Η Ναταλία Γερμανού σε μια εφ όλης της ύλης συνέντευξη στον Γιώργο Σκρομπόλα και στο Zappit, μίλησε για την πορεία της, τον πατέρα της, αλλά και την προσωπική της ζωή.
Η παρουσιάστρια του Alpha περιέγραψε το τελευταίο διάστημα ζωής του πατέρα της, Φρέντυ Γερμανού, ενώ αναφέρθηκε στις έντονες στιγμές της προσωπικής της ζωής.
Η αναφορά στον πατέρα της, Φρέντυ Γερμανό
Και τώρα που μιλάμε που έχει πεθάνει ο πατέρας μου από το ’99, η κόρη του Φρέντυ είμαι. Έτσι; Είμαι και η Ναταλία βέβαια, αλλά όταν έχεις έναν τόσο σπουδαίο άνθρωπο για πατέρα ρε παιδί μου… Δηλαδή έναν άνθρωπο ο οποίος έχει γράψει τόσα βιβλία, έχει κάνει εκπομπές που ακόμα και τώρα, θα το ‘χεις δει ίσως, κομμάτια των εκπομπών του τρεντάρουν στο TikTok. Και μπαίνω και τα χαζεύω, δηλαδή. Ε, δεν μπορείς να μη νιώθεις στους ώμους ένα ουφ… Δηλαδή, είναι βαρύ.
Ήταν αυστηρός ο μπαμπάς μου. Ήταν πάρα πολύ απαιτητικός από μένα. Ήταν και ενθαρρυντικός αρκετά, αλλά πιο πολύ απαιτητικός. Δηλαδή, δούλευε, δούλευε, δούλευε. Θέλω να δουλεύεις. Να δουλεύεις πολύ, να δουλεύεις πολύ και να μην ξεχνάς την καλοσύνη σου. Δουλειά και καλοσύνη, δουλειά και καλοσύνη. Δεν ξέρω τι θα μου ‘λεγε. Πραγματικά είναι πολύ υποθετική ερώτηση γιατί όταν… όταν τον έχασα ακόμα έκανα το Mega Star.
Οπότε δεν πρόλαβε να με δει… στο πολύ μεγάλο σου τηλεοπτικό άλμα… Ναι, σε ζωντανή εκπομπή, δεν υποτιμώ το Mega Star, αλλά ξέρεις τι εννοώ, σε μια εκπομπή που να καταλάβει πώς εκφέρει λόγο το παιδί του, τι απόψεις έχει, πώς κινείται στο χώρο και τα λοιπά. Στο Mega Star που με έβλεπε μου ‘λεγε “εντάξει, καλή είσαι” αλλά δεν τον είδα και να πετάει και τη σκούφια του.
Τι θυμάσαι ως πιο δύσκολο για σένα; Την περίοδο της ασθένειας ή το τέλος;
Την περίοδο της ασθένειας. Την εικόνα του όποτε πήγαινα στο νοσοκομείο να τον δω και ουσιαστικά τον έβλεπα να φεύγει σιγά-σιγά. Κάθε εβδομάδα και από λίγο. Αυτό με σκότωνε. Δηλαδή αυτό ήταν το πιο οδυνηρό από όλα. Περισσότερο και από τη μέρα που ξύπνησα το πρωί ήταν 9:30-9:45, και μου είπε η μαμά μου «τέλειωσε, αυτό ήταν, έφυγε ο μπαμπάς».
Οι συζητήσεις μας τον τελευταίο διάστημα δεν ήτανε καθόλου επαγγελματικές, ήταν συζητήσεις που αφορούσαν τη ζωή γενικά. Προσπαθούσε να μου εκμαιεύσει την υπόσχεση ότι δεν θα σπαταλήσω πολύ καιρό κλαίγοντας και υποφέροντας και τα λοιπά. Μου είπε «θέλω να μου χαμογελάς», όταν θα φύγω, γιατί βεβαίως ήξερε ότι μετρούσε πλέον αντίστροφα, και μου είπε «κι εσύ επίσης θέλω να μου υποσχεθείς ότι θα ζήσεις και δεν θα επιβιώσεις απλά».
Το πρώτο το έκανες;
Δεν τα κατάφερα πολύ, γιατί οι πρώτες εβδομάδες ήτανε πάρα πολύ δύσκολες. Δεν μπορούσα ούτε να βγω από το σπίτι. Ε μετά σιγά-σιγά που άρχισα να προσπαθώ να θυμηθώ την υπόσχεση που είχα δώσει, άρχισα να το κάνω, να προσπαθώ να είμαι πιο χαμογελαστή και κάθε φορά που χαμογελούσα να του λέω «τώρα που χαμογελάω, χαμογελάω με κόπο αλλά χαμογελάω για σένα».
