Το Δοτσικό, ένα μικρό χωριό με μόλις πέντε κατοίκους, βρίσκεται 201 χιλιόμετρα από τη Θεσσαλονίκη και ξεχωρίζει για το εντυπωσιακό του πέτρινο γεφύρι και την παραδοσιακή του αρχιτεκτονική. Το χωριό αποτέλεσε σκηνικό για την ταινία «Μεγαλέξαντρος» του Θόδωρου Αγγελόπουλου, μια πολυβραβευμένη ελληνική παραγωγή.
Εδώ, το γεφύρι ενώνει δύο συνοικισμούς και είναι κηρυγμένο διατηρητέο μνημείο. Το Δοτσικό προσφέρει μια μοναδική εμπειρία απόδρασης στη φύση και την ιστορία, ενώ κοντά του βρίσκονται οι μαγευτικοί καταρράκτες του Μεσολουρίου και η Σαμαρίνα, η αλπική πρωτεύουσα της Πίνδου.
Διαβάστε παρακάτω
Πώς θα σου φαινόταν να ξεκινήσεις από τη Θεσσαλονίκη και σε 2 ώρες και 12 λεπτά να βρεθείς σε ένα χωριό που οι κάτοικοι του είναι μετρημένοι στα δάχτυλα του ενός χεριού, διαθέτει ένα πανέμορφο και εντυπωσιακό πέτρινο γεφύρι, ενώ αποτέλεσε και χώρο γυρισμάτων για την ταινία «Μεγαλέξαντρος» του Θόδωρου Αγγελόπουλου;
Σε απόσταση 201 χιλιομέτρων από τη Θεσσαλονίκη και 31 χιλιομέτρων από τα Γρεβενά, σε υψόμετρο 1060 μέτρων, στα βορειοδυτικά του νομού Γρεβενών, θα βρεις το Δοτσικό, το χωριό των πέντε κατοίκων με την παραδοσιακή αρχιτεκτονική των σπιτιών του Βοΐου και ένα απαράμιλλο φυσικό κάλλος.
Μακριά από την κοσμική ζωή άλλων χωριών του νομού, ακόμη και το καλοκαίρι που γεμίζει από όσους επιστρέφουν σε αυτό, το Δοτσικό διατηρεί το παραδοσιακό του «άρωμα».
Αυτό άλλωστε αποτυπώνεται και στα πέτρινα, παραδοσιακά σπίτια που στέκουν εκεί αγέρωχα εδώ και έναν αιώνα.
Μετά την απελευθέρωση, αναφέρεται επίσημα, γραμμένο ως Δούτσικο, το 1918 στο ΦΕΚ 260Α – 31/12/1918 να ορίζεται έδρα της ομώνυμης νεοϊδρυθείσας κοινότητας.
Το 1940 το όνομα του οικισμού διορθώθηκε σε Δοτσικόν.
Στην πλατεία του χωριού δεσπόζει το περίφημο μονότοξο πέτρινο γεφύρι.
Το μοναδικό της περιοχής που βρίσκεται μέσα σε οικισμό και φυσικά είναι χτισμένο σε τόσο μεγάλο υψόμετρο.
Κάτω από τη μοναδική του καμάρα περνάει ο ποταμός Δοτσικιώτης, παραπόταμος του παραδεισένιου Βενετικού.
Ο Δοτσικιώτης χωρίζει το χωριό σε δύο συνοικισμούς Τσιγκέλ και Κιατσαβίκ Μαχαλά και το γεφύρι τους ενώνει.
Δύο είναι οι εκδοχές για το χτίσιμο του γεφυριού.
Άλλοι το χρονολογούν το 1804 με την κατασκευή του να αποδίδεται σε Γιαννιώτες μαστόρους, ενώ υπάρχουν και εκείνοι που λένε ότι χτίστηκε μεταγενέστερα, περίπου το 1865.
Στο σώμα του φέρει αρκάδες (κατακόρυφες πέτρες που χρησιμεύουν ως στηθαία, δηλαδή ως προστατευτικές κατασκευές εκατέρωθεν του καταστρώματος του γεφυριού).
Το γεφύρι του Δοτσικού, έχει μήκος 24 μ., πλάτoς 2,40 μ. και ύψος 4 μ., με ιδιαίτερα χαμηλωμένο τόξο, το οποίο έκτισαν γύρω στα 1870 – 1880 μάστοροι από το χωριό και την Καλλονή.
Στο κλειδί του τόξου στη νότια όψη του γεφυριού, υπάρχει λιθανάγλυφη μορφή, πιθανόν για αποτροπή του κακού. Κηρύχτηκε διατηρητέο μνημείο από το Υπουργείο Πολιτισμού το 1990.
Εξαιρετικό ενδιαφέρον παρουσιάζει και η εκκλησία του χωριού, ο Άγιος Αθανάσιος, που χτίστηκε το 1865 και μέχρι και σήμερα σώζονται αρκετές αγιογραφίες και εικόνες.
