Τώρα που μπαίνει η άνοιξη υπάρχουν εκείνα τα σαββατοκύριακα που η πόλη αρχίζει να μην σε χωράει.
Οι καφέδες στα στέκια που πηγαίνεις μοιάζουν περισσότερο με υποχρέωση παρά με διασκέδαση, οι βόλτες στο κέντρο ή στην παραλία δε σε γεμίζουν το ίδιο, το βλέμμα σκοντάφτει στα ίδια και στα ίδια.
Τότε είναι που αρχίζεις να ψάχνεις αποδράσεις κοντινές σε μέρη που υπάρχουν εκεί έξω και σε περιμένουν να τα ανακαλύψεις.
Το Λιβάδι, ένα χωριό του Δήμου Θέρμης, αποτελεί προορισμό – έκπληξη, ευρισκόμενο σε υψόμετρο 850 μέτρα.
Δεν θα το δεις σε ταξιδιωτικούς οδηγούς, ούτε σε άρθρα – αφιερώματα με εκδρομικούς προορισμούς.
Και αυτή είναι η δύναμή του.
<glomex-integration integration-id="40599w17mggcy6o3" playlist-id="auto“>
Είναι εκεί διακριτικά και σε περιμένει να το περπατήσεις.
Βρίσκεται σε απόσταση περίπου 40 χιλιομέτρων από τη Θεσσαλονίκη στα όρια με το Νομό Χαλκιδικής.
Πίσω σου αφήνεις την πόλη. Τη θέα των πολυκατοικιών αντικαθιστούν τώρα οι εικόνες με τις πλαγιές.
Τα φανάρια δίνουν τη θέση τους σε στροφές και ο θόρυβος της πόλης στον καθαρό αέρα της φύσης.
Το Λιβάδι θα σου προσφέρει την ηρεμία που χρειάζεσαι.
Πέτρινα σπίτια, κεραμίδια, καμινάδες που καπνίζουν ακόμα περιμένοντας την άνοιξη να μπει για τα καλά ώστε να σβήσουν επιτελώντας και το φετινό χειμώνα το έργο τους.
Στο Λιβάδι υπάρχουν αρκετά δείγματα μακεδονίτικης αρχιτεκτονικής.
Ενδιαφέρον παρουσιάζει επίσης η κεντρική πλατεία με τα αιωνόβια πλατάνια και την χαρακτηριστική πέτρινη κατοικία του 1888, καθώς και ο ιερός ναός του Αγίου Αθανασίου (1818).
Ένα σκηνικό σχεδόν κινηματογραφικό που δε «φωνάζει» για να σε εντυπωσιάσει.
Δεν πας στο Λιβάδι για να κάνεις πράγματα.
Πας για να ρίξεις για λίγο τους ρυθμούς σου, να αλλάξεις παραστάσεις, να μάθεις πώς είναι η ζωή μακριά από το άγχος της πόλης.
Ο αέρας εκεί είναι πιο κοφτερός, πιο καθαρός. Αναπνέεις και σκέφτεσαι αλλιώς.
Το Λιβάδι δεν είναι ένα χωριό – αξιοθέατο, ούτε ένας προορισμός… σκηνοθετημένος για να υποδεχτεί επισκέπτες.
Είναι ένας προορισμός που κινείται με τους ίδιους ρυθμούς κάθε ημέρα της εβδομάδας.
Από το Λιβάδι μπορείς να θαυμάσεις την εντυπωσιακή θέα στην κοιλάδα του Ανθεμούντα και τον Θερμαϊκό Κόλπο.
Τα μονοπάτια που ξεκινούν από το Λιβάδι οδηγούν σε όμορφα σημεία της περιοχής, όπως η κορυφή «Καλογερικό» την κορυφογραμμή Χορτιάτη – Ομβριανού με δάση δρυός, καστανιάς και οξιάς.
Η κορυφή «Καλογερικό» στο Λιβάδι Θεσσαλονίκης προσφέρει μια εύκολη πεζοπορία που προσφέρει εκπληκτική θέα. Η διαδρομή ξεκινά από το χωριό Λιβάδι και ακολουθώντας το μονοπάτι που οδηγεί στον Άγιο Ραφαήλ, ανεβαίνει στην κορυφή. Η συνολική απόσταση της διαδρομής είναι 7,5 χιλιόμετρα και η διάρκεια της είναι περίπου τρεις έως τρεισήμισι ώρες.
