Ο Χάρης Σιανίδης μοιράστηκε τις προσωπικές του εμπειρίες στην εκπομπή “The 2Night Show“, αποκαλύπτοντας τη δύσκολη στιγμή που μίλησε ανοιχτά στη μητέρα του για τη σεξουαλικότητά του και τον μεγάλο έρωτα που τον οδήγησε σε κλινική αποτοξίνωσης.
Αναφέρθηκε στο γεγονός ότι οι εθισμοί δεν περιορίζονται μόνο στα ναρκωτικά, αλλά περιλαμβάνουν και τον έρωτα, υπογραμμίζοντας τη σημασία της οικογενειακής στήριξης και της παιδείας.
Η παραμονή του στην κλινική, διάρκειας 2-3 μηνών, αποτέλεσε έναν προάγγελο βαριάς κατάθλιψης, καθώς συνειδητοποίησε ότι είχε παραμελήσει τη ζωή του, εστιάζοντας αποκλειστικά στη δουλειά.
Διαβάστε αναλυτικά παρακάτω:
Για τη στιγμή που μίλησε ανοιχτά στη μητέρα του για τη σεξουαλικότητά του αλλά και τον μεγάλο έρωτα που τον οδήγησε σε κλινική απεξάρτησης μίλησε ο Χάρης Σιανίδης στην εκπομπή The 2Night Show.
«Αυτή τη δουλειά συνειδητοποιώ ότι την έκανα πιο πολύ και για τα χρήματα. Ήξερα ότι είμαι ένα ιδιαίτερο παιδί και ότι η ζωή μου θα είναι σε έναν δρόμο λίγο μοναχικό, και η μητέρα μου πάντα μου έλεγε να βασίζομαι στα πόδια μου, να κοιτάω πρώτα τον Χάρη και να είμαι ελεύθερος. Για μένα το σημαντικότερο αγαθό είναι η ελευθερία» ανέφερε αρχικά ο Χάρης Σιανίδης.
Και στη συνέχεια εξομολογήθηκε στον Γρηγόρη Αρναούτογλου, «Με τη μαμά μου μίλησα ανοιχτά για τη σεξουαλικότητά μου – οι γονείς μου ήταν πάντα πολύ διακριτικοί – στα 30-31 όταν αναγκάστηκα λόγω ενός πολύ μεγάλου απαγορευμένου έρωτα που έζησα με έναν αθλητή που είχε μια πολύ συντηρητική ζωή. Μεγάλη αγάπη. Έζησα στο εξωτερικό πολύ καιρό μαζί του.
Ήταν αυτό που λέμε καψούρα. Είναι αυτή η ιστορία που με οδήγησε σε κλινική αποτοξίνωσης στη Βουδαπέστη. Οι εθισμοί δεν είναι μόνο τα ναρκωτικά, το ποτό ή ο τζόγος. Είναι και το σεξ…Μεγαλώσαμε σε μια κοινωνία με το σκεπτικό ότι πας σε κλινική αποτοξίνωσης μόνο αν είσαι ναρκωμανής.
Μέσα στην κλινική κατάλαβα ότι αν δε μπορείς να πατήσεις στα πόδια σου, αν δεν έχεις βάσεις από την οικογένειά σου, αν δεν έχεις και ένα επίπεδο παιδείας, σου δημιουργείται μια φύση παρανοϊκή. Έκατσα 2-3 μήνες στην κλινική. Τον πρώτο μήνα έμεινα πιο μόνιμα. Μετά έμπαινα-έβγαινα. Ήταν ουσιαστικά και ένας προάγγελος βαριάς κατάθλιψης όλο αυτό. Όταν έχεις 24ωρη εμμονή με έναν άνθρωπο… Το γιατί μου συνέβη εμένα αυτό είναι πολύ απλό. Είχα αφήσει τόσο άδεια τα μπουκάλια στη ζωή μου. Ήμουν μόνο δουλειά, δουλειά…».