Η Φιλίππα Πουλίδου, καθηγήτρια Φυσικής Αγωγής και πρωτοπόρος Ελληνίδα μαραθωνοδρόμος, μοιράζεται την εμπειρία της από τον μαραθώνιο, τονίζοντας ότι δεν είναι απλώς ένας αγώνας αλλά μια προσωπική ιστορία υπέρβασης.
Με πάνω από 40 χρόνια εμπειρίας στο τρέξιμο μεγάλων αποστάσεων, περιγράφει τις προκλήσεις και τις αλλαγές που έχει δει στο άθλημα, από τις λιγοστές γνώσεις και τις περιορισμένες υποδομές του παρελθόντος έως τη σύγχρονη εποχή της πληροφόρησης και της επιστημονικής προόδου.
Παρά τις δυσκολίες που αντιμετώπισε στον πρώτο της μαραθώνιο, συνέχισε να αγωνίζεται και να κατακτά νέους στόχους, υπογραμμίζοντας τη σημασία της σωστής προετοιμασίας, της συνέπειας και του σεβασμού προς το αγώνισμα και τον εαυτό μας.
Διαβάστε παρακάτω
Καθηγήτρια Φυσικής Αγωγής, αθλήτρια μεγάλων αποστάσεων και μία από τις πρώτες Ελληνίδες μαραθωνοδρόμους, η Φιλίππα Πουλίδου καταθέτει λίγο πριν από την εκκίνηση στον Αυθεντικό Μαραθώνιο της Αθήνας, στις 9 Νοεμβρίου.
Με πάνω από τέσσερις δεκαετίες στον δρομικό χώρο και σημαντικές επιδόσεις, από τα 1. 500 μ. στον στίβο έως και τον , η Φιλίππα Πουλίδου δεν έχει σταματήσει να αγωνίζεται και να κατακτά ρεκόρ στην κατηγορία των βετεράνων. Λάτρης του τρεξίματος, έχει αφήσει το στίγμα της στον αθλητισμό, ενώ ενθουσιάζεται βλέποντας νέους ανθρώπους να τον αγκαλιάζουν.
Παρακάτω θα διαβάσεις τη δική της προσωπική ερμηνεία του μαραθωνίου και την αποτύπωση των συναισθημάτων που γεννιούνται από τη συμμετοχή. Μαραθώνιος. Το αγώνισμα των αγωνισμάτων! Ένα αγώνισμα – σύμβολο ψυχικής και σωματικής αντοχής. Ένα αγώνισμα υπέρβασης, όπου ο πιο απαιτητικός σου αντίπαλος δεν είναι άλλος από τον εαυτό σου. Κάθε χιλιόμετρο, κάθε βήμα στα 42.195 μ. είναι και μια νέα πρόκληση. Αν κάνουμε μια αναδρομή στα τελευταία 40 χρόνια, τόσο στην ελληνική όσο και στην παγκόσμια αθλητική σκηνή, θα δούμε τεράστιες αλλαγές.
Ο μαραθώνιος έχει γίνει πλέον ένα παγκόσμιο γεγονός. Χιλιάδες αγώνες διοργανώνονται σε κάθε γωνιά της Γης και χιλιάδες δρομείς, ερασιτέχνες και μη, αγωνίζονται με πάθος. Η άνθηση του αγωνίσματος είναι εκπληκτική και αυτό είναι υπέροχο! Στη δική μου εποχή, όμως, τα πράγματα ήταν αλλιώς. Μιλάω καθαρά από προσωπική εμπειρία. Ασχολούμαι με τις μεγάλες αποστάσεις εδώ και 43 χρόνια.
Από τα πρώτα βήματα στις μεγάλες αποστάσεις
Όταν ξεκίνησα, το όνειρο του μαραθωνίου έμοιαζε μακρινό, σχεδόν απαγορευμένο, ειδικά για τις γυναίκες. Ήμουν ήδη αθλήτρια όταν το 1982 το αγώνισμα μπήκε για πρώτη φορά στο πρόγραμμα των γυναικών στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Στίβου, και το 1984, στην Ολυμπιάδα του Λος Άντζελες, παρακολουθούσα συγκλονισμένη την υπέρβαση της Ελβετίδας Γκαμπριέλα Άντερσεν.
