Ο Ανδρέας Τσούνης, σύζυγος της αείμνηστης Φώφης Γεννηματά, μίλησε συγκινητικά για την απώλειά της τέσσερα χρόνια μετά τον θάνατό της, τονίζοντας τη διαρκή παρουσία της στο σπίτι και τις ζωές τους.
Αναφέρθηκε στη γενναία μάχη της Φώφης με τον καρκίνο, περιγράφοντάς την ως αισιόδοξη και δυνατή, με αξιοπρέπεια και επιμονή.
Παράλληλα, εξήγησε πώς είχαν προετοιμάσει τα παιδιά τους για την απώλεια, υπογραμμίζοντας τον συνεχή πόνο της απουσίας της μητέρας τους.
Διαβάστε παρακάτω
Ο Ανδρέας Τσούνης μίλησε στο «Καλύτερα δε Γίνεται» και στον δημοσιογράφος, Βλάση Κωστούρο με αφορμή την συμπλήρωση των τεσσάρων χρόνων από τον θάνατο της Φώφης Γεννηματά.
Όπως τόνισε ο ίδιος, το σπίτι είναι γεμάτο από τις οικογενειακές αναμνήσεις!
«Το σπίτι είναι γεμάτο με αναμνήσεις της, Φώφης, το όνομά της είναι ακόμα στο κουδούνι, δεν πρόκειται να το βγάλουμε. Πάντοτε συζητάμε για τη Φώφη, για το παράδειγμά της, για τον τρόπο ζωής που είχαμε… Υπάρχει τα βλέμματα των παιδιών, στις συζητήσεις με φίλους. Η έλλειψη της Φώφης υπάρχει πάντοτε, ανθρώπινο είναι αυτό, τη σκεφτόμαστε πάντα, μου λείπει, αλλά πρέπει να συνεχίσουμε…» ανέφερε ο Ανδρέας Τσούνης.
Για τη γενναία μάχη που έδωσε η Φώφη Γεννηματά με τον καρκίνο: «Ήταν ένας άνθρωπος πάρα πολύ αισιόδοξος, ένας άνθρωπος πάρα πολύ δυνατός. Δεν λύγιζε, δεν φοβόταν. Δεν ήθελε να τη λυπηθεί κάποιος. Προσπαθούσε να δείχνει ότι παλεύει με αξιοπρέπεια, με ήθος, με επιμονή και υπομονή και στο τέλος θα τα κατάφερνε. Η ιστορία αυτή πήγε πολύ καλά για 14 χρόνια, μέχρι και τις τελευταίες μέρες στο νοσοκομείο, παρόλο που οι γιατροί μας είπαν πως δεν υπάρχει κάτι άλλο, η ίδια είχε μια ισχυρή πίστη ότι κάτι θα γινόταν και θα τα κατάφερνε, θα κέρδιζε αυτή τη μάχη».
Τέλος, ο Ανδρέας Τσούνης αναφέρθηκε στα παιδιά του: «Είχαμε κάνει προετοιμασία με τη Φώφη, τα είχαμε προετοιμάσει τα παιδιά για παν ενδεχόμενο. Ο πόνος της έλλειψης της μητέρας δεν είναι κάτι αμελητέο», είπε στη μεσημεριανή εκπομπή του Alpha.
Συνοπτικά
- Ο Ανδρέας Τσούνης μίλησε συγκινητικά για την απώλεια της Φώφης Γεννηματά, τονίζοντας τη διαρκή παρουσία της στη ζωή τους.
- Αναφέρθηκε στη γενναία και αισιόδοξη μάχη της Φώφης με τον καρκίνο, υπογραμμίζοντας την αξιοπρέπεια και επιμονή της.
- Εξήγησε πώς είχαν προετοιμάσει τα παιδιά τους για την απώλεια, αν και ο πόνος της απουσίας παραμένει έντονος.
- Το σπίτι συνεχίζει να είναι γεμάτο με αναμνήσεις της Φώφης, και η έλλειψή της είναι συνεχώς αισθητή.