Η ταινία δράσης The Killer δείχνει ότι μια ταινία μπορεί να είναι εμπορικά επιτυχημένη ακόμα κι αν δεν αρέσει σε όλους τους κριτικούς. Παρότι αρκετοί τη θεώρησαν απογοητευτική, κατάφερε να ανέβει ψηλά στα charts του Netflix στο Ηνωμένο Βασίλειο και να φτάσει κοντά στην κορυφή.
Η παραγωγή, σε σκηνοθεσία και σεναριακή υπογραφή του John Woo, αποτελεί remake της δικής του ταινίας του 1989 και φέρνει στο προσκήνιο μια πιο σύγχρονη εκδοχή του κλασικού crime- action σύμπαντος του. Στον πρωταγωνιστικό ρόλο εμφανίζεται η Nathalie Emmanuel, ως Zee, μια επαγγελματίας εκτελέστρια που βρίσκεται στο στόχαστρο τόσο των πρώην εργοδοτών της όσο και των αρχών μετά από μια αποτυχημένη αποστολή.
Η ιστορία στηρίζεται σε γνώριμες αλλά ανανεωμένες δομές του είδους: προδοσία, διπλά παιχνίδια και μια ηθική σύγκρουση που τοποθετεί την ηρωίδα σε έναν κόσμο χωρίς καθαρές γραμμές. Δίπλα της, η Omar Sy και ο Sam Worthington ενισχύουν το διεθνές cast, προσδίδοντας στο project το ύφος ενός global action thriller.
Παρά την τεχνική αρτιότητα που πολλοί αναγνωρίζουν, ιδιαίτερα στη χορογραφία δράσης και στην κινηματογράφηση, η ταινία δεν κατάφερε να αποφύγει την κριτική. Όπως αναφέρει το hellomagazine.com, κριτικοί μίλησαν για άνισο ρυθμό, προβλέψιμους διαλόγους και χαρακτήρες που δεν αναπτύσσονται επαρκώς. Ωστόσο, άλλοι πιστεύουν ότι λειτουργεί καλύτερα ως φόρος τιμής στις παλιές ταινίες δράσης, παρά ως σοβαρό δραματικό έργο με έμφαση στην ιστορία.
Η αντίδραση του κοινού ήταν εξίσου διχασμένη. Κάποιοι θεατές τη χαρακτήρισαν υπερβολική και ασυνεπή, ενώ άλλοι τη θεώρησαν «απροκάλυπτα διασκεδαστική», με έμφαση στις πρακτικές σκηνές δράσης και την αισθητική υπογραφή του Woo.