Η σεζόν των βραβείων έχει ήδη πάρει φωτιά, και η φετινή χρονιά των Όσκαρ υπόσχεται συγκινήσεις, ανατροπές και κινηματογραφικά αριστουργήματα που καλύπτουν κάθε γούστο. Από εκρηκτικές ταινίες δράσης με πολιτικά μηνύματα μέχρι ατμοσφαιρικά θρίλερ με βρικόλακες και σπαρακτικά δράματα εποχής, ο ανταγωνισμός για τα χρυσά αγαλματίδια είναι πιο σκληρός από ποτέ.
Η μεγάλη βραδιά του κινηματογράφου πλησιάζει, καθώς η 98η Τελετή των Βραβείων της Ακαδημίας Κινηματογράφου θα πραγματοποιηθεί απόψε Κυριακή 15 Μαρτίου 2026 στο εμβληματικό Dolby Theatre στο Hollywood του Los Angeles.
Η τελετή, που τιμά τις καλύτερες ταινίες του 2025, αναμένεται να συγκεντρώσει τα μεγαλύτερα ονόματα της διεθνούς κινηματογραφικής βιομηχανίας στο κόκκινο χαλί, σε μια βραδιά γεμάτη λάμψη, συγκίνηση και μεγάλες κινηματογραφικές στιγμές. Την παρουσίαση της φετινής τελετής θα αναλάβει για δεύτερη συνεχόμενη χρονιά ο δημοφιλής κωμικός και παρουσιαστής Conan O’Brien, ο οποίος επιστρέφει στη σκηνή των Όσκαρ μετά τη θετική υποδοχή που είχε η περσινή του εμφάνιση.
Συγκεντρώσαμε όλες τις απαραίτητες πληροφορίες και όσα πρέπει να γνωρίζεις για τα τρία μεγάλα φαβορί που αναμένεται να κυριαρχήσουν στα φετινά Όσκαρ.
- One Battle After Another
Η νέα ταινία του σπουδαίου Paul Thomas Anderson αποτελεί μια ελεύθερη διασκευή του μυθιστορήματος Vineland (1990) του Thomas Pynchon, μεταφέροντας τη δράση στη σύγχρονη εποχή.
Ένα πολιτικό δράμα που ακολουθεί έναν επαναστάτη ακτιβιστή και την ομάδα του καθώς εμπλέκονται σε μια επικίνδυνη σύγκρουση με ισχυρά πολιτικά και οικονομικά συμφέροντα. Η ιστορία εξερευνά θέματα εξουσίας, ιδεολογίας και προσωπικής θυσίας.
Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.
Η ταινία έχει ήδη χαρακτηριστεί από κριτικούς ως το πιο άμεσο και πολιτικό έργο του σκηνοθέτη μέχρι σήμερα, συνδυάζοντας την ιδεολογική ίντριγκα με την καθαρή δράση. Με προϋπολογισμό που ξεπερνά τα 100 εκατομμύρια δολάρια, το φιλμ μοιάζει με μια συνάντηση του Terminator 2 με τον Pynchon. Η Guardian τη χαρακτηρίζει ως μια «μεθυστική, ξέφρενη περιπέτεια» και εξυμνεί την κωμική, γεμάτη πανικό ερμηνεία του DiCapri, ενώ ιδιαίτερη μνεία γίνεται και στον Sean Penn για την απόλυτα καρτουνίστικη, “σαγηνευτικά ανατριχιαστική” ερμηνεία του, καθώς και στον Benicio del Toro που ενσαρκώνει απολαυστικά τον δάσκαλο πολεμικών τεχνών της κόρης του Bob.
Γιατί θα σαρώσει στα Όσκαρ: Οι κριτικοί είναι ξεκάθαροι: “Ξεκινήστε να γυαλίζετε αυτό το καθυστερημένο Όσκαρ Καλύτερης Σκηνοθεσίας από τώρα”. Η ταινία αποτελεί ένα τεχνικό και αφηγηματικό επίτευγμα, με αξέχαστες σκηνές καταδίωξης και τη συγκλονιστική μουσική του Jonny Greenwood.
Πέρα από τα έντονα πολιτικά της μηνύματα, το One Battle After Another εντυπωσιάζει ως ένα καθαρόαιμο, καταιγιστικό φιλμ δράσης που αντλεί την ενέργειά του από την αισθητική των κόμικ. Ο Paul Thomas Anderson εκμεταλλεύεται στο έπακρο τον τεράστιο προϋπολογισμό της ταινίας, παραδίδοντας απόλυτα ελεγχόμενες, ρευστές σεκάνς, όπως μια σχεδόν παραισθησιογόνα και υπνωτιστική καταδίωξη με αυτοκίνητα στην έρημο.
- Sinners
Ο Ryan Coogler επιστρέφει με ένα ατμοσφαιρικό θρίλερ τρόμου που εκτυλίσσεται στον Αμερικανικό Νότο την περίοδο της Μεγάλης Ύφεσης. Ο Michael B. Jordan αναλαμβάνει διπλό ρόλο, υποδυόμενος τους δίδυμους αδερφούς Smokestack –τον σοβαρό Smoke και τον ανέμελο Stack–, δύο γκάνγκστερ που προσπαθούν να ανοίξουν ένα “juke joint” κλαμπ.
