ΓΙΑΝΝΗΣ ΜΠΕΖΟΣ ΓΙΑ ΤΗ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ: «Ο ΔΙΚΑΣΤΗΣ ΔΕΝ ΔΙΚΑΖΕΙ ΜΟΝΟ ΜΕ ΑΥΤΑ ΠΟΥ ΒΛΕΠΕΙ, Η ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΕΧΕΙ ΑΝΘΡΩΠΙΑ»
Κατά τον ηθοποιό, στη δίκη πρέπει να ακούγονται τόσο ο κατηγορούμενος όσο και ο κατήγορος, ενώ έκρινε αναγκαία την καλλιέργεια της φυσικής νοημοσύνης απέναντι στην τεχνητή
Για τη δικαιοσύνη και την ανθρωπιά που πρέπει να τη συνοδεύει μίλησε ο Γιάννης Μπέζος, σε συνέντευξη που έδωσε στο «Βήμα», εκφράζοντας ανοιχτά τις απόψεις του.
Αντισημιτισμός: ένα φαινόμενο που επιμένει στον χρόνο;
Ο Σαίξπηρ, με ιδιαίτερα εύστοχο τρόπο —κάτι που έχει διχάσει και τους αναλυτές—, δεν παίρνει θέση. Στον «Έμπορο της Βενετίας» παρουσιάζει τον Σάιλοκ αυστηρό και ανάλγητο, αλλά επισημαίνει πως ούτε οι άλλοι είναι καλύτεροι. “Εσείς με κάνατε έτσι, είσαστε κι εσείς ίδιοι” λέει στον μεγάλο του μονόλογο. Δεν αθωώνει κανέναν. Άρα, υπάρχει το δίκαιο, αλλά και κάτι που βρίσκεται πάνω από αυτό: ο άνθρωπος.
Μπορεί να υπάρξει δικαιοσύνη χωρίς ανθρωπιά;
Η ανθρωπιά είναι απαραίτητη στη δικαιοσύνη. Πρώτα απ’ όλα, όταν κάποιος δικάζει, είναι άνθρωπος· διαφορετικά, θα αρκούσε η αυτόματη εφαρμογή του νόμου. Σε μια δίκη πρέπει να ακουστεί η ανάσα τόσο του κατηγορουμένου όσο και εκείνου που τον κατηγορεί. Ο δικαστής δεν κρίνει μόνο όσα βλέπει, αλλά και όσα μπορεί να διακρίνει. Έτσι, ο άνθρωπος υπερέχει, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι ο νόμος δεν πρέπει να εφαρμόζεται· ας μην ξεχνάμε την «Αντιγόνη».
Ο άνθρωπος υπερέχει, όμως έχει και προσωπική ευθύνη και βαθιά αισθήματα. Δεν μπορούμε να ζούμε και να λειτουργούμε αποκλειστικά με αλγορίθμους. Το μυαλό και το συναίσθημα είναι όσα ξεχωρίζουν τον άνθρωπο από τα άλλα ζώα· γεννούν πολιτισμό, μας πλάθουν και οφείλουμε να τα προστατεύουμε. Στην εποχή της τεχνητής νοημοσύνης, είναι πλέον αναγκαίο να καλλιεργήσουμε ακόμη περισσότερο τη φυσική μας νοημοσύνη, αλλιώς θα γίνουμε σαν μηχανές.
