Ο Κώστας Φραγκολιάς σε μια σπάνια συνέντευξη στην εφημερίδα On Time, αναφέρεται στον θάνατο του πατέρα του, όταν ήταν 13 ετών, και πώς αυτός επηρέασε τη ζωή του. Παρά το γεγονός ότι ο θάνατος δεν του άφησε κενό ή πληγή, τον οδήγησε σε αναρωτήσεις για το πώς θα είχε εξελιχθεί η ζωή του διαφορετικά.
Εξήγησε ότι οι υποχρεώσεις της μητέρας του, που έπρεπε να δουλεύει σκληρά για να τους μεγαλώσει, τον ανάγκασαν να απομακρυνθεί από το όνειρό του να γίνει αθλητής. Ωστόσο, το μόντελινγκ του έδωσε την ευκαιρία να ταξιδέψει σε πολλές χώρες.
Ο Φραγκολιάς τόνισε τη σημασία της σχέσης του με τη μητέρα του και την υποστήριξή της, παρά τις προκλήσεις που αντιμετώπισαν.
Διαβάστε παρακάτω
Σε μια σπάνια εξομολόγηση για τα παιδικά του χρόνια προχώρησε ο Κώστας Φραγκολιάς.
Σε συνέντευξη που παραχώρησε στην εφημερίδα On Time και στη δημοσιογράφο Σίσσυ Μενεγάτου, ο Κώστας Φραγκολιάς αναφέρθηκε στον θάνατο του πατέρα του, όταν εκείνος ήταν 13 ετών, αλλά και στο πώς αυτό το γεγονός επηρέασε τη μετέπειτα ζωή του.
«Δεν έχω κάνει αυτά που ονειρεύτηκα, γιατί πιο πολύ θα ήθελα να είμαι αθλητής. Εντάξει, δεν μου βγήκε αυτό, γιατί ο θάνατος του πατέρα μου, όταν ήμουν 13 χρονών, φρέναρε την κατάσταση. Από την άλλη, ήθελα πολύ να ταξιδέψω και με το μόντελινγκ είχα την ευκαιρία να το κάνω. Πήγα στα περισσότερα μέρη της Ευρώπης, Αμερική, Ιαπωνία», δήλωσε ο Κώστας Φραγκολιάς.
«Δεν είχε να κάνει με τη στεναχώρια μου αλλά με το ότι η μητέρα μου έπρεπε να με πηγαινοφέρνει σε μεγάλες αποστάσεις και να «τρώει» πολλές ώρες στο γήπεδο, όπου θα έκανα τις προπονήσεις μου. Μέχρι τότε το έκανα εγώ, γιατί ήταν στη γειτονιά μου. Όμως λίγο πριν τον θάνατο του πατέρα μου, πήγα σε μεγαλύτερη ομάδα, που ήταν μακριά από το σπίτι.
Τότε όμως που ήμουν στα 13 μου, δεν υπήρχε αυτή η πολυτέλεια να επενδύσουμε 5-6 χρόνια για να δούμε πώς θα πάω. Η μητέρα μου έπρεπε να δουλεύει πολύ για να μας μεγαλώσει, είχα και τη μικρότερη αδελφή μου», περιέγραψε.
«Ο θάνατος του πατέρα μου μού άφησε απορία. Κενό ή πληγή όχι. Αναρωτιόμουν πώς θα εξελισσόταν η ζωή μου αν δεν είχε «φύγει» ο πατέρας μου. Ούτε θυμό μου είχε αφήσει, γιατί οι άνθρωποι δυστυχώς πεθαίνουν κάθε μέρα και έτυχε μέσα σε αυτόν τον αριθμό των ανθρώπων κάποια στιγμή να είναι και ο πατέρας μου», εξομολογήιθηκε ο Κώστας Φραγκολιάς.
«Δεν μου άρεσε όμως να βλέπω τη μητέρα μου να δυσκολεύεται. Γι’ αυτό και προσπάθησα να είναι όσο το δυνατόν λιγότερη απασχολημένη μαζί μου, να μην της δημιουργώ προβλήματα. Ήμουν το καλό παιδί, τη σεβόμουν και τη σέβομαι πολύ. Εννοείται ότι είχαμε τις διαφωνίες μας, όταν πχ στα 17 μου εγώ πήρα μοτοσικλέτα. Καμία μάνα δεν λέει στο παιδί της «καλά έκανες» αλλά της είπα ότι δεν υπάρχει άλλη επιλογή. Μεγαλώνω, πρέπει να κυκλοφορώ, οπότε τη χρειάζομαι για να μετακινούμαι», κατέληξε στη συνέντευξή του ο Κώστας Φραγκολιάς.