Φαίη Σκορδά: «Όλο αυτό δεν έγινε με σχέδιο, έγινε γιατί ούτε το φοβήθηκα ούτε το προσέγγισα σαν νούμερα τηλεθέασης»

Για το αίσθημα δικαίου και τις ευαισθησίες που της μεταλαμπάδευσαν οι γονείς της από όταν ήταν ακόμα μικρή, αλλά και τον τρόπο που χειρίστηκε διάφορα κοινωνικά ζητήματα, όπως το #metoo μέσα από την εκπομπή της, μίλησε η Φαίη Σκορδά στη συνέντευξή της στο περιοδικό Grace.

H παρουσιάστρια εξήγησε πως τίποτα δεν έγινε με στρατηγική, ούτε για τα νούμερα τηλεθέασης.

Διακρίνεστε από μεγάλη ευαισθησία πάνω σε κοινωνικά ζητήματα, όπως είναι και το metoo. Και η αλήθεια είναι ότι, μέσα από τις συγκλονιστικές συνεντεύξεις σας, φέρατε το κοινό κοντά σε ένα τεράστιο θέμα.

Αυτό δεν έγινε με στρατηγική. Έγινε επειδή δεν το φοβήθηκα και επειδή θεώρησα – και θεωρούσα ανέκαθεν – ότι έχουμε τη δυνατότητα να μπαίνουμε μέσα στα σπίτια του κόσμου και να μιλάμε για θέματα τα οποία μπορούμε να απενοχοποιήσουμε, δίνοντας παράλληλα τα σωστά μηνύματα. Πάντα σκεφτόμουν το μήνυμα που περνάμε. Με αφορμή αυτές τις συγκλονιστικές υποθέσεις που αφορούν δημόσια πρόσωπα, έχουμε την ευκαιρία να συζητήσουμε για καταστάσεις οι οποίες μπορεί να συμβούν ανά πάσα στιγμή στον οποιονδήποτε, άντρα ή γυναίκα, σε οποιαδήποτε δουλειά.

Οπουδήποτε κάποιος πιστεύει ότι έχει μια δύναμη που πηγάζει από την όποια εξουσία του και του επιτρέπει να καταστήσει τον άλλο ευάλωτο. Αυτό, λοιπόν, ούτε το φοβήθηκα ούτε το προσέγγισα σαν νούμερα τηλεθέασης. Με ειλικρίνεια το λέω, δεν ήταν ποτέ αυτή η πρόθεση μου. Εκείνη την ώρα δεν έβλεπα τους πρωταγωνιστές μιας ιστορίας, έβλεπα την αφορμή για να μπούμε στη θέση του άλλου. Να δούμε τι μπορεί να έχει συμβεί. Να αγκαλιάσουμε τους φόβους μας.

Να δώσουμε ορατότητα και ενθάρρυνση για να μιλήσου κι άλλοι. Εκείνη την περίοδο, είχαν γράψει για μένα πολύ ωραία και τιμητικά άρθρα, τα οποία λειτούργησαν σαν χάδι. Γιατί δεν δουλεύουμε μόνο για τα χρήματα. Είναι και η αναγνώριση που χρειαζόμαστε. Μου ζητούσαν να δώσω πολλές συνεντεύξεις αλλά τότε απέφευγα να μιλήσω για το συγκεκριμένο θέμα επειδή δεν ήθελα να δημιουργηθεί η εντύπωση ότι απέβλεπα σε προσωπικό όφελος.

Η ευαισθησία αυτή προέρχεται από τον τρόπο με τον οποίο μεγαλώσατε ή προέκυψε μέσα από τις συνθήκες και τις εμπειρίες;

Έχει να κάνει με το πως και το που έχω μεγαλώσει. Η κοινωνική ευαισθησία δεν είναι κάτι για το οποίο μπορεί κάποιος να σου παραδώσει μαθήματα. Είναι ό,τι βλέπεις. Εγώ μεγάλωσα με δυο γονείς με τεράστια ενσυναίσθηση και σε ένα περιβάλλον όπου πολλές φορές οι άλλοι ήταν σε προτεραιότητα. Για παράδειγμα, η αγάπη προς τα ζώα. Οι γονείς μου μου είχαν δώσει το ελεύθερο και, όταν έβρισκα ένα αδέσποτο, το φρόντιζα στον κήπο μας. Κι αυτή ήταν σπουδαίο. Όταν ήμουν στη δευτέρα γυμνασίου, είχα δέκα γατάκια στο δωμάτιο μου. Είχα σώσει τη μαμά τους, η οποία γέννησε μέσα στο σπίτι μας, και ανέλαβα τη σημαντική ευθύνη να μεγαλώσω και να ταΐζω με γάλα τα γατάκια μέχρι να βρω που θα τα δώσω.

Μεγάλωσα επίσης με μια μητέρα που λατρεύει τις γυναίκες. Είχε πολλές φίλες μικρότερες σε ηλικία, οι οποίες συζητούσαν μαζί της τα προσωπικά τους. Τις καλούσε για κρασί μπροστά στο τζάκι κι εγώ άκουγα τις συμβουλές της μαμάς μου. Μεγάλωσα σε ένα σπίτι με δικαιοσύνη, όπου μετρούσε ο λόγος μας, και με έναν πατέρα ο οποίος έβλεπε το επάγγελμα του, αυτό του γιατρού, ως προσφορά πάνω απ’ όλα. Δεν αποσκοπούσε ποτέ σε οικονομικό αντίκρισμα και ήταν πάντα εκεί αν χρειαζόταν. Ήταν σκοπός της ζωής του, δεν ήταν δουλειά