ΧΡΙΣΤΙΝΑ ΒΙΔΟΥ: «ΕΙΧΑΜΕ ΜΙΑ ΣΧΕΣΗ ΚΑΙ ΜΟΛΙΣ ΧΩΡΙΣΑΜΕ, ΣΚΟΤΩΘΗΚΕ – ΜΕΤΑ ΗΡΘΕ Ο ΜΠΑΜΠΑΣ ΤΗΣ ΚΟΡΗΣ ΜΟΥ, ΕΙΧΑΜΕ ΧΩΡΙΣΕΙ ΚΑΙ ΠΕΘΑΝΕ»

Για δύο απώλειες που καθόρισαν τη ζωή της, για το πένθος και για τη στήριξη που προσπάθησε να προσφέρει στην κόρη της, Λορένα, μίλησε η Χριστίνα Βίδου σε συνέντευξή της στο zappIT και στον Γιώργο Σκρομπόλα.

Πριν αναφερθεί στις δύο απώλειες, η δημοσιογράφος διευκρίνισε πως ο πρώην σύντροφός της και ο πατέρας της κόρης της ήταν διαφορετικοί άνθρωποι. Όπως σημείωσε, οι δύο ιστορίες συχνά μπερδεύονται.

«Είχα μια σχέση εγώ. Μόλις είχαμε πολύ λίγο καιρό χωρίσει, σκοτώθηκε. Μετά ήρθε ο μπαμπάς της Λορένας. Είχαμε χωρίσει και πέθανε. Αυτό. Δύο διαφορετικοί άνθρωποι», ανέφερε.

Περίπου στα 25 της ήρθε η πρώτη απώλεια, μετά την οποία απομακρύνθηκε για μεγάλο διάστημα από την κοινωνική ζωή. Όπως είπε, για οκτώ με δέκα χρόνια είχε στο πλευρό της μόνο την οικογένειά της και λίγους φίλους.

«Ήταν η πρώτη μεγάλη απώλεια που βίωσα και ήταν γύρω στα εικοσιπέντε, οπότε ήταν πολύ σοβαρό για μένα. Έτσι όπως τότε το διαχειρίστηκα. Άμα με ρωτήσεις τώρα, κακώς. Χάθηκαν πολλά χρόνια και χάθηκε πολύ η Χριστίνα, αλλά και αυτό έπρεπε προφανώς να γίνει», εξομολογήθηκε.

Για να βρει τρόπο να αντιμετωπίσει τα συναισθήματά της, ζήτησε τη βοήθεια ψυχολόγου. «Δεν είμαι τόσο δυνατή. Και όταν νιώθεις ότι χρειάζεσαι μια βοήθεια, νομίζω δεν είναι κακό. Ίσα-ίσα», είπε, προσθέτοντας ότι μετά τον θάνατο φοβόταν να αγαπήσει και να ερωτευτεί ξανά.

Χρόνια αργότερα, όταν πέθανε ο πατέρας της Λορένας, εκείνη έβαλε πάνω απ’ όλα την κόρη της. Γνώριζε πλέον τη διαδικασία του πένθους, αλλά αυτό δεν σήμαινε πως η απώλεια πονούσε λιγότερο.

«Δυστυχώς, αυτό που παθαίνεις είναι απλά να ξέρεις την πορεία. Σοκ, άρνηση, πένθος, θλίψη. Ήξερα ποια είναι τα βήματα και αυτό με έχει κάνει πολύ σκληρό άνθρωπο. Και τότε στην απώλεια αυτή τη συγκεκριμένη του μπαμπά της Λορένας, το μυαλό μου ήταν στο παιδί. Τίποτα άλλο. Δηλαδή εννοείται εγώ κομμάτια και ράκος. Αλλά αυτό που με ενδιέφερε ήταν το παιδί. Τίποτα άλλο», περιέγραψε.

Η Χριστίνα Βίδου μίλησε και για τον τρόπο με τον οποίο στάθηκε στην κόρη της. Όπως εξήγησε, ήθελε να της δώσει τη δυνατότητα να εκφράσει τη θλίψη της και να μην αισθανθεί πως έπρεπε να την κρατήσει κρυφή.

«Ήμουν μία Χριστίνα με ό,τι αισθανόταν να της το δείχνει. Γιατί έπρεπε να καταλάβει, έτσι εγώ τουλάχιστον το θεώρησα, ότι πρέπει να πενθήσουμε. Πρέπει να κλάψουμε. Όχι, όχι πρέπει. Εάν θες να κλάψεις, κλάψε. Είναι φυσιολογικό. Εάν θες να κλειστείς στο δωμάτιό σου μέσα, είναι φυσιολογικό. Μην το κρατήσεις μέσα σου. Δεν ξέρω αν το πέτυχα να σου πω την αλήθεια», ανέφερε.

Στη δύσκολη αυτή φάση, είχε κοντά της την οικογένεια και την αδελφή της, Κατερίνα, καθώς και τον σύντροφό της, Δημήτρη. Η σχέση τους μετρούσε πάνω από 14 χρόνια, ενώ είχαν επιλέξει να μένουν σε διαφορετικά σπίτια, κάτι που, όπως ανέφερε, τους ταίριαζε.

«Ο Δημήτρης έχει μεγαλώσει στην ουσία το παιδί παράλληλα, αλλά δε μένουμε μαζί», αποκάλυψε. Όπως εξήγησε, εκείνος ήθελε να κρατήσει την προσωπική του ζωή έξω από τη δημοσιότητα.

Σχετικά με την απόφαση να μη ζουν κάτω από την ίδια στέγη, δήλωσε: «Και τον αγαπάω βαθιά. Δε θέλω να ρισκάρω. Μ’ αρέσει να είμαι μόνη μου και του αρέσει επίσης να έχει αυτό το χώρο. Πέντε σπίτια διαφορά έχουμε, είμαστε ευτυχώς πάρα πολύ κοντά, αλλά δε θα ήθελα να το αλλάξω αυτό».

Για τη Λορένα και το πέρασμά της προς την ενηλικίωση, η δημοσιογράφος περιέγραψε με τρυφερότητα τη στενή σχέση τους και την προσπάθειά της να της δώσει σταδιακά χώρο να ανεξαρτητοποιηθεί. Θυμήθηκε ακόμη πως συγκινήθηκε στο αεροδρόμιο, όταν η κόρη της ταξίδεψε για πρώτη φορά στο εξωτερικό με το σχολείο.

Η ίδια εμπιστευόταν τη δύναμη και την ενσυναίσθηση της Λορένας. Περισσότερο την απασχολούσε ποιους ανθρώπους θα συναντούσε στη ζωή της: «Επιλογές ανθρώπων. Οι φίλοι. Ποιος θα την προσεγγίσει; Πώς; Μη πάθει κάτι. Αυτό φοβάμαι. Αυτό».

Όταν ρωτήθηκε τι αγνοούσε η κόρη της για εκείνη, η Χριστίνα Βίδου αναφέρθηκε ξανά στον δικό της πόνο και στο πώς προσπάθησε να δείχνει δυνατή μετά τον θάνατο του πατέρα της Λορένας.

«Ότι έχω πονέσει τόσο πολύ. Δεν το ξέρει. Γιατί στην αρχή έκανα ένα λάθος. Το είπες. Ήθελα όταν έφυγε ο μπαμπάς της, να δείξω ότι είμαι δυνατή. Και δεν ξέρω αν τότε, εκείνα τα χρόνια, κατάλαβε ότι πονάω πάρα πολύ. Αλλά ναι, νομίζω τώρα το έχει καταλάβει», εξομολογήθηκε.