Η Νατάσα Εξηνταβελώνη, σε συνέντευξή της στη Rosa Progressive, μιλά για τις δυσκολίες που έχει αντιμετωπίσει στον χώρο του θεάτρου, αναφέροντας ότι η πρώτη της δουλειά κατέληξε στα δικαστήρια.
Παρά τις αδικίες και τη σκληρότητα που έχει βιώσει, αναγνωρίζει τις θετικές αλλαγές που έχει φέρει το κίνημα #MeToo στον χώρο της υποκριτικής και εκφράζει θαυμασμό για τους συναδέλφους της που τοποθετούνται δημόσια.
Αν και έχει κουραστεί από τις συγκρούσεις, δηλώνει ότι έχει βρει υποστήριξη και αγάπη στον επαγγελματικό της κύκλο, γεγονός που την κάνει να αγαπά τη δουλειά της.
Διαβάστε παρακάτω
Για τις αδικίες και τη σκληρότητα που έχει βιώσει η ίδια στον χώρο του θεάτρου μίλησε η Νατάσα Εξηνταβελώνη στη συνέντευξη που παραχώρησε στη Rosa Progressive και τον δημοσιογράφο, Χρήστο Τζίφα.
Στην ίδια συνέντευξη, η Νατάσα Εξηνταβελώνη αναφέρθηκε στις αλλαγές που έχει φέρει το κίνημε #Metoo στον χώρο της υποκριτικής αλλά και στον θαυμασμό που τρέφει για συναδέλφους της αναφορικά με τον τρόπο που τοποθετούνται δημόσια.
«Νομίζω ότι το #MeToo έχει κάνει δουλίτσα. Έχω υπάρξει αρκετά τυχερή να έχω μεγαλώσει με έναν μπαμπά σούπερ από κάθε άποψη. Στο σπίτι μου δεν έπαιζε να συζητάμε με ρατσιστικό τρόπο, δεν έπαιζε να συζητάμε υπό το πρίσμα διακρίσεων. Δεν νομίζω ότι έζησα εγώ ποτέ ως κορίτσι, ότι τα κορίτσια πρέπει να κάνουμε περισσότερο πίσω. Κάθε άλλο. Πολύ δυναμικά το βίωσα», αφηγείται η Νατάσα Εξηνταβελώνη.
«Μετά, βέβαια, βγαίνοντας στον κανονικό κόσμο, έβλεπα ότι τα πράγματα δεν είναι ακριβώς έτσι. Ότι ο κόσμος είναι περισσότερο σεξιστικός από ότι εγώ έχω μάθει να ζω τη ζωή μου. Αυτά είναι βιώματα. Είναι μερικά τραυματάκια που χτίζονται σιγά-σιγά. Μέσα στη δουλειά άρχισα λίγο να καταλαβαίνω, γιατί εγώ αμείβομαι χειρότερα από έναν συνάδελφό μου. Μαζί τελειώσαμε τη σχολή, την ίδια εμπειρία έχουμε. Έπαιρνα μικρές τζούρες από αυτό, αλλά ο δυναμισμός μου δεν μου επέτρεπε να κάνω πίσω. Οπότε έχω συγκρουστεί πολύ.
Έχω κατοχυρώσει πράγματα με τη σύγκρουση. Δεν θα ήθελα να έχει γίνει αυτό. Γιατί και από αυτή τη σκληρότητα πια έχω κουραστεί. Θέλω λίγο απλώς να χαλαρώσω και να με πάρει κάποιος από το χέρι και να μου πει «θα ζεις από εδώ και πέρα σε έναν κόσμο που τα πράγματα θα είναι γλυκά, δίκαια και δεν θα χρειάζεται να παλεύεις για τίποτα». Το θέλω αυτό», παραδέχεται στη συνέχεια.
«Η πρώτη μου δουλειά κατέληξε στα δικαστήρια. Η πρώτη μου δουλειά ever. Τι άλλο να σου πω; Ήμουν πολύ μικρή, ήμουν 21 στην πρώτη μου δουλειά. Και έλεγα, «λες τώρα να μην ξαναβρώ ποτέ δουλειά;». Τελικά είδα ότι αυτό δεν ισχύει.
Πέρα από τους παραγωγούς, που πιστεύω ότι καμιά φορά οι συγκρούσεις όντως μπορούν να προβούν σε δύσκολα πράγματα και όντως μπορεί να πρέπει να φτάσεις και στα δικαστήρια για να διεκδικήσεις τα δεδουλευμένα σου. Και έχουμε ζήσει τέτοια. Όμως οι άνθρωποι που δουλεύουμε, που κάνουμε αυτή τη δουλειά, εν τέλει, άμα θέλουμε να ξαναδουλέψουμε δεν θα μας εμποδίσουν τώρα δυσκολίες τέτοιου τύπου», εξομολογείται η Νατάσα Εξηνταβελώνη.
«Έχω νιώσει πολύ, πολύ συλλογικά. Έχω βρει τεράστια αγκαλιά. Έχω βρει τους ανθρώπους μου. Νομίζω ότι είναι ένας από τους λόγους που αγαπώ τόσο πολύ αυτή τη δουλειά. Βρίσκω συχνά τους ανθρώπους μου μέσα σε αυτή. Νομίζω ότι και οι κατακτήσεις στα εργασιακά που έχουν γίνει τα τελευταία χρόνια είναι μεγάλες. Και σε επίπεδο κοινών αγώνων είναι πολύ μεγάλες οι κατακτήσεις. Έχω θαυμάσει πολύ τους συναδέλφους μου, πολλούς συναδέλφους μου, για το πώς τοποθετούνται μέσα σε όσα συμβαίνουν», σημειώνει.
Συνοπτικά
- Η Νατάσα Εξηνταβελώνη μιλά για τις δυσκολίες στο χώρο του θεάτρου, με την πρώτη της δουλειά να καταλήγει στα δικαστήρια.
- Εκφράζει την εξάντλησή της από τη σκληρότητα, αλλά αναγνωρίζει τις θετικές αλλαγές του κινήματος #MeToo στον χώρο της υποκριτικής.
- Παρά τις δυσκολίες, έχει βρει υποστήριξη και αγάπη στον επαγγελματικό της κύκλο, γεγονός που την κάνει να αγαπά τη δουλειά της.
- Θαυμάζει τους συναδέλφους της για τον τρόπο που τοποθετούνται δημόσια και αναγνωρίζει τις εργασιακές κατακτήσεις των τελευταίων ετών.