Ο Αλέξανδρος Χρυσανθόπουλος μίλησε στο Zappit και στον Γιώργο Σκρομπόλα για την πορεία του ως ηθοποιός, το συμβάν με τον αείμνηστο Μηνά Χατζησάββα και την περίοδο της συνεργασίας του με τον Πέτρο Φιλιππίδη, πριν τις πρώτες καταγγελίες που οδήγησαν τον ηθοποιό σε μεγάλη δικαστική περιπέτεια.
«Έχω βιώσει κακοποιητική συμπεριφορά στο θέατρο»
Έχουμε ακούσει για πολλές κακοποιητικές συμπεριφορές από σκηνοθέτες σε ηθοποιούς. Είναι κάτι που εσύ το έχεις βιώσει κάποια στιγμή;
Ναι, σε κάποιο βαθμό.
Πώς εκδηλώνονται συνήθως αυτά;
Είναι ένα είδος εξουσίας που φέρανε κυρίως μία πιο παλιά γενιά σκηνοθετών, οι οποίοι νομίζω ότι στην εποχή μας έχει αρχίσει να εξαλείφεται αυτό το πράγμα. Ή να έχει μειωθεί τουλάχιστον σε πάρα πολύ μικρό βαθμό. Είχανε μάθει ότι λίγο πρέπει να υπάρχει πόνος και να υποφέρεις στην πρόβα για να βγει το επιθυμητό αποτέλεσμα, ή πρέπει να υπάρχει βούρδουλας για να μάθει ο μαθητής. Υπήρχαν αυτοί οι τρόποι εκπαίδευσης. Τώρα έχουν ξεπεραστεί αυτά τα πράγματα. Νομίζω ότι υπάρχει και εξυγίανση γενικά στο επάγγελμα.
Εσένα σου έχει τύχει να βιώσεις μία συμπεριφορά κακή;
Ναι. Αλλά αυτό το γεγονός, αυτή η περίοδος ήταν για μένα τελικά μία ουσιαστική περίοδος για να μπορέσω εγώ να γίνω ένας αγωγός μιας πιο θετικής συνθήκης από την πλευρά του σκηνοθέτη πλέον.
Το πιο σημαντικό, όπως και για πολλά άλλα πράγματα στη ζωή, δεν είναι η αντίδραση, αλλά η δράση. Δηλαδή, εγώ μπορεί να είμαι ένας άνθρωπος ο οποίος κατάφερε να βρει έναν τρόπο σωστής αντίδρασης απέναντι σε αυτή τη συμπεριφορά ή σε αυτή την κατάσταση σε μία πρόβα. Σε άλλους μπορεί να μην είναι εύκολο, ή να μην μπορούν να το διαχειριστούν και να λυγίσουν είτε ψυχολογικά για την περίοδο, είτε και για μια ζωή. Οπότε δεν νομίζω ότι κι εγώ πρέπει να μείνω στο κομμάτι ότι τα κατάφερα να βγω από αυτό, αλλά στο κομμάτι ότι δεν πρέπει να υπάρχει αυτή η δράση γενικότερα.
Ήταν συμπεριφορά λεκτικής βίας;
Ναι, δεν ήταν σωματικής, δηλαδή δεν ήρθα σε επαφή με ανθρώπους που μπορεί να έχουν κατηγορηθεί για κάτι τέτοιο. Αλλά στο κομμάτι ας πούμε της λεκτικής βίας ή της υποτίμησης, ναι, εκεί ήταν, σε αυτά τα πλαίσια.
«Έπεσα από τα σύννεφα όταν βγήκαν οι καταγγελίες για τον Πέτρο Φιλιππίδη»
Στο “Χαιρέτα μου τον Πλάτανο” πώς ήταν η συνεργασία σου με τον Πέτρο Φιλιππίδη;
Ε, δεν μπορώ να πω ψέματα ότι ως ηθοποιός και ως συνεργάτης, τους πρώτους έξι μήνες που ήμασταν μαζί, ήταν εξαιρετικός. Και αντίστοιχα, μία μεγάλη σχολή κωμωδίας.
Επειδή ακριβώς εκείνη την περίοδο ήρθαν καταγγελίες, έπεσες από τα σύννεφα εσύ όταν τα άκουσες;
Ναι, δεν είχα ιδέα γι’ αυτό το πράγμα. Καμία ιδέα. Ο άνθρωπος εννοείται μπορεί να έχει τη δική του προσωπική ζωή, αλλά για αυτά τα οποία κατηγορήθηκε δεν είχα ιδέα. Σε εμάς ήταν ένας κύριος, είχε έρθει πάρα πολύ επαγγελματίας, ήταν πάρα πολύ σωστός σε όλα του, αντίστοιχα ήταν πολύ άνετος με όλους, σε όλες τις ηλικίες, ενώ και με τα νέα παιδιά δεν είχε φέρει καμία εικόνα που θα μπορούσε να προσεγγίσει μια τέτοια εικόνα. Και μετά ήρθαν οι καταγγελίες και έφυγε από τη σειρά και ήρθε ο Τάσος Χαλκιάς.
