Το άρθρο εξετάζει το φαινόμενο που παρατηρούμε όταν τα δάχτυλά μας ζαρώνουν μετά από παρατεταμένη επαφή με το νερό.
Αντίθετα με την κοινή πεποίθηση ότι αυτό οφείλεται σε διόγκωση λόγω απορρόφησης νερού, οι επιστήμονες διαπίστωσαν ότι η διαδικασία σχετίζεται με τη σύσπαση των αιμοφόρων αγγείων, που ελέγχεται από το αυτόνομο νευρικό σύστημα.
Η έρευνα του Guy German από το Πανεπιστήμιο Binghamton δείχνει ότι οι ρυτίδες σχηματίζονται σε επαναλαμβανόμενα μοτίβα και προσφέρουν μεγαλύτερη πρόσφυση στο νερό, διευκολύνοντας την κίνηση.
Διαβάστε παρακάτω
Είναι ένα φαινόμενο που όλοι γνωρίζουμε καλά. Πάμε για μια βουτιά ή απολαμβάνουμε ένα χαλαρωτικό μπάνιο, και σύντομα τα δάχτυλα των χεριών και των ποδιών μας αρχίζουν να μουλιάζουν. Αλλά έχετε αναρωτηθεί ποτέ γιατί συμβαίνει αυτό;
Μια κοινή παρανόηση είναι ότι τα δάχτυλά μας μουλιάζουν λόγω διόγκωσης που προκαλείται από την απορρόφηση νερού. Τώρα, οι επιστήμονες επιβεβαίωσαν ότι αυτό δεν ισχύει – αντίθετα, όλα οφείλονται στα αιμοφόρα αγγεία μας.
Ο Guy German, αναπληρωτής καθηγητής στο τμήμα βιοϊατρικής μηχανικής του Πανεπιστημίου Binghamton στη Νέα Υόρκη, στρατολόγησε τρεις εθελοντές για να μουλιάσουν τα δάχτυλά τους για 30 λεπτά. Η ομάδα του κατέγραψε τα μοτίβα από καμπυλωτές κορυφές και κοιλάδες που σχηματίστηκαν στο μουλιασμένο δέρμα.
Water Wrinkles Are Predictable, and May Help Identify You
New research shows that the wrinkles your fingers develop after being in water form in the same pattern every time.
This repeatable pattern is caused not by swelling, as previously believed, but by the constriction of… pic.twitter.com/5rBSB7uf73
— Neuroscience News (@NeuroscienceNew) May 13, 2025
Ανακάλυψαν ότι αυτά τα μοτίβα επαναλαμβάνονταν σε μεγάλο βαθμό όταν τα δάχτυλα μούλιαζαν ξανά 24 ώρες αργότερα.
«Συχνά οι άνθρωποι υποθέτουν ότι αυτές οι ρυτίδες σχηματίζονται επειδή το δέρμα απορροφά νερό, γεγονός που το κάνει να διογκώνεται και να λυγίζει», δήλωσε στο The Conversation.
«Για να είμαι ειλικρινής, το ίδιο πίστευα κι εγώ για μεγάλο χρονικό διάστημα. Ωστόσο, αποδεικνύεται ότι στην πραγματικότητα είναι το αυτόνομο νευρικό μας σύστημα σε λειτουργία. Αυτό ελέγχει τις ακούσιες κινήσεις μας, όπως η αναπνοή, τα μισόκλειστα μάτια και ο χτύπος της καρδιάς μας – καθώς και το πώς συστέλλονται και χαλαρώνουν τα αιμοφόρα αγγεία μας.
Κανονικά η θερμοκρασία, η φαρμακευτική αγωγή και το τι τρώμε και πίνουμε μπορούν να επηρεάσουν τη συμπεριφορά τους. Αυτή η σύσπαση των αιμοφόρων αγγείων είναι επίσης αυτό που προκαλεί το ζάρωμα του δέρματος ύστερα από παρατεταμένη κολύμβηση», δήλωσε ο δρ. German.
Your #Fingers Wrinkle in the Same #Pattern Every Time You’re in the Water for Too Longhttps://t.co/PNIyk5trBG#Crime #ForensicScience #Skin #SkinWrinkles #Biomedical @BinghamtonUNew pic.twitter.com/5w8sHei9ZM
— newswise (@newswise) May 12, 2025
«Όταν τα χέρια και τα πόδια σας έρχονται σε επαφή με το νερό για περισσότερο από λίγα λεπτά, οι ιδρωτοποιοί αδένες στο δέρμα ανοίγουν, επιτρέποντας στο νερό να εισχωρήσει στους ιστούς του δέρματος. Αυτό το επιπλέον νερό μειώνει την αναλογία αλατιού μέσα στο δέρμα.»
«Οι νευρικές ίνες στέλνουν ένα μήνυμα στον εγκέφαλο σχετικά με τα χαμηλότερα επίπεδα αλατιού, και το αυτόνομο νευρικό σύστημα ανταποκρίνεται συσφίγγοντας τα αιμοφόρα αγγεία.Η στένωση των αγγείων μειώνει τον συνολικό όγκο του δέρματος, “μαζεύοντας” το σε αυτά τα χαρακτηριστικά ρυτιδιασμένα μοτίβα.
Είναι όπως ένα αποξηραμένο σταφύλι που γίνεται σταφίδα – έχει χάσει περισσότερο όγκο απ’ ό,τι επιφάνεια».
Εξήγησε ότι τα ζαρωμένα δάχτυλα συνήθως αναπαράγουν το ίδιο ρυτιδιασμένο μοτίβο επειδή τα αιμοφόρα αγγεία «δεν αλλάζουν πολύ τη θέση τους».
Τα πειράματα, που δημοσιεύτηκαν στο Journal of the Mechanical Behavior of Biomedical Materials, επιβεβαίωσαν επίσης μια άλλη θεωρία – ότι οι ρυτίδες δεν σχηματίζονται σε άτομα που έχουν νευρική βλάβη στα δάχτυλά τους.
Ο δρ. German αποκάλυψε επίσης ένα άλλο πλεονέκτημα των μουλιασμένων δακτύλων χεριών και ποδιών- την πρόσφυση.
Οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι το ζαρωμένο δέρμα μπορεί να προσφέρει μεγαλύτερη πρόσφυση κάτω από το νερό σε σύγκριση με το μη ρυτιδιασμένο, λείο δέρμα. Αυτό θα μπορούσε να κάνει το περπάτημα σε μια υποβρύχια επιφάνεια ευκολότερο, με λιγότερες πιθανότητες να γλιστρήσει κάποιος.