Η Έλενα Κρεμλίδου βρέθηκε καλεσμένη στην εκπομπή «Super Κατερίνα» την Παρασκευή 3 Απριλίου.
Η πρώην παίκτρια του Survivor, μέσα σε όλα, μίλησε στον Στέφανο Κωνσταντινίδη για τη δύσκολη δικαστική υπόθεση που χρειάστηκε να αντιμετωπίσει όταν άνδρας διέρρευσε στο διαδίκτυο φωτογραφίες από προσωπικές στιγμές της.
«Στα 22 μου δέχτηκα ένα πρώτο απειλητικό μήνυμα με προσωπικό μου υλικό το οποίο είχε τραβηχτεί όταν ήμουν 15 ετών. Εκεί λοιπόν δέχτηκα τον πρώτο εκβιασμό, όπου μου είπαν να στείλω κάτι καινούργιο, αλλιώς θα διέρρεαν αυτό που ήδη είχαν. Όντως, δύο μέρες μετά άρχισε να κυκλοφορεί παντού. Από τότε, πήρα την απόφαση να κάνω κάτι γι’ αυτό», είπε αρχικά η Έλενα Κρεμλίδου.
Και συμπλήρωσε: «Όταν έγινε αυτό, πάγωσα, όσοι το έχουν νιώσει ξέρουν ακριβώς πώς είναι. Πέρασαν σκέψεις από το μυαλό μου, τις οποίες σήμερα δεν θα έκανα σε καμία περίπτωση. Πλέον είμαι πιο δυνατή. Η ντροπή δεν είναι δική μου, δεν έκανα κάτι κακό. Το σεξ δεν είναι κάτι κακό, δεν είναι ντροπή. Η ντροπή είναι κάποιος να χρησιμοποιήσει κάτι δικό σου για να σου κάνει κακό. Ένας άνθρωπος επιλέγει να σου κάνει κακό με έναν τέτοιον τρόπο, καθώς, μέχρι και σήμερα το σεξ θεωρείται ντροπή για τη γυναίκα. Μέσα από όλη αυτή τη διαδικασία και τον πόνο που έχω ζήσει, προσπαθώ να φύγει η ντροπή από εμάς τα θύματα και να πάει εκεί που θα έπρεπε».
«Τα περισσότερα κορίτσια δεν είναι σαν εμένα που μπορώ να βγω και να μιλήσω δημόσια γι’ αυτό. Πολλά κορίτσια αλλάζουν χώρες για τέτοια θέματα και πολλές φορές μπορεί να έχουν βάλει και τέλος στη ζωή τους», τόνισε σε άλλο σημείο η influencer.
Τέλος, η Έλενα Κρεμλίδου ρωτήθηκε και για τη δικαστική δικαίωση της Ιωάννας Τούνη στην υπόθεση με το revenge porn βίντεο και σχολίασε: «Είμαι πάρα πολύ χαρούμενοι και για την Ιωάννα γιατί αυτό βοηθάει πολύ τα κορίτσια. Το να δουν ότι μια υπόθεση που κράτησε τόσο καιρό, τελικά δικαίωσε το θύμα, είναι πάρα πολύ σημαντικό. Περνάμε σε μια νέα εποχή που και τα θύματα και οι θύτες, μπορούν να δουν τι μπορεί να συμβεί μέσα από αυτό. Πλέον έχει αλλάξει ο νόμος και δεν είναι πλημμέλημα αλλά κακούργημα. Τα δικά μου δικαστήρια πραγματοποιήθηκαν όσο ακόμα θεωρούνταν πλημμέλημα».