Ο Νίκος Βουρλιώτης, γνωστός καλλιτέχνης με πολυετή παρουσία στη μουσική σκηνή, ανοίγει τον διάλογο για τη δημιουργική διαδικασία και την επιρροή της κόρης του στη μουσική του. Στα γυρίσματα του νέου του video clip για το κομμάτι «Σ’ αγαπάω», προσδίδει μια φρέσκια προσέγγιση στο τραγούδι του Γιώργου Αλκαίου. Μέσα από μια συνέντευξη μας μεταφέρει τη σημασία του χιούμορ στη δημιουργική διαδικασία του και τη σημασία της διαχρονικότητας στην τέχνη του.
Ο Νίκος Βουρλιώτης μετρά πάνω από τρείς δεκαετίες στον χώρο της μουσικής. Όλα αυτά τα χρόνια έχει καταφέρει να κυκλοφορήσει μεγάλες επιτυχίες που ακούγονται μέχρι σήμερα, να συστήσει στο κοινό νέους καλλιτέχνες, ενώ πάντα αφουγκράζεται όσα συμβαίνουν γύρω του και καταφέρνει να μένει επίκαιρος χωρίς να κάνει εκπτώσεις στη δουλειά του.
Τον συναντήσαμε πριν μερικές ημέρες στα γυρίσματα του νέου του video clip. Aυτή τη φορά ο Νίκος Βουρλιώτης, ή αλλιώς Nivo πήρε το κομμάτι «Σ’ αγαπάω» του Γιώργου Αλκαίου, δίνοντάς του μια εντελώς νέα μορφή. Με αφορμή αυτό το τραγούδι μιλήσαμε μαζί του για τον τρόπο που ο ίδιος θέλει να υπάρχει στη μουσική βιομηχανία, το πως διαχειρίζεται τον ανταγωνισμό που υπάρχει σε αυτόν, αλλά και την κριτική που του ασκεί η κόρη του για τη μουσική.
«Το “Σ’ αγαπάω” το έχετε ξανακούσει, αλλά τώρα θα ακούσετε ένα εντελώς νέο τραγούδι. Το τραγούδι ο κόσμος το γνώρισε σε μια άλλη εποχή με έναν καθαρά ψυχαγωγικό χαρακτήρα. Αυτόν τον ψυχαγωγικό χαρακτήρα δεν τον καταργούμε αλλά του δίνουμε ένα νέο πρόσωπο, πιο κοινωνικό. Έχει μέσα έντονο το στοιχείο του χιούμορ, που νομίζω ότι είναι και βασικό χαρακτηριστικό των Ελλήνων. Το χιούμορ είναι και ένα εργαλείο που μας βοηθά να ξεπεράσουμε όλα τα δύσκολα που συμβαίνουν στην καθημερινότητα» λέει ο Νίκος Βουρλιώτης για τη νέα ζωή που έδωσε στο τραγούδι «Σ’ αγαπάω».
Όσο για το αν πιστεύει ότι κάπου έχουμε χάσει το χιούμορ μας, μάς απάντησε, «Το τελευταίο χρονικό διάστημα έχουμε πολλούς λόγους για να χάσουμε το χιούμορ μας αλλά είναι μια ευκαιρία να το ξαναβρούμε μέσα από την τέχνη. Αυτό προσπαθούμε να κάνουμε κι εμείς, να ξαναβρούμε το χιούμορ μας και να επαναπροσδιορίσουμε τις κόκκινες γραμμές του».
Τι είναι όμως αυτό που βοηθά τον Νίκο Βουρλιώτη να μένει αισιόδοξος;
«Πρώτα απ’ όλα το ότι έχω ένα παιδί. Οφείλω να είμαι αισιόδοξος γιατί από τη στιγμή που είμαι γονιός, πρέπει να είμαι ο φάρος, το κάστρο, τα τείχη, οι πολεμίστρες, τα πάντα. Και οφείλω να πιστεύω ότι στο τέλος θα τους κερδίσουμε όλους. Η κόρη μου είναι ο πρώτος και βασικός κριτής για τη μουσική μου. Πλέον έχει άποψη για τα πάντα» εξομολογείται ο ίδιος και συνεχίζει λέγοντας, «Δεν έπαψα ποτέ να είμαι παιδί. Αυτό που μου πρόσφερε η τέχνη και το τραγούδι, είναι ότι κατάφερα να διατηρήσω το παιδί μέσα μου – και συνεχίζω να το διατηρώ…».
