Πλήθος κόσμου έδωσε το παρών στην επίσημη πρεμιέρα της παράσταση «Ας περιμένουν οι γυναίκες» που πραγματοποιήθηκε στο θέατρο Ψυρρή.
Το «Ας περιμένουν οι γυναίκες» σε θεατρική διασκευή και σκηνοθεσία του Βαγγέλη Λάσκαρη, μία από τις πιο αγαπημένες ελληνικές κωμωδίες των τελευταίων δεκαετιών, ανεβαίνει για πρώτη φορά στο σανίδι με τους: Πέτρο Λαγούτη Τάσο Τζιβίσκο, Νικόλα Βασιλειάδη, Νικήτα Ηλιόπουλο, Μαγδαληνή Μπεκρή και Μαρία Γράμψα.
Ανάμεσα στα πρόσωπα που στήριξαν τους πρωταγωνιστές ήταν και η Μυρτώ Αλικάκη, πρώην σύζυγος του Πέτρου Λαγούτη και μητέρα των δύο γιων του.
Δες ποια πρόσωπα βρέθηκαν στην επίσημη πρεμιέρα παρακάτω:
Αντώνης Καρπετόπουλος
Ο Αντύπας με τη σύζυγό του
Το «Ας Περιμένουν οι Γυναίκες» του Σταύρου Τσιώλη, η θρυλική ταινία του 1998 με τους Γιάννη Ζουγανέλη, Σάκη Μπουλά, Αργύρη Μπακιρτζή, που χάρισε στο ελληνικό κοινό ατάκες-σταθμούς και στιγμές ξεκαρδιστικού σουρεαλισμού, αποκτά νέα θεατρική πνοή
Η παράσταση συνοδεύεται από ζωντανή μουσική επί σκηνής , με τα τραγούδια της ταινίας να ερμηνεύονται live απο την Αλεξάνδρα Μάγκου δημιουργώντας μια ατμόσφαιρα άλλοτε τρυφερή κι άλλοτε ξέφρενη γεμάτη ρυθμό και κέφι – όπως ακριβώς επιτάσσει και το έργο του Τσιώλη. Την μουσική σύνθεση, επιμέλεια και ενορχήστρωση υλοποίησε ο μαέστρος Μιχάλης Χατζηαναστασίου.
Η υπόθεση:
Καλοκαίρι. Δύο μπατζανάκηδες, ο Πάνος κι ο Μιχάλης, βιοτέχνες στην βιομηχανική ζώνη της Θεσσαλονίκης, ξεκινούν το ταξίδι τους για διακοπές στη Θάσο, όπου τους περιμένουν οι οικογένειές τους. Λίγο έξω από τη λίμνη Βόλβη, ένα απρόσμενο συμβάν σταματά την πορεία τους. Ο τρίτος μπατζανάκης, που ήδη βρίσκεται στη Θάσο και προσπαθεί να κρατήσει τις ισορροπίες ανάμεσα σε τρεις οικογένειες, σπεύδει να τους παραλάβει.
Από εκεί ξεκινά ένα οδοιπορικό γεμάτο χιούμορ, αμηχανίες και απρόσμενες αλήθειες – ένα ταξίδι τριών ανδρών που, αποφεύγοντας τη ρουτίνα και τις ευθύνες τους, αναζητούν για λίγο το όνειρο.
Η ταινία του Τσιώλη έχει γίνει τα τελευταία χρόνια cult φαινόμενο, με τις ατάκες της να κατακλύζουν τα social media και να ξαναφέρνουν στο προσκήνιο την ανεπιτήδευτη και βαθιά ελληνική ψυχή του έργου.
Η θεατρική μεταφορά της επιχειρεί να μεταφέρει αυτή τη μοναδική αίσθηση στη σκηνή, με φρεσκάδα αλλά και σεβασμό, προσκαλώντας μας όλους σε μια αλλιώτικη περιπλάνηση – με μπόλικη ειρωνεία, συγκίνηση και αυθεντικό γέλιο.