Καμαρώνω πάρα πολύ! Δηλαδή ακούω καμιά φορά, ξέρεις έχω κάποιους φίλους, δεν θα πω ονόματα, που κι αυτοί είναι παιδιά γονιών διάσημων και μου λένε καμιά φορά «πω πω δεν μπορώ συνέχεια με ρωτάνε για τη μαμά μου, ξέρω γω, τον μπαμπά μου» και λέω μα δεν χαίρεστε; Βλέπω δηλαδή την ενόχλησή τους κι εγώ δεν μπορώ να τη συμμεριστώ. Δηλαδή εγώ κάθε φορά που κάποιος μου λέει, μπαίνω σ’ ένα ταξί, μπαίνω σ’ ένα χώρο, σ’ ένα μαγαζί και μου λένε «σας βλέπουμε, είστε πολύ καλή αλλά ο μπαμπάς σας…».
Χαίρομαι τόσο πολύ, σα να μου λένε εσείς είστε η καλύτερη που υπάρχει στον κόσμο. Δεν μπορώ να στο περιγράψω. Δεν είναι ανταγωνιστική βρε παιδί μου η σχέση γονιού και παιδιού ώστε να πεις «ναι αλλά μιλήστε μου τώρα για μένα γιατί ο μπαμπάς μου έφυγε». Δεν μπορώ να το συλλάβω εμένα αυτό το μυαλό μου. Χαίρομαι πιο πολύ να μου πεις κάτι καλό για τον μπαμπά μου, μη μου πεις τίποτα για μένα. Πες μου για κείνον. Αλήθεια στο λέω. Τον κουβαλάω μέσα μου, είναι κομμάτι μου, χαίρομαι να μου λες γι’ αυτόν.
Η εξομολόγηση για την προσωπική της ζωή
Για πολλά χρόνια η προσωπική μου ζωή εμένα ήτανε καμπριολέ, ξεσκέπαστο αμαξάκι. Όποιος ήθελε περνούσε έριχνε μια ματιά «να η Ναταλία με τον τάδε», «να η Ναταλία με τον τάδε». Εντάξει, κάποια στιγμή κατάλαβα ότι η ιδιωτική ζωή έχει λόγο που λέγεται ιδιωτική. Πρέπει να ‘ναι ιδιωτική, αλλιώς να την κάνουμε δημόσια. Δεν γίνεται. Δηλαδή…
Άρα δηλαδή δεν θα έπρεπε ας πούμε να πας σε ένα νυχτερινό κέντρο με τον σύντροφό σου;
Να πας σε ένα νυχτερινό κέντρο με τον σύντροφό σου, αλλά να ξέρεις μετά ότι και την επόμενη μέρα μην στεναχωριέσαι και να παίρνεις και να λες «ωχ ρε γαμώτο πάλι, πάλι με βάλανε». Ε, θα σε βάλουνε κούκλα μου άμα πας, δεν είναι; Άμα δεν θες, υπάρχουνε πολύ ωραία ταβερνάκια στα Λεγρενά, να πας να φας καλαμαράκια. Μια καθημερινή το βράδυ.
Με ενόχλησαν περισσότερο η μία-δυο φορές που με συνέδεσαν τ’ όνομά μου με ανθρώπους με τους οποίους δεν είχα ερωτική σχέση. Καθόλου. Και απλά μου τους κολλήσανε κι αυτούς. «Άντε βρήκαμε πέντε-έξι, πάρε κι αυτόν να σ’ τον βάλουμε κι αυτόν στο Πάνθεον» και ακόμα και τώρα καμιά φορά γίνονται κάποια αφιερώματα, οι γνωστοί διάσημοι σύντροφοι της Ναταλίας, και λέω «Παναγία μου, τι θα διαβάσω πάλι» και έχουνε βάλει τα 3-4-5 ονόματα που ήταν και πάρε κι άλλους τρεις που δεν υπήρξαν ποτέ τίποτα.
Σε ενοχλεί αυτό; Ότι μπορεί να γίνει αφιέρωμα με τους γνωστούς συντρόφους της Ναταλίας; Δηλαδή θα άλλαζες όλη τη διαχείριση τώρα;
Με ενοχλεί, δεν με ενοχλεί, τώρα αυτά γίνανε. Δεν μπορούμε να κάνουμε κάτι, δεν μπορούμε να αλλάξουμε το παρελθόν. Γίνανε, υπήρξαν αυτοί οι άνθρωποι, να τους έχει ο Θεός καλά γιατί πέρασα όμορφα μαζί τους και να είναι ευτυχισμένοι στην ζωή τους τώρα. Τώρα αυτά έχουνε συμβεί, δεν θα άλλαζα τίποτα απολύτως για να σου απαντήσω.
