Η Βάσια Παναγοπούλου, μιλώντας στο «Στούντιο 4» της ΕΡΤ, αποκάλυψε τη σπαρακτική εμπειρία της από την απώλεια του πατέρα της σε ηλικία 10 ετών. Περιέγραψε τη δύσκολη περίοδο που ακολούθησε, τονίζοντας τον ξεριζωμό που ένιωσε όταν έφυγαν από τη Μυτιλήνη.
Η ηθοποιός εξομολογήθηκε πώς έμαθε για τον θάνατο του πατέρα της, όταν, επιστρέφοντας στο πατρικό τους, βρήκε το κηδειόχαρτο έξω από το σπίτι. Η αναφορά της στην απουσία υποστήριξης και καθοδήγησης σε μια τόσο δύσκολη στιγμή αναδεικνύει τις συναισθηματικές προκλήσεις που αντιμετώπισε.
Διαβάστε παρακάτω
Η Βάσια Παναγοπούλου βρέθηκε καλεσμένη το απόγευμα της Τετάρτης 30 Απριλίου στο «Στούντιο 4» της ΕΡΤ για μια συζήτηση εφ’ όλης της ύλης με τη Νάνσυ Ζαμπέτογλου και τον Θανάση Αναγνωστόπουλο. Η ηθοποιός προχώρησε σε μια συγκλονιστική εξομολόγηση για την ασθένεια και την απώλεια του πατέρα της, όταν η ίδια ήταν 10 ετών.
«Τον μπαμπά μου τον έχασα 10 χρονών. Ήταν δύσκολα γιατί ο θάνατος του πατέρα μας σηματοδότησε το φευγιό μας από τη Μυτιλήνη. Όποτε το θυμάμαι κλαίω. Ένιωσα ξεριζωμό. Θυμάμαι ότι είχα πάρει την αγαπημένη μου κούκλα, τη φιλούσα την αγκάλιαζα και την έθαψα στον κήπο του σπιτιού με σκοπό όταν επιστρέψουμε να την ξαναβρώ. Το σπίτι πουλήθηκε δεν την ξαναβρήκα ποτέ.
Ο μπαμπάς μου «έφυγε» για ιατρικούς λόγους. Ήταν ένας άνθρωπος πολύ ενεργός πολιτικά, είχε υποστεί φυλακές, εξορίες, είχε κλονιστεί η υγεία του και κάποια στιγμή αυτό στάθηκε μοιραίο», εξομολογήθηκε η Βάσια Παναγοπούλου.
«Όταν ο πατέρας μου αρρώστησε πήγε στο νοσοκομείο κι εγώ και η αδελφή μου πήγαμε πακέτο στο σπίτι μιας φίλης της μητέρας μου. Περνούσαν οι μέρες και δεν μαθαίναμε νέα. Μια μέρα το έσκασα από τα αγγλικά, έκανα κοπάνα και έφυγα και πήγα στο νοσοκομείο να δω τον πατέρα μου να μάθω πώς είναι. Τον είδα πάρα πολύ άσχημα, έχω ακόμα την εικόνα αυτή.
Κάποια στιγμή, επειδή δεν μαθαίναμε νέα, φύγαμε με την αδελφή μου, το σκάσαμε από το σπίτι που μέναμε και πήγαμε στο πατρικό μας. Συνέβη το εξής σοκαριστικό, έξω από το σπίτι υπήρχε το κηδειόχαρτο. Έτσι μάθαμε ότι ο πατέρας μας πέθανε. Καταλαβαίνεις τι έγινε. Δεν υπάρχουν λόγια. Εγώ είχα πυρετό δεν θυμάμαι πόσο καιρό, η μητέρα μου κόντεψε να τρελαθεί δεν ήξερε τι ήταν αυτό που είχα πάθει. Είναι πάρα πολύ δύσκολο. Πώς μαθαίνεις έτσι για τον θάνατο του γονιού σου; Δεν υπήρχε κανείς να μας εξηγήσει τίποτα»;