«Μου είχε προταθεί να παρουσιάσω τηλεπαιχνίδι, αλλά το έκανε ο Γιώργος Καραμίχος με μεγάλη επιτυχία»
Ηθοποιοί στην τηλεόραση, παρουσιαστές; Θα ήταν κάτι που θα το έκανες;
Μου έχει προταθεί. Ήμουν κοντά κιόλας στο να παρουσιάσω ένα τηλεπαιχνίδι. Θα μου άρεσε, θα με ενδιέφερε πολύ. Κυρίως γιατί κάπως κι αυτός ο κόσμος έχει μια ωραία γοητεία, έχει ένα ωραίο φως. Όχι τόσο ως προς το κομμάτι της αυτοπροβολής, αλλά ως προς το κομμάτι της διαχείρισης. Δηλαδή μ’ αρέσει αυτό. Είμαι γενικά, μ’ αρέσουν πολύ τα παιχνίδια ας πούμε κιόλας, οπότε το κομμάτι ενός τηλεπαιχνιδιού θα με ίντριγκαρε πάρα πολύ.
Ποιο τηλεπαιχνίδι σου πρότειναν;
Το “Πες τη λέξη”, που έκανε ο Γιώργος Καραμίχος τελικά με μεγάλη επιτυχία, υπέροχος.
«Ξαφνικά μου έριξε ένα φάσκελο ο Μηνάς Χατζησάββας, έσφιξα τις γροθιές μου»
Διάβαζα κάτι σε συνέντευξή σου… ένα περιστατικό που είχε συμβεί με τον Μηνά Χατζησάββα
Ήμασταν στο θέατρο Πόρτα, είχαμε ανεβάσει την παράσταση “Mojo” σε σκηνοθεσία Θωμά Μοσχόπουλου. Ήταν μια υπέροχη παράσταση. Και είχαμε την επίσημη πρεμιέρα τότε. Οπότε είχαν φωνάξει πάρα πολύ θεατρικό κόσμο. Και θυμάμαι, είχαμε βγει έξω, ενθουσιασμένος ο κόσμος… Μιλούσα με κάποιον και είχαμε ανοίξει μια συζήτηση, και ξαφνικά νιώθω ένα χτύπημα στην πλάτη.
Γυρνάω και μου ρίχνει ένα φάσκελο πολύ δυνατό, έτσι ένα γερό χαστούκι. Παγώνω, δεν έχω προλάβει να δω ποιος είναι και κοιτάω απέναντί μου τον Μηνά Χατζησάββα. Και σε κλάσματα δευτερολέπτου, για λίγο έσφιξα τις γροθιές μου λέω “τι θα γίνει”, και μετά κατευθείαν μου λέει «Αγόρι μου, συγχαρητήρια», με πήρε αγκαλιά… Ήταν πάρα πολύ… Υπέροχος. Πάρα πολύ γλυκός άνθρωπος. Εκδηλωτικός. Θερμός, πάρα πολύ.
Πότε συνειδητοποίησες ότι θες να γίνεις ηθοποιός, ότι είναι αυτό που θες να κάνεις;
Κάναμε μια παράσταση στο Κολλέγιο Αθηνών. Πριν γίνει η μικρή παρουσίαση, έπεσε στον λευκό προτζέκτορα, ένα βίντεο. Και όσο έπαιζε αυτό το βίντεο, εγώ ήμουν πίσω απ’ αυτόν τον προτζέκτορα. Και όπως έπεφτε το φως, ήταν σαν διάφανο για μένα. Και έβλεπα όλα τα πρόσωπα και ήταν σαν να με κοιτάνε. Και έκατσα εκεί πέρα και ένιωσα τόσο ήρεμα… που με κοιτάγανε. Και λέω “Αυτό θέλω να κάνω”. Εκεί ήταν η στιγμή, η μαγική, που άλλαξαν όλα.
Η συντροφικότητα είναι σημαντικό πράγμα για σένα;
Πάρα πολύ. Και πολύ ουσιαστικό κομμάτι. Νομίζω ότι είναι ένα κομμάτι, στη ζωή των ανθρώπων, που πολλές φορές στην εποχή μας… λίγο το βάζουμε στην άκρη. Ή μπορεί και να το ξεχνάμε έτσι όπως τρέχει η ζωή, έτσι όπως τρέχουν όλα, έτσι όπως όλα γίνονται εύκολα, γρήγορα, κι ένα… swipe… επόμενο… επόμενο… επόμενο… Χωρίς να υπάρχει μεγαλύτερη προσπάθεια επένδυσης, ή να διατηρήσεις κάτι ουσιαστικό. Είναι πολύ ουσιαστικό κομμάτι.
Είσαι δηλαδή, περισσότερο της σχέσης;
Ναι. Ναι, ναι. Σχεσάκια θα μ’ έλεγα. Ναι. Τα τελευταία χρόνια λίγο απείχα απ’ τις σχέσεις, αλλά σχεσάκιας ήμουν στην πορεία μου.