ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΠΙΑΤΑΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΡΟΣΩΠΙΚΗ ΤΟΥ ΖΩΗ: «ΕΜΕΝΑ Η ΙΔΙΩΤΙΚΗ ΜΟΥ ΖΩΗ ΗΤΑΝ ΚΛΕΙΔΩΜΕΝΗ ΚΑΙ ΔΕΝ ΥΠΗΡΧΕ ΚΛΕΙΔΑΡΟΤΡΥΠΑ»

Ύστερα από μακρά απουσία, ο Δημήτρης Πιατάς επιστρέφει τηλεοπτικά με τη νέα σειρά του MEGA, «Η Νταντά της Γειτονιάς». Με αφορμή αυτό το επαγγελματικό βήμα, κάνει τον απολογισμό μιας πορείας που εκτείνεται σε πολλές δεκαετίες.

Σε συνέντευξή του στο Zappit και στο The Full Story του Γιώργου Σκρομπόλα, ο καταξιωμένος ηθοποιός αναφέρθηκε στις επαγγελματικές προτάσεις που απέρριψε και κατόπιν μετάνιωσε, στον ηλικιακό ρατσισμό στην υποκριτική και στους νεότερους ηθοποιούς. Μίλησε ακόμη για τον Μάρκο Σεφερλή, παίρνοντας το μέρος του απέναντι στις επικρίσεις που δέχεται.

Ο Δημήτρης Πιατάς μίλησε επίσης, κάτι που κάνει σπάνια, για την προσωπική ζωή του, την οποία διατήρησε όλα αυτά τα χρόνια συνειδητά έξω από τη δημοσιότητα. Αναφέρθηκε στις κόρες του, στα εγγόνια του και στο πώς αξιολογεί τον εαυτό του ως πατέρα, ενώ εξήγησε και τη στάση του απέναντι στην αναγνωρισιμότητα. Για τον ίδιο, αληθινή σημασία έχει να συνεχίζει κανείς να είναι παρών και δημιουργικός.

Η επιστροφή του Δημήτρη Πιατά στο MEGA

Δηλώνει, φυσικά, χαρούμενος τόσο για την παρουσία του στο Mega όσο και για τη συνεργασία του με τη συγκεκριμένη τηλεοπτική ομάδα, επιτέλους σε μια κομεντί. Δεν πρόκειται για κωμωδία με τη στενή έννοια του όρου, αλλά για μια τρυφερή οικογενειακή ιστορία, γεμάτη ανθρωπιά, με εξαιρετικούς συναδέλφους και συνεργάτες.

Ποιο στοιχείο της πρότασης σας οδήγησε να απαντήσετε θετικά; Πρόκειται για τη «Νταντά της Γειτονιάς», που σύντομα θα προβληθεί από το Mega.

Η πρόταση, με τον τρόπο που του παρουσιάστηκε συνολικά, ήταν ιδιαίτερα δελεαστική. Όπως παραδέχεται, ένιωσε και την αγάπη των ανθρώπων, οι οποίοι ήθελαν πραγματικά πάρα πολύ να συμμετέχει στη δουλειά. Έχοντας υπηρετήσει επί χρόνια το θέατρο, θεωρεί ότι, εξαιτίας τόσο της ηλικίας όσο και του ονόματός του, δεν θα μπορούσε να ζητήσει δουλειά, άλλωστε δεν είχε ανάγκη από δουλειά. Εκείνο που χρειαζόταν ήταν να εξακολουθεί να υπάρχει καλλιτεχνικά, με οποιονδήποτε τρόπο μπορούσε. Στο θέατρο, πάντως, είχε πολύ ισχυρή παρουσία και έτσι κάλυπτε ολόκληρο το κοινό του, μαζί και το πιθανό τηλεοπτικό του κοινό. Διευκρινίζει πως το τηλεοπτικό κοινό τον ενδιαφέρει, καθώς θα ήταν ψέμα να ισχυριστεί το αντίθετο. Θεωρεί πολύ σημαντικό να μπορεί, ως πρόσωπο, να φτάνει μέσα από την τηλεόραση σε σπίτια που βρίσκονται πολύ μακριά, από το Καστελόριζο και την Ηγουμενίτσα μέχρι τη Γαύδο και κάθε άκρη της Ελλάδας.