Από τα Γρεβενά στη Βενετία – Ένα… πολυβραβευμένο χωριό
Το Δοτσικό έχει περάσει στην ιστορία και για το γεγονός ότι αποτέλεσε μαζί με την πόλη των Γρεβενών και τη Δεσκάτη το χώρο που πραγματοποιήθηκαν τα γυρίσματα της ταινίας του Θεόδωρου Αγγελόπουλου «Μεγαλέξαντρος» η οποία προβλήθηκε το 1980 στο κινηματογράφο «Αχίλλειον» των Γρεβενών, παρουσία μάλιστα του σπουδαίου Έλληνα σκηνοθέτη.
Μάλιστα, οι κάτοικοι του χωριού συμμετείχαν στην ταινία είτε με μικρούς ρόλους, είτε σαν κομπάρσοι.
Πρόκειται για μία από τις μεγαλύτερες ελληνικές ταινίες σε διάρκεια, καθώς διαρκεί περίπου 4 ώρες.
Η υπόθεση αφορά τον Αλέξανδρο, έναν ισχυρό ηγέτη που, στις αρχές του 20ού αιώνα, πάνω στο άσπρο άλογό του και με τη συνοδεία μιας ομάδας ληστών καταφέρνουν να διαφύγουν από το σωφρονιστικό ίδρυμα στο οποίο κρατούνταν. Πιάνουν σαν ομήρους μερικούς Άγγλους ευγενείς και μαζί με αρκετούς αναρχικούς οδεύουν προς ένα μικρό χωριό, στο οποίο βρισκόταν ο αρχηγός τους. Σε εκείνο το μέρος έχει κατασκευαστεί επιτυχώς ένα σύστημα που λειτουργεί με βάση την κοινοκτημοσύνη, την ισότητα και τη δικαιοσύνη των πολιτών.
Λένε στους τοπικούς άρχοντες να δώσουν πίσω τα κτήματα που κατέχουν στους χωρικούς και τους αγρότες, όμως τα αιτήματά του.ς αντικρούουν σε στρατιωτικά τάγματα που περικυκλώνουν το μέρος αυτό. Από αυτό το σημείο και μετά τα πράγματα ξεφεύγουν από κάθε έλεγχο. Ο Αλέξανδρος, πληγωμένος, γίνεται βορά του πλήθους, και το σώμα του εξαφανίζεται. Ό,τι απέμεινε απ’ τον μυθικό ήρωα, είναι ένα μαρμάρινο κεφάλι και λίγο αίμα γύρω του. Στην έρημη πλατεία του χωριού, μετά την αντιπαράθεση με το στρατό, ο μικρός Αλέξανδρος, καβάλα σ’ ένα μουλάρι, θα απομακρυνθεί με προορισμό την πόλη.
Σύμφωνα με τον ιστορικό κινηματογράφου Sergio Arreco, το «αρχικό Άλφα στη λέξη Αλέξανδρος είναι το Άλφα του ονόματος Αγγελόπουλος, το Άλφα του Άρης (Βελουχιώτης). Ο Αλέξανδρος είναι ο “αμύνων άνδρας”, αυτός που πολεμάει τους ανθρώπους, ο πατριάρχης πόλεμος, ο πατήρ πάντων, του Ηράκλειτου»
Η ταινία κέρδισε 5 βραβεία στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης, καθώς και τα βραβεία Special Jury Prize και FIPRESCI Prize στο Φεστιβάλ Βενετίας. Βραβεύθηκε επίσης με Χρυσό Λέοντα.
Συνδυάστε το με…
Στα 3 χιλιόμετρα από το Δοτσικό στο χωριό Μεσολούρι θα συναντήσετε τους μικρούς μαγικούς καταρράκτες που υπάρχουν εκεί.
Ενώ σε 25 λεπτά θα φτάσετε στη Σαμαρίνα, στην αλπική πρωτεύουσα της Πίνδου.
*με πληροφορίες από visit-grevena.gr / visitwestmacedonia.gr
Συνοπτικά
- Το Δοτσικό είναι ένα μικρό χωριό με πέντε κατοίκους, γνωστό για το εντυπωσιακό του πέτρινο γεφύρι και την παραδοσιακή αρχιτεκτονική.
- Η ταινία «Μεγαλέξαντρος» του Θόδωρου Αγγελόπουλου γυρίστηκε εκεί, με συμμετοχή των κατοίκων ως κομπάρσοι.
- Το γεφύρι του χωριού, κηρυγμένο διατηρητέο μνημείο, χτίστηκε από μαστόρους της περιοχής και ενώνει δύο συνοικισμούς.
- Κοντά στο Δοτσικό υπάρχουν οι καταρράκτες του Μεσολουρίου και η Σαμαρίνα, προσφέροντας φυσική ομορφιά και περιπέτεια.