Ο Γιώργος Κακοσαίος, με αφορμή την κυκλοφορία του νέου του δίσκου "Μάθε μου τον έρωτα" και την επερχόμενη περιοδεία του σε Αμερική και Καναδά, παραχώρησε συνέντευξη στο περιοδικό Down Town της Κύπρου, όπου μίλησε για τη μουσική του πορεία, τις σχέσεις του με τον πατέρα του Γιάννη Πλούταρχο και τις συγκρίσεις που συχνά γίνονται μεταξύ τους.
Ο νεαρός καλλιτέχνης εξέφρασε τη στάση του απέναντι στα αρνητικά σχόλια και τις προκλήσεις της δημόσιας ζωής, ενώ αναφέρθηκε και στη σημασία του έρωτα στη ζωή του, που του έχει διδάξει να μην εγκαταλείπει.
Ιδιαίτερη μνεία έκανε στη μητέρα του, αφιερώνοντάς της το τραγούδι "Μάνα", τονίζοντας τη βαθιά αγάπη και ευγνωμοσύνη που της έχει.
Διαβάστε παρακάτω
Με αφορμή τη κυκλοφορία του νέου του δίσκου με τίτλο «Μάθε μου τον έρωτα», αλλά και την περιοδεία που ετοιμάζεται να ξεκινήσει σε Αμερική και Καναδά, ο Γιώργος Κακοσαίος παραχώρησε μια εφ’ όλης της ύλης συνέντευξη στο περιοδικό Down Town της Κύπρου και στον δημοσιογράφο Γιάννη Χατζηγεωργίου.
Στη συνέντευξή του, ο Γιώργος Κακοσαίος μίλησε για το αν και πόσο τον επηρεάζουν τα αρνητικά σχόλια, δήλωσε ερωτευμένος ενώ έκανε και μια ξεχωριστή αναφορά στη μητέρα του.
Διάβασε το σχετικό απόσπασμα:
Οι… «σειρήνες» της επιτυχίας δεν σε αγγίζουν;
Δεν νιώθω ότι κάνω επιτυχία – και το εννοώ! Ζω απλώς κάποιες όμορφες στιγμές στην μέχρι τώρα πορεία μου. Θέλω πολλά χιλιόμετρα ακόμα για να έρθει η επιτυχία. Αν έρθει…
Έχεις την τύχη να έχεις δίπλα σου έναν άνθρωπο-δάσκαλο σε ό,τι αφορά στην ερμηνεία ενός τραγουδιού. Στις μεταξύ σας συζητήσεις πώς τον αντιμετωπίζεις; Βγάζεις από το μυαλό σου πως είναι «ο πατέρας σου» και γίνεται «ένας πολύ έμπειρος τραγουδιστής που οφείλεις να σέβεσαι ως νεαρότερος και να τον ακούς για καθετί»;
Δεν τα διαχωρίζω. Είναι ο πατέρας μου ο Γιάννης Πλούταρχος και τον ακούω πιστά στα περισσότερα πράγματα που μου λέει. Όσο μεγαλώνω, βέβαια, διαμορφώνω και την δική μου άποψη σε κάποια πράγματα αλλά, συνήθως, εκείνος είναι που έχει το δίκιο. Όπως και να το κάνουμε, είναι ο Γιάννης Πλούταρχος.
Πάντως οφείλω να σου πω πως διαβάζοντας κάτω από τα καινούργια σου τραγούδια τα σχόλια των ακροατών, πολλοί -μοιραία;- συγκρίνουν την ερμηνεία σου, ιδιαίτερα στις μπαλάντες, με εκείνην του πατέρα σου. Αυτό είναι αναπόφευκτο, νομίζεις; Ή είναι και λίγο δίκοπο μαχαίρι;
Είναι αναπόφευκτο θα πω. Ο γιος του είμαι, και οι χροιές μας -μοιραία- θα μοιάζουν. Επίσης, από εκείνον έμαθα να τραγουδάω. Δεν με πειράζει τι λένε, κι αν λένε κακά λόγια που μοιάζουν οι φωνές μας. Εγώ, ξέρω ότι, πρώτον, δεν το κάνω επίτηδες και, δεύτερον, η φωνή μου μοιάζει με τη φωνή του καλύτερου σύγχρονου ερωτικού τραγουδιστή.
Από εκείνο το παιδάκι που κάποτε είχε ανέβει στο stage και τραγουδούσε «Σου φωνάζω», στα 9 του μόλις χρόνια, πόσα άλλαξαν, Γιώργο; Και τι, νομίζεις, πως δεν άλλαξε κι ούτε θα αλλάξει ποτέ στον χαρακτήρα σου;
Δεν άλλαξε τίποτα απολύτως. Με τον ίδιο αυθορμητισμό που έβγαινα τότε και τραγουδούσα, με τον ίδιο αυθορμητισμό βγαίνω και τώρα. Τους ίδιους φίλους που είχα τότε, τους ίδιους έχω και τώρα. Το μόνο που αλλάζει είναι ο καιρός. Και το μόνο που προσπαθώ να κάνω είναι να προσαρμόζομαι, χωρίς όμως να χάνω τον εαυτό μου.