Ποια είναι η προσωπικότητα του χαρακτήρα που ενσαρκώνετε στη σειρά;

Ο Κώστας, ο συνταξιούχος ταξιτζής της σειράς

Ο ήρωάς του είναι ένας καθημερινός άνθρωπος, κάποιος που θα μπορούσε να μένει δίπλα μας. Ονομάζεται Κώστας και είναι συνταξιούχος οδηγός ταξί. Κατά τον ηθοποιό, οι ταξιτζήδες αποτελούν μια ξεχωριστή φυλή μέσα στην ελληνική πραγματικότητα και διαθέτουν μια ιδιόμορφη σοφία. Αυτό οφείλεται στο ότι περνούν αναγκαστικά αμέτρητες ώρες οδηγώντας, συχνά παγιδευμένοι στην κίνηση. Έτσι, έχουν κάθε δυνατότητα να ακούν ραδιόφωνο, να πληροφορούνται, να συλλογίζονται, ακόμη και να τηλεφωνούν. Το σημαντικότερο, όμως, είναι πως γνωρίζουν ανθρώπους τους οποίους δύσκολα θα συναντούσαν υπό άλλες συνθήκες στην καθημερινή ζωή.

Την ίδια στιγμή, όμως, δεν απομακρύνεστε ποτέ από το θέατρο. Βρισκόμαστε στο Θέατρο Δημήτρης Χορν, όπου σε λίγες ημέρες θα αρχίσετε μια εξαιρετική παράσταση, τον «Μάρτυρα Κατηγορίας» της Αγκάθα Κρίστι.

Χαρακτηρίζει το έργο συγκλονιστικό και υπογραμμίζει ότι ανεβαίνει, παρακαλώ, για τέταρτη σεζόν, με τον ίδιο να προστίθεται ως επισκέπτης πλέον σε αυτή τη χρονιά. Τη σκηνοθεσία υπογράφει ο Νικορέστης Χανιωτάκης. Πρόκειται για κείμενο της Αγκάθα Κρίστι, γραμμένο στη δεκαετία του ’50, το οποίο διαθέτει όλες τις απαραίτητες ανατροπές. Ως δικαστικό θρίλερ, περιστρέφεται γύρω από την αναζήτηση του δολοφόνου. Όπως συνήθιζε να λέει ο Χίτσκοκ, το φινάλε δεν πρέπει ποτέ να αποκαλύπτεται, επειδή εκεί βρίσκεται η ανατροπή. Σε αυτό ακριβώς το παιχνίδι συμμετέχει η Αγκάθα Κρίστι, καταφέρνοντας να παίζει με τους θεατές, στοιχείο στο οποίο βασίζεται η επιτυχία της. Εκτιμά, μάλιστα, ότι ανάλογη λογική ακολουθεί και η σκηνοθετική προσέγγιση: οι ένορκοι προέρχονται από το κοινό και είναι θεατές που συμφωνούν να ψηφίσουν κατά τη διάρκεια της δίκης.

«Ο Μάρκος Σεφερλής είναι μια ολόκληρη ιστορία στην κωμωδία, ας κάνουν άλλοι υψηλή αισθητική»

Η θέση του Δημήτρη Πιατά για τον Μάρκο Σεφερλή

Έχετε εκφραστεί με ιδιαίτερα θετικά λόγια για τον Μάρκο Σεφερλή, έναν καλλιτέχνη που συχνά βρίσκεται στο επίκεντρο αντιδράσεων. Θεωρείτε ότι όσοι τον επικρίνουν δεν αντιλαμβάνονται κάτι από την καλλιτεχνική του υπόσταση;

