Στο Upper East Side της Νέας Υόρκης, εκεί όπου τα σπίτια μοιάζουν να κρύβουν μικρούς ιδιωτικούς κόσμους, τα outfits της Κυριακής του Πάσχα φέτος δεν ακολούθησαν κανέναν κανόνα. Δεν υπήρχαν dress codes ή προσδοκίες, μόνο μια αίσθηση ελευθερίας μέσα σε ένα σπίτι γεμάτο φίλους, οικογένειες και παιδιά, σε μια συνάντηση που έμοιαζε περισσότερο με ζωντανό, ιδιωτικό κόσμο παρά με ένα τυπικό κοινωνικό κάλεσμα. Οικοδέσποινα η Catherine Empiricos, που υποδέχτηκε ανθρώπους από τον προσωπικό της κύκλο, ενώ ανάμεσά τους βρέθηκε και η Σοφία Καρβέλα, μαζί με τα παιδιά της, σε ένα σκηνικό όπου οι μεγάλοι συζητούσαν και τα παιδιά κινούνταν ελεύθερα, δίνοντας τον ρυθμό της ημέρας.

Από νωρίς, ο χώρος γέμισε με οικογένειες και παιδιά, και κάπου εκεί η εικόνα μετατοπίστηκε. Μέσα στο σπίτι είχε στηθεί ένα μικρό “Easter garden” με ζώα, γουρουνάκια, κατσικάκια, προβατάκια, κοτοπουλάκια και πάπιες, δημιουργώντας μια εικόνα που θύμιζε περισσότερο σκηνή από εξοχή, από ένα αγρόκτημα, παρά από το κέντρο του Μανχάταν. Το εσωτερικό έπαψε να λειτουργεί σαν σαφώς ορισμένος χώρος. Έγινε ένα πεδίο κίνησης, όπου τα παιδιά όριζαν τη ροή, και οι μεγάλοι ακολουθούσαν.
Η Σοφία Καρβέλα και η επιλογή των ανδρικών κομματιών
Η Σοφία Καρβέλα επέλεξε να φορέσει δύο ανδρικά κομμάτια από τα Zara, και αυτή η επιλογή δεν λειτουργεί σαν στιλιστική ευκολία, αλλά σαν τοποθέτηση. Το πουκάμισο, ριγέ και σταυρωτό, δεν ανήκει στην κλασική ανδρική ντουλάπα. Τα σταυρωτά πουκάμισα εμφανίζονται κυρίως σε σχεδιαστικές εκδοχές, σε οίκους και fashion brands, όχι σε basic lines.

Το έχει επιλέξει σε ανδρικό extra small, και παρ’ όλα αυτά διαβάζεται ως oversized πάνω της. Δεν προσπαθεί να το φέρει στο σώμα της. Το αφήνει να σταθεί μεγαλύτερο, να κρατήσει απόσταση. Αν ήθελε απλώς ένα πιο φαρδύ πουκάμισο, θα το έπαιρνε από τη γυναικεία σειρά. Εδώ επιλέγει συνειδητά το ανδρικό, μαζί με ό,τι αυτό κουβαλά.

Το ίδιο συμβαίνει και με το παντελόνι. Ένα ανδρικό παντελόνι με πένσες, loose γραμμή και έντονο print, που δεν επιχειρεί να “ισορροπήσει” το σύνολο. Αντίθετα, το απομακρύνει ακόμη περισσότερο από μια εύκολη, έτοιμη εικόνα. Δεν είναι ένα σύνολο που αγοράζεται ως έχει. Είναι ένα σύνολο που προκύπτει μέσα από επιλογές.
Και εκεί βρίσκεται η ουσία. Δεν πρόκειται για styling που ακολουθεί προτάσεις. Πρόκειται για styling που επεξεργάζεται τα ρούχα, που τα μετακινεί από τον αρχικό τους ρόλο. Σε αυτή τη διαδικασία, αλλάζει και η σχέση με το σώμα. Τα ρούχα δεν έρχονται να “ντύσουν” τη σιλουέτα. Έρχονται να δημιουργήσουν απόσταση από αυτήν. Να την επανατοποθετήσουν, όχι να την επιβεβαιώσουν.
Δύο εκδοχές των outfits της Κυριακής του Πάσχα στο ίδιο τραπέζι
Στο ίδιο τραπέζι, δύο διαφορετικές προσεγγίσεις συνυπάρχουν χωρίς να συγκρούονται. Από τη μία μια προσωπική, σχεδόν ερευνητική σχέση με το styling, από την άλλη μια ήρεμη, ελεγχόμενη παρουσία που ορίζει τον χώρο.

Το κόκκινο σύνολο της Catherine Empiricos
Η Catherine Empiricos επέλεξε ένα signature σύνολο της Zeus+Dione, το Hera πουκάμισο και το Alcestes παντελόνι, σε κόκκινη εκδοχή. Σε αντίθεση με την ένταση των μοτίβων της Καρβέλα, εδώ η δύναμη βρίσκεται στην καθαρότητα. Η γραμμή είναι ρευστή, το ύφασμα κινείται χωρίς αντίσταση, και το σύνολο δεν διεκδικεί προσοχή. Την συγκεντρώνει χωρίς να την απαιτεί.

Το κόκκινο λειτουργεί σαν σταθερό σημείο μέσα στον χώρο. Όχι σαν ένταση, αλλά σαν παρουσία που οργανώνει την εικόνα. Είναι η επιλογή μιας οικοδέσποινας που κατανοεί τον ρόλο της μέσα στο περιβάλλον που δημιουργεί.

Ένα πασχαλινό τραπέζι που έγινε εμπειρία
Αυτό που μένει από αυτή την ημέρα δεν είναι μόνο τα outfits. Είναι η μετατόπιση της έννοιας του γεγονότος.Το πασχαλινό τραπέζι δεν λειτούργησε σαν σκηνή επίδειξης, αλλά σαν χώρος όπου η ζωή εξελίσσεται. Τα παιδιά, τα ζώα, οι συνομιλίες, η συνεχής κίνηση, όλα συνέθεσαν μια εικόνα που δεν είχε κέντρο, αλλά πολλαπλά σημεία ενδιαφέροντος.Τα outfits της Κυριακής του Πάσχα εντάχθηκαν μέσα σε αυτή τη ροή, αντί να την καθορίσουν.

Το νέο νόημα του πασχαλινού ντυσίματος
Ίσως τελικά εκεί βρίσκεται και το πιο ουσιαστικό στοιχείο. Ότι το ντύσιμο της Κυριακής του Πάσχα δεν ορίζεται πια από κανόνες ή αναφορές. Μπορεί να είναι ένα ανδρικό πουκάμισο που διαβάζεται αλλιώς.
Μπορεί να είναι ένα ελληνικό σύνολο που λειτουργεί με ακρίβεια μέσα στον χώρο. Και μπορεί να είναι απλώς η απόφαση να συμμετέχεις σε μια στιγμή χωρίς να την σκηνοθετείς. Τα outfits της Κυριακής του Πάσχα δεν είναι τάση. Είναι τρόπος να τοποθετείσαι μέσα σε αυτό που συμβαίνει.