Εκείνη τη στιγμή είπα: “Αυτό το αγώνισμα θα το κάνω κι εγώ!”. Με υποδομή επτά χρόνων στα 1.500, 3.000 και 10.000 μ., στα 21 μου αποφάσισα να μπω στον κόσμο του μαραθωνίου. Λίγες οι γνώσεις μας τότε, είχα μια καθοδήγηση από τον εξαιρετικό μου προπονητή Νίκο Ψαρομιχαλάκη και αντλούσα κάποιες συμβουλές από το περιοδικό Runner’s World που έβρισκα κάθε μήνα στο περίπτερο της Γλυφάδας. Long runs, διαλειμματικές με χιλιάρια – δυάρια – τριάρια, αυτά ήταν όλα. Τέμπο; Άγνωστη λέξη. Τζελ. ηλεκτρολύτες, salt sticks; Τίποτα! Λίγο νερό, κάθε 15 χλμ., και αυτό με μέτρο, να μη φουσκώσουμε (Στον πρώτο μου μαραθώνιο δεν ήπια καθόλου με αυτό τον φόβο)! Διατροφή; Μακαρόνια και γλυκά του ταψιού. Για ενέργεια (Εδώ γελάστε άφοβα)!
Ο πρώτος Μαραθώνιος: Δοκιμασία και υπέρβαση
21 Οκτωβρίου 1990. Εκκίνηση σε έναν Μαραθώνιο Αθήνας με 200- 300 άτομα, σε διαδρομή με κώνους και αυτοκίνητα να περνούν δίπλα. Σταθμοί ανεφοδιασμού με σφουγγάρια και… τέλος! Το πρώτο μισό εύκολο, σε παρασύρει. Μετά τα μισά, όμως, τα πράγματα δυσκολεύουν. Περίμενα να περάσει κάποιο αυτοκίνητο να με μαζέψει. Τίποτα. Κανείς. Ερημιά. Ώσπου, ευτυχώς, με βρήκε ένας συναθλητής. Με σήκωσε και με πήγε μέχρι τον τερματισμό, γιατί ήταν αδιανόητο να εγκαταλείψω στον πρώτο μου μαραθώνιο. Τον ευγνωμονώ πάντοτε. Τερμάτισα. Σε κακά χάλια…
Με αφυδάτωση. Και είπα: “Δεν ξανατρέχω ποτέ!”. Μα ο μαραθώνιος σου δίνει μαθήματα. Κι εγώ το πήρα το μάθημά μου. Ξεκίνησα από την αρχή. Μετά από 14 χρόνια γύρισα με στόχο το sub 3. Πάλεψα πολύ. Το πέτυχα. Μα, πάνω απ’ όλα, οι επόμενοι 23 μαραθώνιοι ήταν γεμάτοι χαρά. Τερματισμοί με δυνάμεις, ενέργεια, χαμόγελο! Πλέον, γνωρίζουμε. Υπάρχει το Διαδίκτυο. Η επιστήμη προχώρησε. Η διατροφή, η αποκατάσταση, τα προγράμματα, όλα είναι πιο δομημένα, πιο προσιτά.
Όμως, τίποτα δε γίνεται χωρίς σωστή προετοιμασία και συνέπεια. Από το 5άρι στο 10άρι. Από τον ημιμαραθώνιο στον μαραθώνιο. Με μέθοδο, με πρόγραμμα. Με ειδικούς και έμπειρους προπονητές. Ο μαραθώνιος δεν είναι απλώς αγώνας. Είναι ιστορία. Είναι η προσωπική σου ιστορία. Η μόνη συμβουλή που δίνω; Σεβάσου το αγώνισμα. Σεβάσου τον εαυτό σου. Τρέξε. Τερμάτισε. Χαμογέλα. Αγάπησε τον μαραθώνιο και αγάπησε τον εαυτό σου.
AΠΟ ΤΟ ΠΕΡΙΟΔΙΚΟ SHAPE ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ 2025
Συνοπτικά
- Η Φιλίππα Πουλίδου θεωρεί τον μαραθώνιο ως προσωπική ιστορία υπέρβασης, όχι απλώς έναν αγώνα.
- Περιγράφει την εξέλιξη στο τρέξιμο μεγάλων αποστάσεων, από τις περιορισμένες υποδομές έως τη σύγχρονη επιστημονική υποστήριξη.
- Παρά τις αρχικές δυσκολίες, συνέχισε να βελτιώνεται και να κατακτά νέες επιδόσεις, υπογραμμίζοντας τη σημασία της σωστής προετοιμασίας και συνέπειας.
- Προτρέπει στους δρομείς να σέβονται το αγώνισμα και τον εαυτό τους, τρέχοντας με αγάπη και χαμόγελο.