ΑΝΝΑ ΛΙΒΑΘΥΝΟΥ: Η ΑΠΟΚΑΛΥΨΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΙΟ ΔΥΣΚΟΛΗ ΤΗΛΕΟΠΤΙΚΗ ΤΗΣ ΣΤΙΓΜΗ ΚΑΙ Η ΕΙΚΟΝΑ ΠΟΥ ΔΕΝ ΕΦΥΓΕ ΠΟΤΕ ΑΠΟ ΤΟ ΜΥΑΛΟ ΤΗΣ
Η δημοσιογράφος και παρουσιάστρια του ΑΝΤ1 μίλησε στη Real Life για ρεπορτάζ που τη σημάδεψε και τα επαγγελματικά διλήμματα που αντιμετώπισε.
Η Άννα Λιβαθυνού, μιλώντας για τη δημοσιογραφική της πορεία, θυμήθηκε ως πιο δύσκολη τηλεοπτική στιγμή το δυστύχημα με τους 21 μαθητές του Λυκείου Μακροχωρίου το 2003, περιγράφοντας τη συγκλονιστική εικόνα των κηδειών και τον ανθρώπινο πόνο που τη σημάδεψε. Παράλληλα, τόνισε πως σε κάθε δημοσιογραφικό δίλημμα προσπαθεί να μένει πιστή στην αλήθεια, αλλά και στον σεβασμό προς τον άνθρωπο, υπενθυμίζοντας ότι η είδηση δεν πρέπει να μεταδίδεται χωρίς όρια και αξιοπρέπεια.
Πιο αναλυτικά
Με αφορμή την παρουσία της στην εκπομπή «Καλοκαίρι μαζί» του ΑΝΤ1, η Άννα Λιβαθυνού παραχώρησε συνέντευξη στη «Real Life» και την Πολυξένη Καραμίχα.
Η δημοσιογράφος και παρουσιάστρια αναφέρθηκε, μεταξύ άλλων, σε ένα από τα ρεπορτάζ που έχουν μείνει πιο έντονα χαραγμένα στη μνήμη της, αλλά και στα επαγγελματικά διλήμματα που έχει κληθεί να αντιμετωπίσει όλα αυτά τα χρόνια.
Ποια είδηση έχει χαραχθεί περισσότερο στη μνήμη σας και γιατί;
Είναι πολλές οι στιγμές που έχουν χαραχθεί στη μνήμη μου, αλλά κυρίως εκείνες όπου πίσω από την είδηση υπάρχει ο ανθρώπινος πόνος. Πως να μη συγκλονιστείς από την τραγωδία των Τεμπών ή τη φονική πυρκαγιά στο Μάτι; Ωστόσο, αυτό που δεν θα ξεχάσω ποτέ είναι το δυστύχημα με τους 21 μαθητές από το Λύκειο Μακροχωρίου Ημαθίας, τον Απρίλιο του 2003.
Ήταν από τα πρώτα μου ρεπορτάζ και βρέθηκα στο χωριό για να καλύψω τις κηδείες. Θυμάμαι την εκκλησία γεμάτη λευκά φέρετρα και, λίγο αργότερα, τους γονείς να αποχαιρετούν τα παιδιά τους μέσα σε ανείπωτο πόνο. Ήμουν στον αέρα και δυσκολευόμουν να μιλήσω. Είναι μια εικόνα που δεν έφυγε ποτέ από το μυαλό μου και μου υπενθυμίζει ότι πίσω από κάθε είδηση υπάρχουν πάντα άνθρωποι.
Έχετε βρεθεί ποτέ μπροστά σε ένα δύσκολο δημοσιογραφικό δίλημμα;
Φυσικά. Νομίζω ότι όποιος βρίσκεται πολλά χρόνια σε αυτή τη δουλειά έχει βρεθεί μπροστά σε διλήμματα. Εκεί προσπαθώ να επιστρέφω πάντα σε δυο πράγματα: στην αλήθεια και στον άνθρωπο. Δεν αρκεί κάτι να αποτελεί είδηση για να σημαίνει ότι πρέπει να το μεταδώσεις με οποιοδήποτε τρόπο.
Υπάρχουν όρια, υπάρχει αξιοπρέπεια και υπάρχει ευθύνη απέναντι στον άνθρωπο με τον οποίο μιλάς.