Εκεί που η βραδιά φαίνεται να ξεκινάει με χορό και μουσική, όλα ανατρέπονται όταν το κλαμπ δέχεται επίθεση από ορδές βρικολάκων, και οι εναπομείναντες καλεσμένοι πρέπει να παλέψουν για τη ζωή τους.
Παρότι οι ταινίες τρόμου σπάνια τυγχάνουν “prestige” μεταχείρισης στα βραβεία, το Sinners αποτελεί φωτεινή εξαίρεση, με τις φήμες για τα Όσκαρ να έχουν ξεκινήσει από την άνοιξη. Το μεγάλο του ατού είναι η επιμονή στην ανάπτυξη των χαρακτήρων, κάνοντας κάθε θάνατο κατά τη διάρκεια της νύχτας να μοιάζει ουσιαστικός και να προκαλεί συναισθηματικό αντίκτυπο
Ο Coogler επαινείται επίσης για τον σεβασμό του στη μυθολογία των βρικολάκων (π.χ. αδυναμία στο σκόρδο, το φως, την ανάγκη να προσκληθούν για να μπουν μέσα). Η καλύτερη σκηνή της ταινίας, σύμφωνα με το Flixist, είναι μια ονειρική μονοπλάνο σεκάνς γεμάτη χρώμα και χορό περίπου στη μέση της πλοκής, η οποία πραγματεύεται την υπερβατική φύση της μουσικής.
Γιατί θα σαρώσει στα Όσκαρ: Είναι ένα πολυεπίπεδο έργο που εξετάζει το κακό ως φάσμα: το υπερφυσικό κακό (βρικόλακες), το ανθρώπινο κακό (μέλη της Κου Κλουξ Κλαν που περιφέρονται στην πόλη), αλλά και το πώς ο καθένας αντιμετωπίζει τις αμαρτίες του. Η σκηνοθεσία και η χρήση της τζαζ και μπλουζ μουσικής ίσως του εξασφαλίσουν τεχνικές υποψηφιότητες, αν όχι και κάτι μεγαλύτερο.
- Hamnet
Βασισμένο στο επιτυχημένο μυθιστόρημα της Maggie O’Farrell, το Hamnet μας ταξιδεύει στην ελισαβετιανή Αγγλία για να εξερευνήσει τη ζωή του Ουίλιαμ Σαίξπηρ (“Will”) και της συζύγου του, Άγκνες. Εκείνη είναι μια συναρπαστική φιγούρα, μια θεραπεύτρια με βότανα και εκπαιδεύτρια γερακιών που αυτοαποκαλείται “κόρη μάγισσας”. Όταν ο Will ταξιδεύει στο Λονδίνο για να χτίσει την καριέρα του ως θεατρικός συγγραφέας, η Άγκνες μεγαλώνει τα παιδιά τους στο Στράτφορντ. Η ταινία επικεντρώνεται στο πώς ο τραγικός θάνατος του μοναχογιού τους, Χάμνετ, ενέπνευσε τη δημιουργία του θρυλικού έργου Άμλετ.
Η δημιουργός του Nomadland, Chloe Zhao, προσπαθεί να φέρει στην οθόνη το τεράστιο χάσμα μεταξύ της τέχνης και της ζωής. Ενώ η ταινία έχει διχάσει κάποιους κριτικούς λόγω του υπερβολικά γρήγορου ρυθμού της –συμπυκνώνοντας 15 χρόνια σε δευτερόλεπτα με πολλά jump cuts που δεν αφήνουν τις στιγμές να “αναπνεύσουν”– η ερμηνεία της Jessie Buckley είναι αδιαμφισβήτητα καθηλωτική. Η Buckley παραδίδει, όπως λέγεται, τον καλύτερο ρόλο της καριέρας της, προσδίδοντας θάρρος και ευαλωτότητα στην Άγκνες.
Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.
Ο Paul Mescal είναι επίσης εξαιρετικός ως ο γοητευτικός Will, ενώ τα τελευταία λεπτά της ταινίας στο θέατρο Globe Theatre περιγράφονται ως η συναισθηματική κορύφωση της χρονιάς.
Γιατί θα σαρώσει στα Όσκαρ: Αν και το μοντάζ και ο ρυθμός της ταινίας ίσως της κοστίσουν το βραβείο Καλύτερης Ταινίας, η Jessie Buckley φαντάζει ως ένα από τα απόλυτα φαβορί για το Όσκαρ Α’ Γυναικείου Ρόλου. Το σπαρακτικό φινάλε, όπου η Άγκνες βλέπει την απώλεια του παιδιού της να μετουσιώνεται σε τέχνη μπροστά στα μάτια της, είναι το είδος της κινηματογραφικής μαγείας που λατρεύει η Ακαδημία.
Το μυθιστόρημα εμβαθύνει με εξαιρετική λεπτομέρεια στην ελισαβετιανή καθημερινότητα, δίνοντας χρόνο στη ζωή και τις ρουτίνες στο Στράτφορντ. Η ταινία, ωστόσο, συμπυκνώνει περίπου 15 χρόνια ζωής σε δύο ώρες, με αποτέλεσμα να χρησιμοποιεί απότομα “jump cuts” για να επιταχύνει την πλοκή. Έτσι, η γνωριμία με την Άγκνες, ο έρωτάς τους και η εγκυμοσύνη παρουσιάζονται εξαιρετικά βιαστικά, στερώντας τον χρόνο από τον θεατή να μελετήσει τους χαρακτήρες και να δει τον μικρό Χάμνετ να μεγαλώνει πριν από τον τραγικό του θάνατο.