Μια εφ’ όλης της ύλης συνέντευξη παραχώρησε ο Δημήτρης Σαμόλης το πρωί της Δευτέρας 12 Ιανουαρίου στην εκπομπή «Πρωινό».
Ο καλλιτέχνης που σημειώνει μεγάλη επιτυχία με τη θεατρική παράσταση «Στρακαστρούκες» μίλησε για τις σπουδές του στη Νομική, που τελικά δεν ακολούθησε επαγγελματικά, αλλά και για τις αντιρρήσεις που είχε ο πατέρας του να ασχοληθεί με την υποκριτική.
«Έχω τελειώσει τη Νομική. Έχω κάνει και άσκηση. Δούλεψα για τέσσερις μήνες στην Ευελπίδων και εκεί έπαθα τις πρώτες κρίσεις πανικού. Ήταν φανταστικό. Θυμάμαι να κρατάω τα δικόγραφα και ίδρωναν τα χέρια μου. Τα μούσκευα γιατί δε μπορούσα, έβλεπα να συνεχίζω τη ζωή μου σε αυτό, και θυμάμαι ότι μούσκευα τα δικόγραφα. Μετά από τέσσερις μήνες στο γραφείο, όλοι μου είπαν, “παιδάκι μου πήγαινε εκεί που ανήκεις”…» είπε αρχικά ο Δημήτρης Σαμόλης.
«Στα 13 μου συνέβη κάτι πολύ συγκεκριμένο στη ζωή μου. Είδα μια ανάρτηση σε μια εφημερίδα ότι η Αλίκη Βουγιουκλάκη έκανε οντιστιόν για τα παιδιά που θα συμμετείχαν στη “Μελωδία της ευτυχίας”. Έπεισα τη μητέρα μου να πάμε κρυφά από τον πατέρα μου, και μέσα σε μια εβδομάδα βρέθηκα να παίζω με την Αλίκη Βουγιουκλάκη…
Η μαμά μου ήταν πιο υποστηρικτική. Ο πατέρας μου το έμαθε όταν με πήραν στη “Μελωδία της ευτυχίας”. Δε χάρηκε καθόλου. Μάλιστα, μου είχε πει ότι αν δε φέρω αριστείο στο πρώτο τρίμηνο, θα σταματήσω από όλα. Αναγκάστηκα να γίνω άριστος μαθητής στο Γυμνάσιο, ενώ στο Δημοτικό ήμουν απαίσιος μαθητής…» εξομολογήθηκε σε άλλο σημείο ο Δημήτρης Σαμόλης.
Όσο για το πώς είναι σήμερα η σχέση του με τον πατέρα του, αποκάλυψε. «Η μητέρα μου έχει φύγει από τη ζωή. Ο πατέρας μου ζει. Ο μπαμπάς μου άρχισε να αποδέχεται ότι έγινα ηθοποιός όταν έπαιξα στις “Άγριες Μέλισσες”. Αλλά, για να είμαι ειλικρινής, εμένα μου ήταν πιο πικρό ότι με αποδέχτηκε όταν με αποδέχτηκε και το ευρύ κοινό. Η αποδοχή πρέπει να έρθει a priorI, όχι εκ των υστέρων. Εμένα με ενδιέφερε να έρθει από πριν η αποδοχή.
Του το έχω πει ποικιλοτρόπως αυτό. Οι ανθρώπινες σχέσεις είναι κάτι πολύ δυναμικό. Διαμορφώνονται μέρα με τη μέρα. Είμαστε σε αυτή τη διαδικασία συνεχώς… Μπορεί να σε χειροκροτάει ένα ολόκληρο θέατρο κι εσύ να ψάχνεις αυτή τη μια θέση για το μπράβο που δεν είχες πάρει τότε. Σε αυτή την παράσταση τώρα δεν έχει έρθει να με δει, γενικά όμως έχει έρθει. Αισθάνομαι άγχος με όλους τους δικούς μου όταν έρχονται να με δουν».