Για αυτούς τους λόγους δεν ξέρουμε πολλά πράγματα για την προσωπική σου ζωή έως καθόλου θα έλεγα τα τελευταία χρόνια;
Γι’ αυτούς ακριβώς τους λόγους.
Άρα υπάρχει προσωπική ζωή. Είναι, είσαι καλά στην προσωπική σου ζωή;
Υπάρχει! Μπορεί να μην υπάρχει επί δέκα συναπτά έτη, μπορεί να υπάρχει τρία έτη, να μην υπάρχει ένα και μετά να ξαναυπάρχει για δύο. Αλλά είμαι καλά γενικά και θέλω να σου πω ότι έχω φτάσει στο πολυπόθητο στάδιο που πάντα επεδίωκα, να είμαι καλά είτε είμαι μόνη μου, είτε είμαι σε σχέση.
Δεν ήρθε μόνο μία φορά. Ήρθε περισσότερες. Δεν είναι… δεν ξέρω, μπορεί… σε κάποιους ανθρώπους να έρχεται μόνο μία φορά και να κρατάει για πάντα, αλλά για μένα ήτανε περισσότερες από μία.
Αν γυρνούσες πίσω τον χρόνο, κάποια από τις γνωστές σχέσεις σου που ξέρουμε, θα άλλαζες κάτι; Θα έλεγες αν ξεκινούσα τώρα θα ήθελα να την κρατήσω περισσότερο ή να μείνουμε μια ζωή μαζί, για παράδειγμα;
Ε… Ίσως ναι. Θα άλλαζα κάτι σε μία συγκεκριμένη σχέση, αλλά λένε τα βιβλία που κατά καιρούς διαβάζω «εμπιστέψου… Trust the process» έλεγε η αγγλική φράση, «εμπιστέψου τη διαδικασία του σύμπαντος». Άρα για να μην έγινε, πάει να πει ότι δεν έπρεπε να έχει γίνει, πάει να πει ότι είναι καλύτερα εκείνος έτσι όπως είναι τώρα κι είμαι καλύτερα εγώ έτσι όπως είμαι τώρα.
Για κάποια από τις σχέσεις σου έχεις μετανιώσει;
Όχι. Για καμία. Για καμία απολύτως. Όπως και να τέλειωσε, ο κάθε άνθρωπος που ήρθε στη ζωή μου ήρθε για κάποιο λόγο. Έπαιξε ένα ρόλο. Μπορεί να ήτανε πρώτος αντρικός ρόλος πρωταγωνιστικός, μπορεί να ήτανε βήτα ρόλος πρωταγωνιστικός; Α… μπορεί να ήτανε μικρότερος ρόλος; Δεν έχει σημασία. Πάντως ήταν ένας ρόλος ουσίας και πραγματικά εγώ τους ευγνωμονώ όλους. Γιατί όλοι κάτι, κάτι, κάτι έδωσαν, όλοι κάτι έδωσαν. Ακόμα και σκληρό μάθημα να ήταν, εγώ χαίρομαι που το πήρα αυτό το μάθημα.
Τι είναι το πιο ακραίο που θυμάσαι να έχεις κάνει για έναν έρωτα; Ακραίο, όχι απαραίτητα κακό. Μπορεί να έφυγες, να πήγες σε μια άλλη ήπειρο για να τον δεις.
Κάτσε, σε άλλη ήπειρο δεν έχω πάει, θέλω να ηρεμήσουμε! Όχι, σε άλλη ήπειρο δεν πήγα αλλά έγραψα ένα τραγούδι. Δεν δισκογραφήθηκε, αυτό θέλω να σου πω. Δηλαδή μπήκα στη διαδικασία να επιστρατεύσω συνθέτη, τραγουδιστή, στούντιο…
Γνωστά ονόματα όλα. Γράφτηκε το τραγούδι, έγινε ένα πρόχειρο cd κόπηκε μόνο ένα… ξέρεις αυτό που λέμε «ρε παιδί μου γράψ’ το με τη φωνή σου», εστάλη και είπαμε αυτό είναι για σένα.
Υπάρχει αυτό το… το ‘χει ο κάτοχος του… το ‘χει;
Πώς δεν το ‘χει; Το ‘χει. Ναι.
Δεν έχει σκεφτεί ποτέ να το δώσει στη δημοσιότητα; Σε περισσότερους κατόχους, σε όλους εμάς;
Να δώσει στους κατόχους… ναι, δεν ξέρω. Προς το παρόν το έχει μόνο εκείνος, αυτό είναι δικό του. Θα δούμε. Αν στην πορεία γίνει και τραγούδι…
Ήταν μπαλάντα;
Ήταν μπαλάντα, ναι.
Έχεις παραδεχτεί ότι ζήλευες παλιότερα πολύ.
