Μετά από δύο δεκαετίες μακριά από τα τηλεοπτικά πλατό, η Δάφνη Μπόκοτα επέστρεψε φέτος στην τηλεόραση και στην εκπομπή «Super Κατερίνα» με την Κατερίνα Καινούργιου στον Alpha.
Με άκρως εξομολογητική διάθεση, παραχώρησε συνέντευξη στον Γιώργο Σκρομπόλα και στο «The Full Story» του zappit μαζί με τον γιο της, Νίκο Κοσώνα και αναφέρθηκε στον πραγματικό λόγο που αποχώρησε από την Eurovision.
Η Δάφνη Μπόκοτα άφησε αιχμές για πρόσωπα και καταστάσεις, αποκαλύπτοντας πως γνωρίζει πλέον τον πραγματικό λόγο πίσω από εκείνη την εξέλιξη, χαρακτηρίζοντάς τον μάλιστα «χειρότερο» από όσο θα περίμενε.
«Τώρα η σχέση μου με τη Eurovision έχει περάσει πάρα πολλά… Πέρασα πολλές διακυμάνσεις με τη Eurovision. Γιατί το 2005 και μετά, αισθάνθηκα ότι μισώ. Θανάσιμα. “Τη σιχαίνομαι, πάρτε την από πάνω μου, μη μου μιλάτε για Eurovision”. Πέρασα μία τέτοια φάση. Δεν θέλω να τη δω. Δεν θέλω να την παρακολουθήσω, δεν θέλω να την ξέρω. Υπήρχε σειρά ετών που μου έλεγε ο Νίκος, «Μαμά, να δούμε Eurovision, θυμάσαι;» και του έλεγα, «Μπα, ας το, πάω να ξαπλώσω».
Κατάλαβα τον πραγματικό λόγο που απομακρύνθηκα. Και είναι χειρότερος από αυτό που θα ήθελα. Αλλά εν πάση περιπτώσει, έγινε ό,τι έγινε. Είναι ιστορία, δεν θέλω να μιλήσω γι’ αυτό ειλικρινά. Είχε να κάνει με πρόσωπο, είχε να κάνει με χρήματα, είχε να κάνει με διάφορα. Άσχημα πράγματα. Το θέμα είναι ότι πέρασα μια φάση μίσους… Αλλά, επειδή ο κόσμος συνέχιζε να έρχεται πάνω μου με πολλή αγάπη και με πολλή… «μας λείπετε» και «με εσάς μάθαμε τη Eurovision» και «πότε θα ξαναγυρίσετε;», αναγκάστηκα να την ξαναγαπήσω τη Eurovision» τόνισε η Δάφνη Μπόκοτα.
Ποιες λέξεις σου έρχονται στο μυαλό όταν ακούς Eurovision σήμερα;
Αδικία. Κυρίως, σε πάρα πολλούς Έλληνες καλλιτέχνες, δεν μιλάω για μένα. Μιλάω για πάρα πολλούς ανθρώπους τους οποίους στέλναμε τότε ως πρόβατα επί σφαγή, στην κυριολεξία. Σε σχέση με αυτό που γίνεται τώρα. Άρα λοιπόν αυτοί οι άνθρωποι, πάρα πολλοί άνθρωποι, πολύ καλοί καλλιτέχνες και εξαιρετικά παιδιά, έχουν αδικηθεί. Άρα, εμένα που την έχω ζήσει τη Eurovision από μέσα, το πρώτο που μου έρχεται είναι αδικία.
Δεν είχαν στήριξη;
Καμία στήριξη. Όχι μόνο δεν είχαν στήριξη, πηγαίνανε και πληρώνανε και από την τσέπη τους. Δηλαδή, όχι μόνο δεν είχαν κινησιολόγους, ενδυματολόγους, μακιγιέρ… Μόνοι τους. Τραβιόντουσαν, και κάναμε ό,τι μπορούσαμε κι εμείς από κάτω: «Πάρ’ το λίγο δεξιά, να σε πιάνει ο προβολέας, μην το κάνεις αυτό, δεν είναι ωραίο». Έτσι πηγαίναμε.
Είναι για σένα πολύ σημαντικό το κομμάτι της Eurovision;
Ναι, είναι πολύ σημαντικό. Το είχα στ’ αλήθεια ερωτευτεί. Σταμάτησα από τη Eurovision… δεν θα πήγαινα με φορείο να κάνω τη Eurovision.