείο.
Ενώ για το ενδεχόμενο μιας συνεργασίας με την Άννα Βίσση απάντησε, «Αν μου έλεγε η Άννα Βίσση να κάνουμε ένα 90’s πρόγραμμα, δέχομαι από τώρα αλλά σοβαρά. Έχω ήδη έτοιμο το πρόγραμμα. Ο κόσμος θέλει να το ξαναζήσει αυτό το πράγμα. Η μουσική είναι ανάμνηση. Δεν είναι το μέλλον, είναι το χθες».
