Η Μαίρη Βιδάλη, σε πρόσφατη εμφάνισή της στην εκπομπή “Buongiorno“, μοιράστηκε τη συγκινητική εμπειρία της από τον θάνατο του γιου της, Κάρολου, που έφυγε από τη ζωή μετά από δύο χρόνια μάχης με σπάνια μορφή καρκίνου.
Αναφέρθηκε στη στήριξη που έλαβε από τους κοντινούς της ανθρώπους και την οικογένεια της, εκφράζοντας ευγνωμοσύνη για την αγάπη και την ηθική υποστήριξη που δέχτηκε.
Η ηθοποιός τόνισε ότι, παρά τη δύσκολη κατάσταση, ο γιος της παρέμεινε αισιόδοξος και ισχυρός μέχρι το τέλος, και επισήμανε τη σημασία της ψυχικής δύναμης σε τέτοιες δοκιμασίες.
Διαβάστε αναλυτικά παρακάτω:
Η Μαίρη Βιδάλη βρέθηκε το πρωί της Τετάρτης 26 Φεβρουαρίου καλεσμένη στην εκπομπή Buongiorno.
H ηθοποιός μέσα σε όλα αναφέρθηκε στον θάνατο του γιου της, Κάρολου που έφυγε από τη ζωή στις 19 Ιανουαρίου έπειτα από μια γενναία μάχη που έδωσε για δυο χρόνια με μια σπάνια μορφή καρκίνου.
«Υπάρχουν σχόλια που λένε, “συγχαρητήρια, τι δύναμη ψυχής” και άλλα που λένε, “ξεπεράσατε τόσο γρήγορα το πένθος σας;” και στους δυο η απάντηση είναι απλή, δυο μέρες δίνει το κράτος για πένθος, μετά πρέπει να ξαναγυρίσεις στη δουλειά σου…Εγώ είχα την πολυτέλεια οι συνάδελφοί μου να μου δώσουν 40 μέρες…Θέλω να πω ένα μεγάλο ευχαριστώ, είχα πολλή αγάπη από τον κόσμο. Υπήρχαν άνθρωποι που είχα χρόνια να τους ακούσω και ήρθαν κοντά μου, ζήσανε όλες αυτές τις μέρες μαζί μου.
Θα ήθελα να αναφερθώ σε δυο ανθρώπους που κλάψανε μαζί μου όλες αυτές τις μέρες, στους νονούς των παιδιών μου, τον Γιώργο και την Άννα Νταλάρα. Η ηθική τους συμπαράσταση ήταν όλα αυτά τα δυο χρόνια πολύ συγκινητική και τους ευχαριστώ και δημοσίως. Είναι πολύ σημαντικό να υπάρχουν άνθρωποι δίπλα σου, και να καταλαβαίνεις ότι έχεις επενδύσει στους σωστούς ανθρώπους» είπε αρχικά η Μαίρη Βιδάλη.
«Τα δυο αυτά χρόνια είχα στήριξη από τους ανθρώπους του χώρου, και φυσικά από την οικογένειά μου και την κόρη μου. Επειδή μιλάμε για την ασθένεια του παιδιού, θέλω να πω στους γονείς και γενικά στον κόσμο που έχει στο περιβάλλον του κάποιον καρκινοπαθή ότι τα πράγματα είναι πάρα πολύ αισιόδοξα.
Ο καρκίνος κοντεύει να γίνει μια χρόνια νόσος και σε πολλές περιπτώσεις ιάσιμη…Ο δικός μου γιός ήταν καταδικασμένος γιατί ήταν μια πολύ σπάνια περίπτωση. Το ξέραμε από την αρχή. Εγώ τον δικό μου γιο τον έχω κλάψει δυο φορές, μια πριν δυο χρόνια και μια τώρα. Φυσικά δε θέλαμε να το περάσουμε αυτό, Ο γιός μου ήταν πολύ αισιόδοξο άτομο και δυνατό. Μακάρι όλοι οι ασθενείς να είναι έτσι. Μέχρι την τελευταία στιγμή ελπίζαμε ότι κάτι θα βρεθεί, ότι θα βρεθεί κάτι στην επιστήμη γιατί συνέχεια βρίσκονται.
Εκείνος ήταν καταδικασμένος για μέρες και έζησε δυο χρόνια πάρα πολύ καλά, μέχρι που νομίζαμε ότι τέλειωσε, ότι το ξεπέρασε. Είχε ψυχολογική στήριξη εκείνος. Για μένα η ψυχολογική μου στήριξη ήταν ο ίδιος, η δύναμη που έβλεπα ότι είχε. Δεν κάναμε κουβέντα για το μετά, είχα άρνηση. Για μένα δεν υπάρχει μετά, νομίζω ότι είναι ακόμα μαζί μου» αποκάλυψε στη συνέχεια συγκινημένη η ηθοποιός και με τρεμάμενη φωνή πρόσθεσε, «Θα ήθελα να σταματήσουμε αυτή τη συζήτηση».
«Ο γιος μου ήταν ο πιο αυστηρός κριτής μου» είπε η Μαίρη Βιδάλη.
Τέλος η ηθοποιός ανέφερε, «Προσπαθώ να έχω δύναμη. Σίγουρα μου τη δίνει εκείνος. Όταν συμβαίνει κάτι τέτοιο, δυο λύσεις υπάρχουν, ή τρελαίνεσαι ή συνεχίζεις. Και δε συνεχίζεις πια μόνος, όταν το πιστεύεις αυτό είναι από μόνο του μια δύναμη. Δυο χρόνια αγωνιζόμουν να μην το πιστέψω αλλά ήξερα την κατάληξη. Φανταστείτε αυτές τις γυναίκες στο Μάτι και στα Τέμπη ή σε ένα τροχαίο…»