Ο Μάρκος αποτελεί πλέον από μόνος του μια ξεχωριστή ιστορία στην κωμωδία. Αυτό που κάνει είναι μοναδικό και η τεράστια ανταπόκριση που έχει από το κοινό του δεν προέκυψε τυχαία. Υπηρετεί ένα λαϊκό είδος. Είναι φτηνό; Είναι φτηνό. Πουλάει; Πουλάει. Επομένως, αφού το προϊόν πουλάει, έχει και αξία. Έχει να κάνει με το μισοάδειο και το μισογεμάτο ποτήρι για το οποίο μιλούσαμε νωρίτερα. Ξέρεις κάτι; Η επιτυχία ενοχλεί. Και μάλλον γι’ αυτό ενοχλεί. Εμένα με πειράζει το γεγονός ότι ενοχλεί. Όχι ο Σεφερλής, αλλά οι άλλοι. Αυτό με ενοχλεί πάρα πολύ. Είμαστε κάπως υποκριτές. Ας του αναγνωρίσουν την επιτυχία του και ας το αφήσουν εκεί. Η υψηλή αισθητική δεν είναι η δουλειά του Σεφερλή, είναι δουλειά κάποιων άλλων. Ας την υπηρετήσουν εκείνοι σωστά, δεν υπάρχει πρόβλημα. Αυτό, πάντως, που κάνει ο Μάρκος είναι καλό.

Φανταζόσασταν ποτέ πως η γενιά των εγγονιών σας θα σας αναγνώριζε από τη φωνή του Πίκου Απίκου στη Φρουτοπία;

Α, ασφαλώς. Ήταν μια ταπεινή σειρά και, πραγματικά, όταν κάναμε τη Φρουτοπία με τον Φαίδωνα Σοφιανό και τον Ευγένιο Τριβιζά, ο οποίος τότε έγραφε για πρώτη φορά παιδικό, παίξαμε και διασκεδάσαμε εμείς οι ίδιοι. Εμείς γελάσαμε. Δεν πιστεύαμε τίποτα γι’ αυτή τη δουλειά. Απλώς πληρωθήκαμε και φύγαμε. Κι όμως, ξαφνικά μεγάλωσαν γενιές και γενιές με αυτήν και ακόμη, ας πούμε, η εγγονή μου παρακολουθεί Φρουτοπία και προσπαθεί να καταλάβει πως ο Πίκος Απίκος είναι όντως ο παππούς της.

«Εμένα η ιδιωτική μου ζωή ήταν κλειδωμένη και δεν υπήρχε κλειδαρότρυπα»

Σε μια ζωή με πολλές παραστάσεις, γυρίσματα και δύσκολα ωράρια, τι είδους πατέρας θεωρείτε ότι ήσασταν για τα παιδιά σας;

Α, κοίτα, όλα μπορούν να γίνουν, αρκεί να το θέλεις. Ήμουν εξαιρετικός μπαμπάς και παραμένω. Μη θεωρείς πως, επειδή τα παιδιά μου μεγάλωσαν, δεν με έχουν ανάγκη. Συμβαίνει το αντίθετο: τώρα με χρειάζονται περισσότερο. Ξέρεις κάτι; Έχει μεγάλη σημασία ό,τι κάνεις στη ζωή σου να το κάνεις με τη συναίνεσή σου. Εγώ το έκανα με τη δική μου χαρά και συναίνεση. Ακόμη και την καριέρα μου τη συνεχίζω με τη συναίνεσή μου και είμαι χαρούμενος που το κάνω.

Όταν τα παιδιά σας μεγάλωναν, προσπαθήσατε με κάποιον τρόπο να τα προστατεύσετε από αυτόν τον χώρο;

Πρώτα απ’ όλα, δεν έβγαλα προς πώληση την ιδιωτική μου ζωή, όπως συνηθίζεται σήμερα. Η δική μου ιδιωτική ζωή ήταν κλειδωμένη και δεν υπήρχε κλειδαρότρυπα. Υπήρξε, όμως, μια υπέροχη ιδιωτική ζωή, μοναδική και φανταστική. Το συντροφάκι μου και οι δύο κόρες μου. Τώρα έχω και δύο εγγόνια. Είναι συγκλονιστικά. Αυτή είναι η καθημερινότητα των πιο απλών ανθρώπων, σε κάθε γειτονιά, συνοικία ή χωριό. Ε, σε αυτή την κατηγορία ανήκω. Δεν είμαι σταρ. Δεν πουλάω την ιδιωτική μου ζωή.