Στο θέμα της εκκένωσης των «Προσφυγικών» στη Λεωφόρο Αλεξάνδρας αναφέρεται ρεπορτάζ της taz από την Αθήνα, περιγράφοντας την απεργία πείνας εδώ και 90 ημέρες ενός ακτιβιστή. Γράφει χαρακτηριστικά: «Είναι αδυνατισμένος, με τα μάγουλα βαθουλωμένα, μια σκιά του παλιού του εαυτού. Προκλητικά, ο Αρίστος Χαντζής υψώνει την αριστερή του γροθιά προς τον αθηναϊκό ουρανό μπροστά σε μια πολυκατοικία στην οδό Αλεξάνδρας στο κέντρο της Αθήνας. Το αξιομνημόνευτο σύνθημα του Χατζή για την αντίστασή του: „Κάτω τα χέρια από τα Προσφυγικά!”».
O απεργός δηλώνει έτοιμος να φτάσει μέχρι και τον θάνατο. Αντιδρά στην απόφαση του Περιφερειάρχη Νίκου Χαρδαλιά για εκκένωση των «Προσφυγικών».
Ο δημοσιογράφος αναφέρεται στην ιστορία των συνολικά 8 συγκροτημάτων με τις 228 κατοικίες. «Χτισμένα από το 1933 και μετά σε στιλ Bauhaus, παρείχαν καταφύγιο σε Έλληνες πρόσφυγες από την σημερινή Τουρκία. Εξ ου και το όνομά τους, το οποίο χρησιμοποιείται ακόμα για τα κτίρια στην καρδιά της Αθήνας. Από το 2010, έχει σχηματιστεί μια κοινότητα αυτοδιαχείρισης. Τώρα ζουν εδώ περισσότεροι από 400 άνθρωποι, συμπεριλαμβανομένων μεταναστών, προσφύγων, Ελλήνων, ηλικιωμένων, ασθενών και 50 παιδιών».
Το συγκρότημα πέρασε το 2016 στην Περιφέρεια Αττικής, με εξαίρεση 51 διαμερισμάτων που έμειναν στα χέρια ιδιωτών. Ο Νίκος Χαρδαλιάς θέλει τώρα να το αδειάσει και να το «ανακαινίσει». Υποστηρίζει ότι τα διαμερίσματα θα δοθούν για κοινωνικές κατοικίες με διαφανή κριτήρια, ενώ η χρηματοδότηση είναι εγγυημένη από την ΕΕ. Λόγω της ιστορίας τους, τα «Προσφυγικά» δεν επιτρέπεται να κατεδαφιστούν. Οι κάτοικοι, όπως επισημαίνει το ρεπορτάζ, διαφωνούν με το σχέδιο και τονίζουν ότι οι ίδιοι φροντίζουν για την τμηματική ανακαίνιση του ιστορικού συγκροτήματος. Όπως επισημαίνει μια άλλη ακτιβίστρια, που δηλώνει έτοιμη να προχωρήσει και αυτή σε απεργία πείνας μέχρι θανάτου, οι αρχές επέλεξαν τη σιωπή ως απάντηση στα αιτήματα της κοινότητας.
Το τέλος του ελληνικού προγράμματος της DW
Aκόμα ένα ρεπορτάζ, ραδιοφωνικό αυτή τη φορά, συγκεκριμένα του Deutschlandfunk (DLF) από την Αθήνα, μιλά για τις αντιδράσεις στην Ελλάδα από το σχέδιο για κατάργηση του ελληνικού προγράμματος της Deutsche Welle. Η δημοσιογράφος αρχικά συνομιλεί με μεγαλύτερους σε ηλικία κατοίκους Αθηνών, που θυμίζουν τον ρόλο του ραδιοφωνικού προγράμματος της DW στα χρόνια της δικτατορίας, που έδινε βήμα και σε Έλληνες αντιστασιακούς. Το ρεπορτάζ αναφέρεται στις συνολικότερες περικοπές του ομίλου, αλλά σημειώνει ότι προκαλεί εντύπωση ότι μόνο η ελληνική γλώσσα αφαιρείται πλήρως από το πρόγραμμα. Κάτι που επισημαίνει και η διευθύντρια του Ινστιτούτου Γκαίτε στην Αθήνα, Σόνια Γκριγκοσέφσκι. «Η DW είναι υποχρεωμένη σε γενικότερες περικοπές» απάντησε η γενική διευθύντρια, Μπάρμπαρα Μάσινγκ στο ερώτημα του DLF, επικαλούμενη και τα «γεωπολιτικά δεδομένα».
Η δημοσιογράφος δεν παραλείπει να αναφέρει ότι η Ελλάδα βρίσκεται στην τελευταία θέση της κατάταξης μεταξύ των χωρών της ΕΕ σε ό,τι αφορά θέματα ελευθερίας του Τύπου. Φιλοξενεί δηλώσεις του Ρόναλντ Μαϊνάρντους, που υπήρξε διευθυντής του ελληνικού προγράμματος το διάστημα 1993-1996. «Οι ελληνογερμανικές σχέσεις αποτελούν ένα εξαιρετικά ασταθές οικοδόμημα. Είναι ιστορικά βεβαρημένες, όχι μόνο λόγω των εγκλημάτων πολέμου της ναζιστικής περιόδου, τα οποία στα μάτια των Ελλήνων δεν έχουν γίνει αντικείμενο της αναγκαίας επεξεργασίας. Υπήρξε και η- κατά την ελληνική πλευρά- ιδιαίτερα προβληματική στάση της γερμανικής κυβέρνησης κατά τη διάρκεια της οικονομικής κρίσης».
Υπάρχει τέλος και η δυσφορία για τη στάση της Γερμανίας απέναντι στην Τουρκία, που ερμηνεύεται ως «έλλειψη αλληλεγγύης». Όλα αυτά δεν προκαλούν στην Ελλάδα συμπάθειες για τη Γερμανία και τους Γερμανούς. Σε αυτό το πλαίσιο ο ρόλος της DW είναι σημαντικός και ο ακρωτηριασμός του ελληνικού προγράμματος είναι, κατά τον πολιτικό επιστήμονα, «προβληματικός, ανεύθυνος και μυωπικός».
Πηγή: dw.com/el – Κώστας Αργυρός