Ο Αντίνοος Αλμπάνης σε συνέντευξή του στην εφημερίδα Real Life αναλύει τη σχέση του με τα social media και την αύξηση της βίας στις νέες γενιές.
Εκφράζει την απογοήτευσή του για την υποκρισία γύρω από την κριτική της τραπ μουσικής, τονίζοντας ότι αυτή είναι απλώς η φωνή νέων ανθρώπων που έχουν βιώσει κοινωνικές ανισότητες και δυσκολίες.
Αντί να επικεντρωνόμαστε στην τέχνη τους, θα έπρεπε να εξετάσουμε τα βαθύτερα κοινωνικά προβλήματα, όπως η εκπαίδευση και οι ίσες ευκαιρίες, που οδηγούν σε τέτοιες εκφράσεις.
Διαβάστε παρακάτω
Για τη σχέση του με τα social media αλλά και την έκρηξη βίας στις μικρές ηλικίες μίλησε ο Αντίνοος Αλμπάνης. Σε συνέντευξη του στην εφημερίδα Real Life και στη δημοσιογράφο Κορύνα Μανταγάρη ανέφερε ότι έχει επιλέξει να απέχει από τη χυδαιότητα των social media ενώ, μίλησε και για την τραπ.
Πως τα πας με τα social media;
Έχω περάσει από πολλές φάσεις. Η σχέση μου είναι πολύ συντηρητική, γιατί έχω φτάσει σε ένα σημείο να αποδεχθώ ότι οι άνθρωποι δεν θα συνειδητοποιήσουν ποτέ ότι τα social media είναι ένας δημόσιος χώρος. άρα, σε έναν δημόσιο χώρο πρέπει να τηρούνται κάποιοι κανόνες ευγένειας και ευπρέπειας. Υπάρχει μια ψευδαίσθηση ότι μιλάμε στη γειτονιά. Δεν είναι η γειτονιά, αλλά ένας δημόσιος χώρος όπου ο καθένας μπορεί να εκτεθεί σε μια γνώμη η οποία είναι εκπεφρασμένα προσβλητική. Και επειδή με κουράζει να διαβάζω τη χυδαιότητα στην έκφραση, προτιμώ να απέχω. Όταν περπατώ στον δρόμο, δεν έρχεται κάποιος να μου πει «καλά, πως έχεις παχύνει έτσι».
Υπάρχει έκρηξη βίας και ειδικά νεανική. Αυτό πως το αντιλαμβάνεσαι;
Στο σημείο αυτό θα βάλω την τραπ στην κουβέντα. Γιατί με πολύ ενδιαφέρον ακούω ανθρώπους να εκφράζονται για την τραπ με διάφορους τρόπους τα τελευταία χρόνια και να την κατακρίνουν και μου φαίνεται βαθύτατα υποκριτικό. Η τραπ είναι αποτέλεσμα. Το ότι δηλαδή αυτά τα παιδιά έχουν καταλήξει να εκφράζονται με αυτόν τον τρόπο, να επιλέγουν να χρησιμοποιούν αυτά τα λόγια, αυτή τη θεματολογία, να είναι αυτό το ενδιαφέρον τους. Αντί να απασχολεί την κοινωνία πως αυτά τα παιδιά έχουν καταλήξει να εκφράζονται με αυτόν τον τρόπο μέσω της μουσικής τους, κρίνουμε την τέχνη και τη μουσική. Για παιδιά που μπορεί να είχαν μεγαλώσει στον δρόμο, να μην είχαν να φάνε και αυτή τη στιγμή κάνουν τραπ, εμείς αναρωτιόμαστε γιατί εκφράζονται έτσι.
Δεν θα σκεφτούμε ποτέ ότι αυτό το παιδί μεγάλωσε στον δρόμο. Αντί να ψάξουμε να βρούμε το κοινωνικό πρόβλημα, πάμε να κάνουμε… κηπουρική, να κόψουμε τα ξερά φύλλα, αντί να βρούμε ποια ρίζα έχει το πρόβλημα. Μου φαίνεται βαθύτατα προσβλητικό, γιατί δεν θα λυθεί κανένα κοινωνικό πρόβλημα έτσι. Το πρόβλημα έχει να κάνει με την εκπαίδευση, με την κοινωνική ανισότητα, με τις ίσες ευκαιρίες. Ασχολούμαστε με όλα τα υπόλοιπα εκτός από τα προβλήματα.