«Έχω μεγαλώσει σε μια γειτονιά, στην Αγία Βαρβάρα, και σε μια οικογένεια, που από πολύ νωρίς ανέπτυξα το κοινωνικό κριτήριο. Μπήκα πολύ γρήγορα σε μια συνθήκη από το σπίτι μου που άκουγα πράγματα, συμμετείχα σε συζητήσεις και ανέπτυξα πολύ γρήγορα το κοινωνικό κριτήριο. Στη συνέχεια, ως ανήσυχο πνεύμα το εξέλιξα αυτό και το έκανα στοιχείο του χαρακτήρα μου» λέει ο Νίκος Βουρλιώτης σε άλλο σημείο για τον κοινωνικό χαρακτήρα που θέλει να δίνει στα τραγούδια του.
Όσο για το αν και κατά πόσο βλέπει ανταγωνιστικά τους συναδέλφους του, ο Νίκος Βουρλιώτης αναφέρει «Σε καμία περίπτωση δε βλέπω ανταγωνιστικά τους συναδέλφους μου. Έχω αποδείξει όλα αυτά τα χρόνια ότι μου αρέσουν οι συνεργασίες. Είμαι πολύ συνεργάσιμος και θεωρώ ότι μέσα από τις συνεργασίες μπορούν να αναπτυχθούν οι ιδέες σου…
Τα beef που βλέπουμε συχνά και ο ανταγωνισμός για τα streams και τα views είναι ένα στοιχείο που συνοδεύει τη ραπ μουσική της από την αρχή της. Είναι ένα ανταγωνιστικό άθλημα η ραπ. Τα τελευταία χρόνια αυτός ο ανταγωνισμός έχει γιγαντωθεί γιατί έχει αναπτυχθεί μια θεωρία που αφορά τους αριθμούς και λεπτομέρειες που έχουν να κάνουν με το ποιος ξεκίνησε κάτι, και το ποιος είναι ο καλύτερος».
«Προσωπικά δε χρειάστηκε να μπω ποτέ στο τριπάκι να αποδείξω αν ήμουν πρωτοπόρος σε κάτι γιατί το έλεγε το κοινό μου αυτό, και τα γεγονότα. Καταφέραμε να αλλάξουμε πολλά πράγματα στο ραπ, να κάνουμε καινοτόμα πράγματα που μέχρι και σήμερα διατηρούν τη μοναδικότητά τους» προσθέτει σε άλλο σημείο.
Ο Νίκος Βουρλιώτης μας μίλησε ακόμα για τη διαχρονικόητα που κάνουν πολλά τραγούδια του να ξεχωρίζουν.
«Η διαχρονικότητα των κομματιών είναι η απόδειξη της αξίας και της μοναδικότητάς μας» εξηγεί.
Πως όμως θα αντιδρούσε αν η κόρη του, τού έλεγε ότι θέλει να ασχοληθεί με τη ραπ;
«Αν η κόρη μου στο μέλλον θελήσει να ασχοληθεί με τη ραπ, δε θα είμαι αρνητικός αλλά θα της παραθέσω όλα τα στοιχεία που χρειάζεται να ξέρει. Από εκεί και πέρα θα είμαι εκεί για να τη στηρίξω σε ό,τι και αν αποφασίσει να κάνει» λέει ο Νίκος Βουρλιώτης.
«Το να μην προσαρμόσω τον ήχο μου σε τραπ ρυθμούς ήταν μια πολύ συνειδητή επιλογή. Και εγώ και ο Μιχάλης Παπαθανασίου, ο συνοδοιπόρος μου στους Going Through αποφασίσαμε από την αρχή ότι δεν έχουμε σχέση με αυτό. Το βασικό στοιχείο της τραπ είναι το λυρικό περιεχόμενο, οι στίχοι. Εμείς είπαμε από την πρώτη στιγμή ότι αυτό το στιχουργικό περιεχόμενο δε μπορούμε να το υπηρετήσουμε. Ένας άλλος λόγος που δεν το γυρίσαμε στην τραπ είναι ότι 30 χρόνια τώρα, έχουμε διαμορφώσει ένα κοινό που το σεβόμαστε πάρα πολύ, και δε θέλουμε να το προδώσουμε» λέει για τον λόγο που δεν έχει στραφεί στην τραπ μουσική.
Τέλος, για το πόσο εύκολο είναι να συνεργάζεται για περισσότερες από τρεις δεκαετίες με τον ίδιο άνθρωπο, τον Μιχάλη Παπαθανασίου, με τον οποίο δημιούργησαν τους Going Through, ο Νίκος Βουρλιώτης είπε, «Σαφώς δεν είναι κάτι εύκολο. Χρειάζεται πολλή δουλειά και από τις δυο πλευρές, Σε μια τέτοια σχέση που περιέχει όλα τα στοιχεία που βοηθούν στο να παρεξηγηθείς και να μαλώσεις, παίζει ρόλο το πόσο έτοιμες είναι και οι δυο πλευρές να συμβιβαστούν, να κάνουν ένα βήμα πίσω και να δουν με μια πιο θετική ματιά όσα τους χωρίζουν».
