ΕΥΑΓΓΕΛΙΑ ΜΟΥΜΟΥΡΗ: ΣΤΑ 24 ΤΗΣ ΒΡΗΚΕ ΝΕΚΡΟ ΤΟΝ ΠΑΤΕΡΑ ΤΗΣ ΚΑΙ ΔΕΝ ΠΡΟΛΑΒΕ ΝΑ ΠΕΝΘΗΣΕΙ

Η Ευαγγελία Μουμούρη μίλησε με ειλικρίνεια για την απώλεια του πατέρα της, ένα γεγονός που επηρέασε καθοριστικά τη ζωή της όταν ήταν μόλις 24 ετών.

Σε συνέντευξη που παραχώρησε στο περιοδικό OK!, η αγαπημένη ηθοποιός αναφέρθηκε στον αιφνίδιο θάνατο του πατέρα της, τον οποίο εντόπισε νεκρό, αλλά και στο πόσο τη βοήθησε το θέατρο να αντιμετωπίσει το πένθος.

Εκείνη την εποχή, όπως είπε, ετοιμαζόταν να ξεκινήσει την επαγγελματική της πορεία στην υποκριτική, ώσπου ένα γεγονός άλλαξε όλα όσα σχεδίαζε. Ο πατέρας της πέθανε σε ηλικία μόλις 50 ετών και δεν πρόλαβε να τη δει να γίνεται επαγγελματίας ηθοποιός.

Η Ευαγγελία Μουμούρη ανακάλεσε επίσης μια πολύ συγκινητική ανάμνηση από την τελευταία φορά που ο πατέρας της την είδε να παίζει, όταν εκείνη ήταν ακόμη μέλος της θεατρικής ομάδας του Παντείου Πανεπιστημίου.

«Στα 24 μου έχασα τον μπαμπά μου που έφυγε σε μικρή ηλικία, ήταν 50 χρόνων. Δεν με είδε ποτέ στο θέατρο, παρά μόνο σε μία παράσταση με τη θεατρική ομάδα του Παντείου πριν μπω στη δραματική σχολή του Εθνικού. Ενώ έπαιζα, ήρθε και μου άφησε ένα λουλούδι πάνω στη σκηνή και έφυγε. Μάλιστα, δεν τον είχα δει. Μου είπαν μετά ότι είχε περάσει. Ήταν το πρώτο και το τελευταίο λουλούδι που μου έδωσε» ανέφερε χαρακτηριστικά.

Έπειτα, η ηθοποιός περιέγραψε το σοκ που ένιωσε αντικρίζοντας τον πατέρα της νεκρό και εξήγησε ότι τότε δεν μπόρεσε να επεξεργαστεί την απώλεια όπως θα ήθελε.

«Έφυγε ξαφνικά, εγώ τον βρήκα κιόλας έτσι. Ήταν να ξεκινήσω ως ηθοποιός και όλα γκρεμίστηκαν γύρω μου. Δεν πρόλαβα να πενθήσω, δεν ήξερα πώς. Κλείστηκα στο θέατρο και εκεί έβγαλα όλα τα συναισθήματα που είχα, είτε χαράς είτε λύπης. Το θέατρο με έσωσε. Είμαι σίγουρη ότι αν δεν έκανα θέατρο, δεν θα ήμουν ο άνθρωπος που είμαι τώρα».

Αμέσως μετά, η ηθοποιός αναφέρθηκε στην επιλογή της να ανεξαρτητοποιηθεί μόλις αποφοίτησε από τη δραματική σχολή: «Λόγω συνθηκών αναγκάστηκα, μόλις τελείωσα τη δραματική σχολή, να στηριχτώ στα δικά μου πόδια. Και βέβαια, η αλήθεια είναι ότι το έκανα από εγωισμό.

Είχε πεθάνει ο μπαμπάς μου, είχα παίξει στο Εθνικό και αποφάσισα να νοικιάσω μόνη μου σπίτι. Η μαμά μου ήταν να πεθάνει (γέλια). Ήθελα να είμαι ανεξάρτητη, και όποιες αντιξοότητες υπάρξουν να τις περνάω μόνη μου. Από τότε πήρα τη ζωή μου στα χέρια μου. Με δυσκολία ζητούσα βοήθεια. Πλέον, έχω μάθει ότι δεν είναι κακό να το κάνεις».