Η Ελένη Τσαλιγοπούλου συναντά δισκογραφικά τον Κώστα Λειβαδά σχεδόν μετά από 20 ολόκληρα χρόνια.
Όλες τις φορές που έχουν συναντηθεί μέσα στα χρόνια μας έχουν δώσει τραγούδια που έχουν γίνει κομμάτι της ζωής μας, που τα έχουμε αγαπήσει, που τα έχουμε χιλιοτραγουδήσει και στις καλές μας στιγμές και στα ζόρια μας, τραγούδια από αυτά που γίνονται το προσωπικό μας soundtrack. Και αυτήν η φορά δεν είναι η εξαίρεση.
Όποτε συναντιούνται η Ελένη Τσαλιγοπούλου και ο Κώστας Λειβαδάς, συμβαίνει κάτι δημιουργικό από αυτά που δεν εξηγούνται.
Απλά συμβαίνουν. Και μας δίνουν τραγούδια από αυτά που σα να τα περίμενες για να τα τραγουδήσεις, να τα βάλεις στη ζωή σου, να τα ακούσεις δυνατά και σε επανάληψη. Ριγιούνιον το άλμπουμ, αυτός ο τίτλος του, αυτή και η πραγματικότητά του και επτά τραγούδια το ένα πιο ωραίο από το άλλο.
«Τα τραγούδια του Κώστα τα αγαπάω βαθιά. Αισθάνομαι ότι συνδέομαι μαζί τους με έναν τρόπο πολύ προσωπικό, ίσως γι’ αυτό και όλα αυτά τα χρόνια βρίσκουν τον δρόμο τους και στις καρδιές του κόσμου. Η επιτυχία και η διαχρονικότητά τους δεν είναι τυχαίες. Η σχέση μας με τον Κώστα είναι μια σχέση που έχει χτιστεί μέσα στον χρόνο, μέσα από τη μουσική, τις στιγμές και τις κοινές μας αναζητήσεις. Αυτό το «Ριγιούνιον» δεν είναι απλώς μια συνάντηση, είναι μια συνέχεια. Σαν να πιάνουμε το νήμα από εκεί που το αφήσαμε. Σας ευχαριστούμε για την αγάπη και τη στήριξη όλα αυτά τα χρόνια. Εύχομαι τα καινούργια μας τραγούδια να σας αγγίξουν, να συνδεθείτε μαζί τους και να τα αγαπήσετε, όπως αγαπήσατε και τα προηγούμενα», αναφέρει η Ελένη Τσαλιγοπούλου.
Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.
«Ριγιούνιον πρώτα απ’ όλα για να κάνεις, πρέπει να έχει προηγηθεί κάτι με ταυτότητα, κάτι με το οποίο συνδέθηκες αληθινά στην αληθινή ζωή, ή έστω στη ζωή της φαντασίας και της σκηνής. Και εδώ, να ’μαστε καλά, έχουμε μια τέτοια περίπτωση και στα δύο αυτά επίπεδα, κάτι που στον κόσμο και τον χώρο του θεάματος είναι πολύ πολύ σπάνιο. Ριγιούνιον όμως θα πει και πολλά πολλά άλλα σημαντικά πράγματα για τον καθένα ξεχωριστά. Θα πει ανασκόπηση και πυξίδα μέλλοντος. Θα πει επανεξέταση, ταξινόμηση, διαχείριση και οριοθέτηση απ’ την αρχή. Θα πει επανεκτίμηση στο σήμερα με τα αύριο αγκαλιά και, στην καλύτερη περίπτωση, μια γιορτή γεμάτη εκπλήξεις και αλλαγές… ένα βάφτισμα στο καινούργιο.
Δεν είναι μια θλιβερή και με το στανιό γιορτή κουρασμένων συμμαθητών, ούτε ένας τρόπος προς πώληση. Είναι η ευτυχής στιγμή που έχεις κάτι καινούργιο να πεις και οι σχέσεις με μεγάλη διαδρομή έχουν φρέσκο αίμα από την αρχή, γιατί γλίτωσαν τη σκουριά, την παραμόρφωση που φέρνει το παραγνώρισμα, τις αγιογραφίες και βέβαια και την πλήρη απομυθοποίηση. Θέλει δουλειά αυτό, εκτός από ένστικτο, και θέλει κότσια. Ας ευχηθούμε όλοι για όλους να πέφτουμε και να ξανασηκωνόμαστε και να μας ξαναβρίσκουμε λοιπόν. επανασύνδεση λοιπόν, με όλα τα κομμάτια μας ζωντανά και σε διάλογο, εκεί που ο θυμός ξεψυχάει και η αγάπη περισσεύει», σημειώνει ο Κώστας Λειβαδάς.