Με αφορμή τις δηλώσεις του Δημήτρη Ουγγαρέζου στη ραδιοφωνική του εκπομπή, ο Γιώργος Λιάγκας θέλησε να κάνει μια τοποθέτηση όλο νόημα στο Πρωινό του ΑΝΤ1.
Όπως εξομολογήθηκε, μπορεί να είναι η τελευταία του χρονιά φέτος στην τηλεόραση, ωστόσο ξεκαθάρισε πως είναι από εκείνους που διεκδικεί το ανάλογο μπάτζετ για την εκπομπή του και τους συνεργάτες του.
Ο Γιώργος Λιάγκας ανέφερε αρχικά: «Εγώ που ‘χω κάνει 30 χρόνια μία πορεία στη τηλεόραση. Δεν ξέρω… Μπορεί να είναι η τελευταία μου χρονιά φέτος στην τηλεόραση, μπορεί και να συνεχίσω, δεν το ξέρω, πραγματικά θέλω να μιλήσω με πάσα ειλικρίνεια, μπορεί όντως να είναι η τελευταία μου χρονιά. Λοιπόν… Είμαι σε μία θέση, που εκτός από το να μιλάω για τα δικά μου οικονομικά, δεν μιλάω για τα οικονομικά των συνεργατών μου, δεν ξέρω πόσα παίρνετε. Ειλικρινά σας μιλάω!
Όμως μπορώ να πω ότι «παιδιά, για να γίνει αυτή η εκπομπή, το budget, το minimum που πρέπει να ‘ναι για να βγάζει ένα αξιοπρεπές αποτέλεσμα, να είναι αυτό!». Ε, το ‘χω κατακτήσει μετά από 30 χρόνια δουλειάς, να μπορώ να διεκδικώ ένα αξιοπρεπές budget για τους ανθρώπους που θα δουλεύουν δίπλα μου. Κατάλαβες; Κάποιοι παρουσιαστές δεν το κάνουνε. Δεν θα πω «δώσε στη Καμπούρη 1000 ή 800 ή 1200». Θα πω όμως «θέλω για τους ανθρώπους μου αυτό το budget».
Στη συνέχεια, ο Γιώργος Λιάγκας είπε: «Καταλαβαίνουν ότι αν χτυπήσει η δικιά μου καμπάνα, θα χτυπήσει και του δίπλα. Κι αν πάρει φωτιά το ένα σπίτι, θ’ αρχίσουν να παίρνουν όλα. Αυτό δεν καταλαβαίνουν. Γιατί κάποιοι χαίρονται… σου λέει «Ζητάνε περικοπές στην εκπομπή του Λιάγκα!». Δεν καταλαβαίνουν, ότι άμα γίνουν περικοπές στην εκπομπή του Λιάγκα, θα γίνουνε… λελογισμένες. Άμα μπει η φωτιά εδώ… Αν κοπεί εδώ Α, εκεί θα κοπεί Δύο Α». Αυτό δεν καταλαβαίνουνε.
Γιατί χαίρονται κάποιοι. Αυτή είναι η βλακεία που ‘ναι στο χώρο αυτό και λέω ότι κάποιες φορές… πρέπει να βάλουμε στην άκρη τα προσωπικά τέτοια και να λειτουργήσουμε λίγο οργανωμένα! Δηλαδή, υπάρχει συνδικαλισμός παντού. Στη τηλεόραση δεν υπάρχει συνδικαλισμός! Ήρθε το διαδίκτυο και η τηλεόραση φυλλορρόησε εν μία νυκτί. Ξέρετε γιατί; Γιατί δεν είναι ενωμένη η τηλεόραση. Γιατί ο ένας χαίρεται στη τηλεόραση με την αποτυχία του άλλου.
Αν καταλάβουν ότι η αποτυχία του δίπλα κάποια στιγμή σηματοδοτεί και μια δική μας αποτυχία και πτώση, θα ‘ταν διαφορετικά τα πράγματα».