Η Λουκίλα Καρρέρ παραχώρησε την πρώτη της τηλεοπτική συνέντευξη μετά τον θάνατο του συζύγου της, Μίμη Πλέσσα, και μίλησε για τις δύσκολες στιγμές που πέρασε. Σε μια συγκινητική εξομολόγηση, ανέφερε ότι επί έξι μήνες παρέμεινε σιωπηλή, επιλέγοντας την απομόνωση λόγω του πένθους της.
Τόνισε ότι αισθάνεται την παρουσία του Μίμη στο σπίτι και ότι τον μιλάει κανονικά. Η Καρρέρ περιέγραψε πώς η γαλήνια αποχώρηση του συζύγου της της πρόσφερε μια αίσθηση ειρήνης, αλλά και ότι η ζωή της άλλαξε ριζικά μετά την απώλειά του.
Διαβάστε παρακάτω
Την πρώτη της τηλεοπτική συνέντευξη παραχώρησε το μεσημέρι της Τρίτης 25/3 η Λουκίλα Καρρέρ στην εκπομπή «Στούντιο 4»
Έξι μήνες μετά τον θάνατο του Μίμη Πλέσσα, η σύζυγος του μίλησε για πρώτη φορά για τις δύσκολες στιγμές που βίωσε.
«Έξι μήνες δεν έχω μιλήσει πουθενά, δεν έχω βγει πουθενά και κάνω σήμερα το “ντεμπούτο”… Αυτοί οι πεντέμισι, για την ακρίβεια, μήνες δεν ήταν ένα όριο. Ένιωθα ότι πένθος σημαίνει σιωπή και γι’ αυτό έλεγα σε όλους ότι “σεβαστείτε ότι θέλω να σιωπήσω”.
Απλώς πριν λίγες μέρες πήγα στο αφιέρωμα με τον Αντώνη Ρέμο και ήρθαν κάποιες κάμερες, ήταν η πρώτη επαφή, που βγήκα από το καβούκι μου. Και μετά είπα ότι και ο Μίμης θα το ήθελε, για να πάει και το έργο του παρακάτω. Είχα ανάγκη να απομονωθώ, έκανα ενάμιση μήνα να απαντήσω σε τηλέφωνο, κάποιοι παρεξηγήθηκαν… Έκανα τρεις μήνες να βγω από τον λήθαργό μου. Φοράω μαύρα γιατί έτσι νιώθω, ο Μίμης δεν τα αγαπούσε τα μαύρα», είπε αρχικά η Λουκίλα Καρρέρ.
«Φοράω μαύρα, έτσι νιώθω, ο Μιμής δεν τα αγαπούσε τα μαύρα, δεν το κάνω για τους τύπους, φοράω ολόμαυρα τα μαργαριτάρια μου και τις δύο μας βέρες. Δεν έχει φύγει πραγματικά, τον νιώθω στο σπίτι και όπου πάω, αυτό θα πει αθανασία. Του μιλάω κανονικά μέσα στο σπίτι.
Έφυγε ήρεμος. Ο Μιμής μου έκανε ένα τεράστιο δώρο, δεν με άφησε με την απορία πώς ήταν η τελευταία του στιγμή. Έφυγε στον ώμο μου και του μιλούσα τρυφερά. Έφυγε τόσο γαλήνια που δεν μπορούσα να είμαι ήρεμη και εγώ μετά. Δεν ξαναβρίσκεις τη χαρά σου μετά. Δεν πήγα σε ψυχολόγους, ήθελα να μείνω μόνη μου με τον εαυτό μου. Κλείνει ένα βιβλίο και μετά είναι ένα άλλο», κατέληξε η Λουκίλα Καρρέρ.