ΑΝΤΩΝΗΣ ΚΡΟΜΠΑΣ: Η ΜΑΧΗ ΜΕ ΤΟ ΑΛΚΟΟΛ – «ΑΡΓΗΣΑ ΝΑ ΤΗ ΔΩΣΩ, ΑΛΛΑ Ο ΚΑΘΕΝΑΣ ΕΧΕΙ ΤΟΥΣ ΧΡΟΝΟΥΣ ΤΟΥ»
Ο Αντώνης Κρόμπας μίλησε στο Hello για την απόφαση στα 40 του να αλλάξει ζωή και να απομακρυνθεί από το αλκοόλ και άλλες αυτοκαταστροφικές συνήθειες.
Ο Αντώνης Κρόμπας μίλησε ανοιχτά για τη μεγάλη αλλαγή που έκανε στη ζωή του στα 40 του, όταν αποφάσισε να αφήσει πίσω του αυτοκαταστροφικές συνήθειες, όπως το αλκοόλ, και να κάνει ένα «restart». Όπως εξήγησε, δεν θεωρεί το αλκοόλ το βασικό πρόβλημα, αλλά συνέπεια μιας μακράς περιόδου θολούρας και ασυνειδησίας, την οποία περιγράφει ως παρατεταμένη εφηβεία, τονίζοντας πως ο καθένας βρίσκει τον χρόνο του για να αλλάξει.
Πιο αναλυτικά
Σε μια εκ βαθέων εξομολόγηση προχώρησε ο Αντώνης Κρόμπας στη νέα του συνέντευξη μιλώντας για την απόφαση που πήρε στην ηλικία των 40 ετών να αλλάξει ριζικά την καθημερινότητά του και να απομακρυνθεί από καταστάσεις και συνήθειες που λειτουργούσαν αυτοκαταστροφικά, όπως το αλκοόλ.
Στη συνέντευξή του στο περιοδικό Ηello και στον Γιάννη Βίτσα, ο Αντώνης Κρόμπας παραδέχτηκε πως για χρόνια κινούνταν μέσα σε μια «θολούρα», περιγράφοντας εκείνη την περίοδο ως μια μορφή παρατεταμένης εφηβείας.
Όπως εξήγησε, το αλκοόλ δεν αποτελούσε το πραγματικό πρόβλημα, αλλά μια παράπλευρη συνέπεια μιας ασυνείδητης πορείας, από την οποία κατάφερε να απομακρυνθεί όταν ένιωσε πραγματικά έτοιμος να πραγματοποιήσει τη δική του στροφή «180 μοιρών».
Στην ηλικία των 40, πραγματοποιήσατε restart στη ζωή σας. Κάνατε μια νέα αρχή πετώντας καταστάσεις που εν μέρει ήταν αυτοκαταστροφικές έως εκείνη τη στιγμή, όπως το αλκοόλ. Ήταν μια σημαντική μάχη αυτή που κερδίσατε;
Φυσικά. Άργησα να τη δώσω αυτή τη μάχη. Ήταν αρκετά προχωρημένη η ηλικία των 40, αλλά ο καθένας, τελικά, έχει τους χρόνους του και, τη στιγμή που θα αισθανθεί έτοιμος, συνειδητοποιημένος και δυνατός, κάνει τη στροφή των όποιων μοιρών στη ζωή του. Εμένα ήταν 180 μοιρών σε εκείνη τη φάση. Άλλοι την παίρνουν πιο ανοιχτά.
Βλέποντας πια με απόσταση τα πράγματα, τι θεωρείτε ότι σας κάλυπτε το αλκοόλ;
Το αλκοόλ ήταν παράπλευρη συνέπεια. Δεν ήταν το πρόβλημα. Το πρόβλημα ήταν η μη συνειδητοποιημένη διαδρομή μου, η μη συνειδητοποιημένη πορεία στη ζωή μου. Τα πράγματα ήταν λίγο σε μια θολούρα, σε ένα φλου αρτιστίκ, τύπου να περνάμε καλά και όσα πάνε και όσα έρθουν.
Σας έλειπε το όραμα;
Μου έλειπε η απόλυτη συνείδηση της στιγμής, του τι κάνω. Ήταν μια παρατεταμένη εφηβεία, για να το πω έτσι.
