Στην εκπομπή «Buongiorno», η Χριστίνα Λαμπίρη αναφέρθηκε στα πρώτα της βήματα στη δημοσιογραφία, τονίζοντας την επιρροή της οικογένειάς της και της φίλης της, Ιουλίας Πιτσούλη.
Μίλησε για την αρχή της καριέρας της στο περιοδικό “Πάνθεον” και την τηλεόραση, όπου συνεργάστηκε με τον Γιώργο Λιάγκα.
Επιπλέον, εξέφρασε την απογοήτευσή της για την κατεύθυνση της τηλεόρασης σήμερα, τονίζοντας ότι δεν μπορεί να υπηρετήσει τη «σκληρή» τηλεόραση και επιθυμεί μια πιο ξεκάθαρη προσέγγιση στην ενημέρωση και ψυχαγωγία.
Διαβάστε παρακάτω
Καλεσμένη στην εκπομπή «Buongiorno» βρέθηκε η Χριστίνα Λαμπίρη το πρωί της Παρασκευής 4 Απριλίου. Η γνωστή παρουσιάστρια, μεταξύ άλλων, μίλησε για τα πρώτα της βήματα στον χώρο αλλά και για τις συνεργασίες της.
«Μεγάλωσα στην Αθήνα, από μικρή είχα την πετριά της δημοσιογραφίας. Όταν το συζήτησα με τον πατέρα μου, διαφωνούσε. Ήταν οι καταστάσεις που με ώθησαν τελικά. Η οικογένειά μου δεν είχε καμία σχέση με την δημοσιογραφία ήρθαν έτσι τα πράγματα στην ζωή μου, μου άνοιξε την πόρτα στην έντυπη δημοσιογραφία μία φίλη δημοσιογράφος και νονά της κόρης μου, η Ιουλία Πιτσούλη. Έτσι βρέθηκα και ξεκίνησα με ελεύθερο ρεπορτάζ. Ήμουν στα περιοδικά. Όποιος έχει δουλέψει σε εφημερίδα, μπορεί 1005 να λέει ότι είναι δημοσιογράφος», είπε αρχικά η Χριστίνα Λαμπίρη.
«Αρκετοί δεν θα είχαν γεννηθεί όταν ξεκίνησα εγώ στη δημοσιογραφία. Εγώ ξεκίνησα από το “Πάνθεον”, ένα συγκλονιστικό περιοδικό. Όταν ξεκίνησα την τηλεόραση ήμουν δόκιμη στο New Chanel. Εκεί ήταν ο Γιώργος Λιάγκας, δεν ξέρω αν τον ξέρεις», τόνισε η Χριστίνα Λαμπίρη, με τη Φαίη Σκορδά να μην κάνει κανένα σχόλιο.
Σε άλλο σημείο, η Χριστίνα Λαμπίρη παραδέχτηκε: «Είμαι ένας άνθρωπος που παθιάζομαι πάρα πολύ και δίνομαι. Πρέπει να το κάνω “τρελό κέφι” κάτι για να το ευχαριστηθώ και να το ευχαριστηθεί και ο άλλος. Όταν έπαψε να υπάρχει αυτός ο “έρωτας”, η τρέλα, το πάθος για ανεξάρτητους λόγους από τις δικές μου επιθυμίες, είπα ότι “δεν περνάω καλά” και δεν φταίει ο τηλεθεατής.
Και φαινόταν από τα νούμερα τηλεθέασης κιόλας. Δεν ήθελα άλλο και φαινόταν. Όταν έφθινε άγριο το τοπίο με τις διαφημίσεις, ένιωθα ότι έπρεπε να διαχειριστώ ένα μόνιμο τηλεμάρκετινγκ. Δεν κάνουμε όλοι για όλα. Δεν μπορώ να κάνω αυτή την «σκληρή» τηλεόραση, όπως γίνεται τώρα. Δεν μπόρεσα να υπηρετήσω την “σκληρή” τηλεόραση. Θέλω ξεκάθαρα πράγματα ή ενημέρωση ή ψυχαγωγία ή δελτίο ειδήσεων. Να κάνω λίγο από όλα για να υπάρχω στην τηλεόραση, όχι δεν μπορώ να το κάνω. Η ζωή μας έχει εναλλαγές, αλλά η τηλεόραση δεν είναι αυτό. Είναι ένα μέσο σκληρό, που πρωταγωνιστούν μόνο οι παρουσιαστές, που υπάρχουν εντάσεις ανάμεσα στους παρουσιαστές. Δεν καταλαβαίνω ποιο είναι το ζητούμενο της ιστορίας αυτής. Εμείς είχαμε θεματολογία και πρωτογενή θέματα».