Στην πρόσφατη συνέντευξή της στο περιοδικό InStyle, η Άλκηστις Πρωτοψάλτη μοιράζεται τις σκέψεις της για την καθημερινότητα και τις προκλήσεις της μουσικής της διαδρομής.
Ενώ δηλώνει ότι δεν θεωρεί ότι έχει επιτύχει κάτι μεγάλο, εκφράζει την ανησυχία της για την κατάσταση της κοινωνίας, όπως η έλλειψη παιδείας και δικαιοσύνης.
Αναφέρεται στις συνεργασίες της με δύσκολους καλλιτέχνες, τονίζοντας ότι η μουσική είναι το μόνο κοινό τους στοιχείο, και επισημαίνει τη σημασία της τέχνης ως μέσο επικοινωνίας και αυτοέκφρασης.
Διαβάστε παρακάτω
Η Άλκηστις Πρωτοψάλτη παραχώρησε μια αποκαλυπτική συνέντευξη στο περιοδικό InStyle και την Ξένια Ιωάννου. Με αφορμή τις καλοκαιρινές της συναυλίες, η σπουδαία ερμηνεύτρια εξομολογείται τις μικρές χαρές της καθημερινότητας, που την κάνουν ευτυχισμένη, τα επαγγελματικά της βήματα στη μουσική που την καθόρισαν αλλά και τα όνειρα που έχει για το μέλλον.
«Δεν θεωρώ ότι έχω κάνει επίτευγμα σε κάτι. Υπάρχουν αμέτρητα πράγματα και γεγονότα που μου κλέβουν το χαμόγελο και με εξοργίζουν. Δεν μου αρέσουν πάρα πολλά πράγματα και γεγονότα που συμβαίνουν στη χώρα μας: η έλλειψη παιδείας, η ανύπαρκτη ασφάλεια, η έλλειψη δικαιοσύνης, το κουκούλωμα πολλών σοβαρών θεμάτων που πλήγωσαν την κοινωνία βαθιά, η εξάπλωση της ανευθυνότητας, η μάστιγα των trolls, η επιφανειακή χαρά των ΜΜΕ, η αβάσταχτη ελαφρότητα του «είναι», η έλλειψη πολιτισμού, η έλλειψη ενδιαφέροντος, στόχων για τη ζωή», δηλώνει η Άλκηστις Πρωτοψάλτη.
«Με εντυπωσιάζουν οι οσμές των σκανδάλων και που κανείς δεν τολμά να ανοίξει το παράθυρο. Φτάνω στο συμπέρασμα ότι κανείς από τους πολιτικούς δεν αγάπησε πραγματικά αυτή τη χώρα. Ίσως να υπάρχουν λίγες εξαιρέσεις αλλά χάνονται στη δίνη της ταχύτητας και της πραγματικότητας».
Αλήθεια, καριέρα είναι η λέξη που χρησιμοποιείτε; Καριέρα είναι για εσάς ή διαδρομή, έκφραση, αυτοέκφραση, μοίρασμα, επικοινωνία;
«Κρατάω τις λέξεις «διαδρομή», «μοίρασμα» και «πορεία». Μέσα στα χρόνια αυτά, όλοι οι άνθρωποι που συνεργάστηκα, δεν ήταν ότι ταίριαζα μαζί τους, όμως με ενδιέφεραν καλλιτεχνικά. Έχω συνεργαστεί με υπέροχα άτομα, με πολύ δύσκολα και ιδιότροπα άτομα, με ανθρώπους που μόνο η μουσική μάς δένει αλλά δεν έχω κανένα άλλο κοινό στοιχείο.
Έμαθα όμως κάτι σπουδαίο σε αυτή τη διαδρομή: να ξεχωρίζω το έργο από τους ανθρώπους. Αυτό ήταν το κλειδί. Να δώσω και να μου δώσουν το καλύτερό τους. Αυτό είναι η τέχνη. Και μετά να γυρίσω στον δικό μου κήπο. Εκεί που κατοικούν όλοι οι άνθρωποι που με έκαναν καλύτερη», απαντά η Άλκηστις Πρωτοψάλτη.