Η Μαρία Σολωμού, σε νέο της βίντεο στο YouTube, μοιράζεται τις ανησυχίες της σχετικά με την ψυχική υγεία των παιδιών και τη δική της εμπειρία με παιδοψυχολόγους.
Αποκαλύπτει ότι, μετά από τη διάλυση του γάμου της, αναγνώρισε την ανάγκη να επισκεφθεί παιδοψυχολόγο για τον γιο της, και εκείνος της αποκάλυψε ότι είναι “μια θλιμμένη γυναίκα”.
Συζητά για τις προκλήσεις της επικοινωνίας με τον γιο της κατά την εφηβεία και πώς το podcast την βοήθησε να διαχειριστεί την κατάσταση.
Διαβάστε παρακάτω
Με νέο βίντεο επέστρεψε η Μαρία Σολωμού στο διαδικτυακό κανάλι της στο Youtube.
Αυτή τη φορά, η ηθοποιός μοιράστηκε πολλές σκέψεις και προβληματισμούς της για τα παιδιά, αλλά και για τους παιδοψυχολόγους, αναφερόμενη και στον γιο της.
«Εγώ πιστεύω ότι από τα επτά και μετά αρχίζει το πρόβλημα να γίνεται μεγάλο, γιατί μέχρι τα επτά γίνονται οι συνάψεις. Ό,τι έκανες, έκανες, μετά ψυχολόγο κατευθείαν. Υπερβολή στα 7 ο ψυχολόγος; Δεν ξέρω, έτσι όπως έχουμε γίνει. Υπάρχει και η παιδοψυχολογία. Εγώ είχα πάει για να μου πει και να καταλάβω και ο παιδοψυχολόγος έστειλε εμένα σε ψυχολόγο.
Ενώ είχα χωρίσει, όταν ήταν δύο χρονών, πήγα στο παιδοψυχολόγο όταν ήταν πέντε, γιατί έβλεπα μία συμπεριφορά που ήταν πολύ ντροπαλός και κλειστός. Με κοιτάει ο παιδοψυχολόγος και μου λέει “κυρία μου είστε μια θλιμμένη γυναίκα”», είπε αρχικά η Μαρία Σολωμού.
«Θυμάμαι για χρόνια ότι ο γιος μου έκανε ό,τι έκανα εγώ στους γονείς μου, κάτι που μου μοιάζει το παιδί, όχι απαραίτητα θετικό. Πριν πάει να μείνει με τον μπαμπά του, πήγαινα στο δωμάτιό του και του έλεγα “αγάπη μου όλα καλά; Έχεις να μου πεις; Κάτι συνταρακτικό;”, “όχι”. “Πώς πήγε το σχολείο;” απαντούσε “καλά”. “Διάβασες;” έλεγε “ναι”. “Αν θες κάτι να μου πεις, εδώ είμαι”, το έκανα για δύο χρόνια, δεν είχα άλλο τρόπο γιατί μετά κάθεσαι εκεί και παρατηρείς και λες “γιατί δεν μιλάς; Γιατί δεν κάνεις” και αρχίζεις και γίνεσαι ο φορτικός γονιός, που σιχαίνομαι», εξήγησε σε άλλο σημείο η Μαρία Σολωμού.
Για τη δύσκολη φάση της επικοινωνίας με τον γιο της, η Μαρία Σολωμού παραδέχτηκε: «Εγώ για δύο χρόνια ήμουν στα καρφιά. Μιλάμε για την ηλικία των 12 με 14. Αν δεν σου πει κάτι, τι; Η φαντασία μου οργίαζε αλλά δεν μπορούσα να πιέσω. Κάποια στιγμή του είπα “θες να πάμε σε ένα ψυχολόγο;” και μου απάντησε “αν είναι θα σου πω”. Εγώ πέρασα ένα δίχρονο πολύ στα τυφλά και αν σας πω τι με βοήθησε; Το podcast. Αδιανόητη βοήθεια.