Πάρα πολύ, όταν ήμουνα πιο μικρή.
Γιατί πιστεύεις Ναταλία τώρα ότι ζήλευες πολύ;
Πάρα πολύ… Ε… Δεν ξέρω. Η ψυχολόγος μου λέει ότι ήτανε απόρροια των παιδικών χρόνων, φόβος απόρριψης, έλλειψη αποδοχής, όλα αυτά μαζί που μέχρι να γίνεις ξέρω ‘γω 35-40 και να τα… να πατήσεις λίγο στα πόδια σου, όλα αυτά σκάνανε σαν εκρήξεις ζήλειας προς τον… και κτητικότητας.
Υπήρχαν δηλαδή, υπήρχε μια περίοδος στη ζωή σου εκείνα τα χρόνια που όταν ερωτευόσουν κάποιον…
Πω πω…πήγαινες παραπάνω απ’ ότι έπρεπε;
Ναι, γιατί φοβόμουνα, πάρα πολύ, γιατί φοβόμουνα ότι… ξέρεις, κάθε βλέμμα που θα ρίξει ή αν θα φλερτάρει ή αν θα κάνει, αυτό σημαίνει ότι θα αφήσει εμένα. Εγκατάλειψη. Δηλαδή έβλεπα μπροστά μου την εγκατάλειψη.
Μπορεί να χώρισες εξαιτίας αυτού κάποια στιγμή; Σε κάποια σχέση;
Όχι.
Δεν το ‘χες φτάσει δηλαδή σε σημείο να είναι αφόρητο;
Όχι. Αλλά ζήλεια, ζήλεια ήμουνα… πρέπει να ‘μουνα ανυπόφορη σε κάποιους ανθρώπους.
Απιστία έχεις υποστεί εις γνώσιν σου;
Ναι.
Χώρισες μετά από αυτό;
Όχι. Δεν χώρισα. Ήτανε πολύ σοβαρή η σχέση, πάρα πολύ σοβαρή και δόθηκαν οι απαραίτητες εξηγήσεις. Μου είπε ότι δεν είμαι ερωτευμένος με την συγκεκριμένη κοπέλα με την οποία σε απάτησα, ήτανε μια στιγμή αδυναμίας. Τα ζύγισα, σκέφτηκα αν θέλω να σώσω τη σχέση ή τον εγωισμό μου και προτίμησα να σώσω τη σχέση.
Συνεχίστηκε για καιρό η σχέση αυτή μετά;
Ναι.
Εσύ έχεις απιστήσει;
Ναι.
Τελείωσες τη σχέση μετά από την απιστία;
Ναι. Συνηθίζουμε να λέμε ότι οι άντρες είναι πολυγαμικά όντα ενώ οι γυναίκες είναι μονογαμικά. Εγώ δεν το πολυπιστεύω αυτό. Πιστεύω ότι όλοι μέσα μας, εν δυνάμει έχουμε τη δυνατότητα και την επιθυμία μαζί να ξενοκοιτάξουμε ή να δοκιμάσουμε κάτι άλλο στη ζωή μας από αυτό που έχουμε. Κάποιοι συνεχίζουν χωρίς να θεωρήσουν ότι έχουν τύψεις ή ενοχές με αυτό που συνέβη, κάποιοι δεν θέλουν να συνεχίσουν τη σχέση. Λένε «αφού έκανα κάτι άλλο, θέλω τώρα τη σχέση που έχω να τη σταματήσω». Εγώ δεν ήθελα να συνεχίσω τη σχέση που είχα. Από τη στιγμή που απίστησα, απάτησα τον άνθρωπο με τον οποίον ήμουν όπως λες «μπετό», ήθελα να διακόψω.
Όταν σου συμβαίνει κάτι πολύ ευχάριστο ή κάτι πολύ δυσάρεστο, ποιος είναι ο πρώτος που παίρνεις τηλέφωνο να το πεις; Είναι στο φιλικό σου περιβάλλον; Είναι στο συγγενικό; Είναι η μαμά σου; Ή είναι ο σύντροφος;
Αναλόγως. Τη μαμά μου θα πάρω τις πρώτες φορές, την πιο στενή μου φίλη την Ελένη θα πάρω επίσης και τον σύντροφό μου, αν έχω σύντροφο εκείνη την περίοδο. Και φίλους μπορώ να πάρω. Ή μπορεί να μην πάρω και κανέναν και να θελήσω να το διαχειριστώ μόνη μου. Ανάλογα το θέμα.
Υπάρχει άνθρωπος που ξέρει τα πάντα για σένα; Τα μοιράζεσαι όλα;
Ναι, υπάρχει. Υπάρχουν ένα-δυο άτομα… δυο-τρεις ας πούμε, υπάρχουν που τα ξέρουν όλα.