Η νύχτα, η καριέρα στην μουσική, σε δυνάμωσε ως χαρακτήρα; Έγινες πιο «ατσαλένιος» σε σχόλια που ακούς και μπορεί να λέγονται για σένα που ενδεχομένως να σε πληγώνουν;
Σίγουρα η νύχτα με έχει κάνει πιο ανθεκτικό. Ξέρω, είμαι σε μικρή ηλικία, αλλά έπρεπε να μάθω να τα βγάζω πέρα μόνος μου. Κι όχι να βάζω τον πατέρα μου να μιλάει για μένα με τον κάθε επιχειρηματία-συνθέτη-στιχουργόδιευθυντή δισκογραφικής εταιρίας. Αλλά, παρόλ’ αυτά, πληγώνομαι εύκολα. Ανθεκτικό με έκανε. Όχι ατσαλένιο.
Το γεγονός πως κάποιοι π.χ. έσπευσαν να κρίνουν πρόσφατα κακοπροαίρετα την συμμετοχή σου στην μεγάλη συναυλία για τον Βασίλη Καρρά, σε στενοχώρησε; Είχες καταλάβει τα κίνητρά τους;
Φυσικά και με στεναχώρησε. Ήμασταν εκεί κάποιοι καλλιτέχνες που μας επέλεξε κάποιος. Δεν πήγαμε να διαγωνιστούμε, ούτε να φανούμε. Πήγαμε να τιμήσουμε τον Βασίλη Καρρά. Μακάρι να μπορούσαν να ήταν εκεί όλοι. Πήγαμε, επίσης, και για έναν καλό σκοπό: Να μαζέψουμε χρήματα για τρία ιδρύματα. Αυτή είναι η ουσία. Αλλά κάποιοι άνθρωποι δεν το καταλαβαίνουν αυτό. Τους φτιάχνει να πετάνε χολή στο διαδίκτυο. Και είναι κρίμα.
Τα τραγούδια σου μου δίνουν τις αφορμές, γι’ αυτό και δεν μπορώ να μην σε ρωτήσω αν στα 25 σου ακόμη μαθαίνεται ο έρωτας… Σε σένα π.χ., τι έχει μάθει;
(Γελάει). Ο έρωτας, ε; Δεν υπάρχει πιο ωραίο συναίσθημα! Όταν ο έρωτας είναι έντονος… Ευχαριστώ τον Θεό που μου έδωσε την χαρά να τον ζήσω. Και να τον ζω! Ο έρωτας, λοιπόν, μου έχει μάθει να μην τα παρατάω. Να αφήνομαι, να δίνομαι, να γίνομαι θεός. Όπως λέει και η Ελεάνα Βραχάλη.
Σ’ έχει κάνει και εγωιστή ο έρωτας; Όπως τραγουδάς με τους στίχους της Αγγελικής Μακρυνιώτη «Πες του το και πίσω έλα / Πες του πως για σένα είναι γραφτό / Να υπάρχω μόνο εγώ!»;
Σίγουρα έχουν υπάρξει στιγμές που έβαλα τον εγωισμό μου μπροστά. Και συνεχίζω να το κάνω. Πολλές φορές, όμως, προσπαθώ να βγαίνω έξω από το κεφάλι μου. Και να βλέπω τα πράγματα από άλλη οπτική γωνία. Στην ουσία. Την θέλω και με θέλει. Έξω ο εγωισμός. Σε όλα! Μεγάλοι άνθρωποι είμαστε. Τα παιχνίδια του εγωισμού είναι ανώριμες καταστάσεις. Στο δικό μου το μυαλό.
Με το εξομολογητικό «Μάνα», το οποίο υποθέτω πως αφιερώνεις στην μητέρα σου, λες πολύ προσωπικά σου πράγματα. Ήθελες να της πεις δημόσια εκείνο το «σ’ αγαπώ» που δεν είπες έως σήμερα στην μητέρα σου με το συγκεκριμένο τραγούδι;
Με την μάνα μου έχουμε μια πολύ δυνατή σχέση. Την αγαπάω και της χρωστάω πάρα πολλά στη ζωή μου. Αυτό το τραγούδι σίγουρα είναι για όλες τις μανούλες του κόσμου. Είτε τις εδώ. Είτε του ουρανού. Ένα τραγούδι που η Ελένη Γιαννατσούλια έδειξε, για άλλη μια φορά, γιατί είναι από τις καλύτερες στιχουργούς της Ελλάδας.
Συνοπτικά
- Ο Γιώργος Κακοσαίος κυκλοφόρησε νέο δίσκο και ετοιμάζεται για περιοδεία σε Αμερική και Καναδά.
- Στη συνέντευξή του, μίλησε για τις προκλήσεις της δημόσιας ζωής και τη σημασία του έρωτα στη ζωή του.
- Έκανε ιδιαίτερη μνεία στη μητέρα του, αφιερώνοντάς της το τραγούδι "Μάνα".
- Αναφέρθηκε στη σχέση του με τον πατέρα του Γιάννη Πλούταρχο και στη σύγκριση που γίνεται μεταξύ τους.