Ο ΑΡΗΣ ΜΟΥΓΚΟΠΕΤΡΟΣ ΠΡΟΣΚΥΝΗΣΕ ΣΤΟΝ ΤΑΦΟ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΠΑΙΣΙΟΥ: «ΠΕΡΥΣΙ, ΤΕΤΟΙΑ ΜΕΡΑ, ΠΡΟΣΕΥΧΗΘΗΚΑ ΚΑΙ ΤΟΥ ΖΗΤΗΣΑ ΔΥΟ ΠΡΑΓΜΑΤΑ»
Η επίσκεψη στη Σουρωτή συνδέεται με την προσευχή που έκανε έναν χρόνο νωρίτερα, ζητώντας γαλήνη και δύναμη για να ξαναπαίξει κλαρίνο μετά τον σοβαρό τραυματισμό του
Ο Άρης Μουγκοπέτρος μοιράστηκε με τους διαδικτυακούς του φίλους μια προσωπική και βαθιά συγκινητική στιγμή από την επίσκεψή του στον τάφο του Αγίου Παϊσίου, στη Σουρωτή Θεσσαλονίκης.
Η πίστη του στον Θεό αποτελεί, όπως έχει πει, σημαντικό στήριγμα στις δύσκολες περιόδους της ζωής του. Ο γνωστός δεξιοτέχνης του κλαρίνου δεν την έχει κρύψει ποτέ, ενώ τον Απρίλιο του 2025 αντιμετώπισε σοβαρή περιπέτεια με την υγεία του.
Στον προσωπικό του λογαριασμό στο Instagram, ο Άρης Μουγκοπέτρος ανάρτησε φωτογραφίες από την παρουσία του στο Ιερό Ησυχαστήριο του Αγίου Ιωάννου του Θεολόγου. Εκεί βρίσκεται ο τάφος του Αγίου Παϊσίου.
Σε μία από τις φωτογραφίες, ο μουσικός καταγράφεται γονατιστός μπροστά στον τάφο του Αγίου, καθώς προσεύχεται με βαθιά κατάνυξη.
Η επίσκεψη έχει ξεχωριστή σημασία, αφού ο Άρης Μουγκοπέτρος έχει αναφερθεί δημόσια στον δεσμό του με τον Άγιο Παΐσιο και στη δύναμη που, όπως πιστεύει, πήρε από την προσευχή του.
Με αφορμή τη γιορτή του Αγίου Παϊσίου, τον περασμένο Ιούλιο είχε μιλήσει για την προσευχή που έκανε έναν χρόνο νωρίτερα. Τότε ζήτησε να βρει εσωτερική γαλήνη και να μπορέσει να παίξει ξανά κλαρίνο.
«Πέρυσι, τέτοια μέρα, προσευχήθηκα στον Άγιο Παΐσιο και του ζήτησα δύο πράγματα: να βρω την ηρεμία που τόσο είχα ανάγκη και να μου δώσει τη δύναμη να ξαναπαίξω κλαρίνο», είχε εξομολογηθεί.
Ο Άρης Μουγκοπέτρος είχε τραυματιστεί σοβαρά το Πάσχα του 2025, όταν κροτίδα εξερράγη στο δεξί του χέρι στη διάρκεια γλεντιού στα Τριπόταμα Αχαΐας. Η έκρηξη τού κόστισε δύο δάχτυλα και προκάλεσε επίσης σοβαρό τραυματισμό στο μάτι.
Στη συνέχεια υποβλήθηκε σε χειρουργικές επεμβάσεις και πέρασε μια απαιτητική περίοδο αποκατάστασης, προσπαθώντας παράλληλα να συνηθίσει τις νέες συνθήκες στην καθημερινότητά του.
Παρά τις δυσκολίες, ο μουσικός επέστρεψε στη σκηνή και κατάφερε να κρατήσει και πάλι το αγαπημένο του κλαρίνο στα χέρια του. Για εκείνον, η στιγμή αυτή είχε ιδιαίτερη συναισθηματική αξία.