Η διαδρομή είναι σχετικά εύκολη και δεν απαιτεί ιδιαίτερη φυσική κατάσταση. Αρχικά, ακολουθεί τους δρόμους του χωριού μέχρι να φτάσει στο δασικό δρόμο. Από εκεί, το μονοπάτι ανηφορίζει μέσα στο δάσος, με υψομετρική διαφορά περίπου διακοσίων πενήντα μέτρων. Η διαδρομή είναι καλά σηματοδοτημένη και δεν υπάρχουν τεχνικές δυσκολίες.
Η κορυφή «Καλογερικό» βρίσκεται σε υψόμετρο 970 μέτρων. Από εκεί, η θέα είναι μαγευτική καθώς δίνεται η ευχέρεια για άπλετη παρατήρηση προς τον Θερμαϊκό Κόλπο, την κοιλάδα του Ανθεμούντα, τον Όλυμπο, καθώς και το Όρος Χορτιάτης και τους περιμετρικούς ορεινούς όγκους. Εάν κάποιος επιθυμεί να απολαύσει μια άκρως ενδιαφέρουσα πεζοπορία χαμηλού βαθμού δυσκολίας με θέα, η κορυφή «Καλογερικό» είναι μια εξαιρετική επιλογή.
Επιστρέφοντας στη Θεσσαλονίκη τα φώτα της πόλης θα σου φανούν διαφορετικά.
Σα να έχεις κάνει ένα εσωτερικό restart.
Η διάθεση σου αλλάζει και αυτό αρκεί.
Και αν κάτι ξέρει καλά αυτή η πόλη είναι ότι πολλές από τις ομορφότερες ιστορίες της γράφονται λίγο έξω από τα όρια της.
Ιστορία αιώνων
Ιδρύθηκε στα τέλη του 15ου αιώνα και ήταν ένα από τα χωριά που ανήκαν στο βακούφι του Ισχάκ Πασά (Ishak Pasa), ο οποίος το 1484 έκτισε στη Θεσσαλονίκη το Αλατζά Ιμαρέτ (πολύχρωμο πτωχοκομείο) και άλλα θρησκευτικά και φιλανθρωπικά ιδρύματα.
Για τη συντήρηση των ιδρυμάτων αυτών το 1487 «αφιέρωσε» (διάφορα άλλα χωριά, κτήματα) και τις γεωργικές περιοχές Βάβδου και Λιβαδίου (που τότε πιθανόν ανήκαν στην Κοινότητα της Γαλάτιστας).
Οι γεωργικές αυτές περιοχές ξανάγιναν αργότερα χωριά.
Το Λιβάδι συμμετείχε στην επανάσταση του 1821 προσφέροντας στον αγώνα σημαντικούς αγωνιστές, όπως ο Θεοδόσιος Στέριου, ο οπλαρχηγός Αγγελής Στεργίου (Μουστάκας), ο Δημήτριος Στάμου, ο Νικόλαος Σπύρου και πολλοί άλλοι.
Το Λιβάδι, σύμφωνα με διάφορες πηγές πληροφοριών, το 1913 είχε 1800 κατοίκους, το 1920 είχε 1252, το 1928 είχε 1251, το 1940 είχε 904, το 1951 είχε 682, το 1961 είχε 460, ενώ το 1981 είχε μόνο 286 κατοίκους. Το Λιβάδι πέρασε πολλές διακυμάνσεις ως προς τον πληθυσμό του. Μετά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο και κυρίως μετά τον εμφύλιο (1950), άρχισε ομαδική μετανάστευση των κατοίκων του προς την Θεσσαλονίκη. Από την δεκαετία του ’70 όμως άρχισε να εκδηλώνεται το ενδιαφέρον των Λιβαδιωτών της Θεσσαλονίκης για το χωριό και αυτό φαίνεται από τις επιδιορθώσεις που κάνανε στα παλιά τους τα σπίτια.
*με πληροφορίες από: Άγνωστη Χαλκιδική Facebook Page / Λιβάδι Θεσσαλονίκης Wikipedia / Λιβάδι Δήμος Θέρμης