Την πρώτη του από κοινού συνέντευξη με την κόρη του Άρια και τη σύζυγό του Έλια, παραχώρησε στο περιοδικό Marie Claire ο πρώην μπασκετμπολίστας Δημήτρης Παπανικολάου.
Ο Δημήτρης Παπανικολάου που το 2021 αποκάλυψε δημόσια ότι βρίσκεται στο φάσμα του αυτισμού, και έναν χρόνο μετά η 20χρονη κόρη του Άρια, έκανε το ίδιο, μίλησαν με τη σύζυγό του για το πώς διαχειρίστηκαν την διάγνωση της Άριας, αλλά και τους αρχικούς ενδοιασμούς που είχαν στο να μιλήσουν ανοιχτά γι’ αυτό το θέμα. Από τη δική της πλευρά, η Άρια Παπανικολάου που πριν μερικούς μήνες κυκλοφόρησε το πρώτο της βιβλίο εξηγεί ποιά ήταν η δική της αντίδραση όταν έμαθε ότι βρίσκεται στο φάσμα του αυτισμού.
«Ήθελα να καταλάβουν οι άνθρωποι μέσα από λέξεις και εικόνες τι έχω περάσει. Χρησιμοποίησα ό,τι είχα μέσα στη μνήμη μου. Δέχτηκα μπούλινγκ στο σχολείο, κυρίως στο γυμνάσιο, και με κούρασε αυτή η συμπεριφορά των ανθρώπων. Τώρα είμαι δυνατή. Με βοήθησαν πολύ ο ψυχολόγος μου, τα τραγούδια που άκουγα, τα ιαπωνικά animation. Εκεί ένιωθα ασφαλής.
Δεν ήξερα τι μου συνέβαινε, δε μπορούσα να εκφραστώ και αυτό με στεναχωρούσε. Όταν οι γονείς μου, μού μίλησαν για τον αυτισμό μου, τότε κατάλαβα. Ήταν σαν να ήμουν κλεισμένη σε ένα κλουβί και απελευθερώθηκα» εξομολογήθηκε η Άρια Παπανικολάου στο περιοδικό Marie Claire και στη δημοσιογράφο Λίνα Ρόκου.
«Ως γονείς προσπαθήσαμε να τη στηρίξουμε λέγοντάς της ότι οι άλλοι με τη συμπεριφορά τους δεν καθορίζουν το ποιά είναι. Πολλές φορές οι άνθρωποι, όταν δεν αισθάνονται καλά με τον εαυτό τους, βγάζουν μια επιθετικότητα και προσβάλλοντας κάποιον άλλον προσπαθούν να νιώσουν καλά οι ίδιοι.
Το κύριο μέλημά μας ήταν να χτίσουμε την αυτοπεποίθησή της και γι’ αυτό της τονίζαμε πόσο πολύ την αγαπάμε εμείς, αλλά και πολλοί άλλοι άνθρωποι, πόσο πολύ αξίζει η ίδια, πόσο σπουδαία είναι» λέει από τη δική της πλευρά η Έλια, σύζυγος του Δημήτρη Παπανικολάου.
Σε άλλο σημείο της συνέντευξής τους ο Δημήτρης Παπανικολάου εξηγεί πώς μίλησαν στην κόρη τους για τον αυτισμό. «Το κάναμε μέσω ενός ξενόγλωσσου βιβλίου, γιατί η Άρια αγαπά τις ξένες γλώσσες και αυτός ήταν ο ιδανικός τρόπος για εκείνη. Αντιστοίχως πιστέψαμε ότι και η Άρια μπορεί με το δικό της βιβλίο να βοηθήσει παιδιά και οικογένειες που τώρα παίρνουν τη διάγνωσή τους. Και πράγματι, αυτό συμβαίνει…».
Ενώ σε άλλο σημείο αναφέρει, «Τέλειες οικογένειες δεν υπάρχουν, και δε θέλουμε να προβάλλουμε κάτι τέτοιο. Άλλα ζευγάρια παραμένουν ζευγάρια, και άλλα χωρίζουν, γιατί κι αυτά μέσα στη ζωή είναι. Σε κάθε περίπτωση όμως, το παιδί δεν ανήκει σε κανέναν γονιό. Οι γονείς ανήκουν στο παιδί, γιατί το παιδί τους έχει ανάγκη και τους δυο, εκτός βέβαια από εκείνες τις περιπτώσεις που το παιδί έχει υποστεί κακοποίηση και έχει παρέμβει εισαγγελέας.
Οι γονείς, ανεξάρτητα από τη μεταξύ τους σχέση, πρέπει από κοινού να κάνουν ότι καλύτερο για την ψυχική ισορροπία του παιδιού τους, ώστε εκείνο να πετύχει τους στόχους του».
«Οι γονείς θα πρέπει να αφήσουν λίγο παράμερα το αρχικό σοκ, που είναι λογικό να υπάρχει και να στρωθούν αμέσως στη δουλειά σε συνεργασία με τους κατάλληλους ειδικούς, και παράλληλα μπορούν να κάνουν την έρευνά τους πάνω στον αυτισμό και να καταλάβουν. Όταν κατάλαβα ότι η κοινωνία εκτός του σπιτιού μου είναι αυτή που έχει πρόβλημα με τον αυτισμό και ότι μέσα στο σπίτι μου ήμασταν καλά, γιατί είχαμε και έχουμε αγάπη, στήριξη και αλληλοβοήθεια, τότε απελευθερώθηκα» παραδέχεται η σύζυγος του Δημήτρη Παπανικολάου, Έλια.
Παρακάτω, ο Δημήτρης Παπανικολάου αναφέρεται στην απόφασή του να μιλήσει ανοιχτά αρχικά για τον δικό του αυτισμό αλλά και τους ενδοιασμούς που είχε.
«Η Έλια ως μαμά της Άριας και επειδή ήθελε να την προστατεύσει δεν ήθελε αρχικά να μιλήσουμε δημόσια γι’ αυτήν, από φόβο μήπως το παιδί στιγμάτιστεί. Τότε αποφάσισα να βγω εγώ μπροστά και να μιλήσω για τη δική μου περίπτωση. Ήταν 13 Σεπτεμβρίου του 2021, ημέρα που γιορτάζει η Άρια, γιατί έχει πάρει το όνομα του μπαμπά μου, Αριστείδη. Όταν λοιπόν μίλησα δημόσια, λόγω την αναγνωρισιμότητας που έχω από το μπάσκετ, απελευθερώθηκαν πολλοί άνθρωποι, μεταξύ αυτών και η Άρια με τη μαμά της…
Στην αρχή είχα κι εγώ κάποιους ενδοιασμούς. Σκεφτόμουν, για παράδειγμα, ότι θα με παρεξηγήσουν, ότι θα πουν πως θέλω κάτι να κερδίσω, να γίνω πολιτικός ή δεν ξέρω τι. Τελικά όμως, δεν πας πουθενά αν σε σταματούν τέτοιου είδους αντιδράσεις, που δεν υπήρξαν άλλωστε» είπε.