Μια εφ’ όλης της ύλης συνέντευξη παραχώρησε η Έλλη Κοκκίνου στη διαδικτυακή Rainbow Mermaids, και μέσα σε όλα αναφέρθηκε στο διαζύγιο των γονιών της, αλλά και την περίοδο που είχε πάρει 22 κιλά.
Πιο συγκεκριμένα, η Έλλη Κοκκίνου αποκάλυψε ότι όταν οι γονείς της ανακοίνωσαν το διαζύγιό τους, η ίδια αντέδρασε λέγοντας, “τότε γιατί με κάνατε;”.
«Οι γονείς μου χώρισαν όταν ήμουν επτά ετών. Θυμάμαι την πρώτη και τελευταία κρίση που είχα, ήταν όταν το άκουσα. Ήμασταν στην Ανάβυσσο, δε θα το ξεχάσω, μου το ανακοίνωσαν και οι δυο. Το μόνο πράγμα που είπα και πλάνταξα στο κλάμα – ήταν καθαρά της ημέρας – ήταν, “τότε γιατί με κάνατε;”. ότι δηλαδή αφού θέλετε να χωρίσετε, τότε γιατί με κάνατε και με έχετε να επιλέγω ανάμεσα στους δυο, έτσι το είχα στο παιδικό μου το μυαλό.
Ήταν χαστούκι για εκείνους, αλλά ήταν τόσο ομαλή όλη η περίοδος, που καλύτερα που χώρισαν. Το έλεγα και τότε μετά από κάποιο διάστημα. Όλα τα εύσημα σε αυτό τα παίρνει η μητέρα μου. Το διαχειρίστηκε καταπληκτικά. Βεβαίως και ο μπαμπάς μου, αλλά το 90% είναι βραβείο της μαμάς μου, το πώς το διαχειρίστηκε και βοήθησε και τον μπαμπά μου να το διαχειριστεί, γιατί ήταν δική της απόφαση. Βοήθησε σε όλο το ήρεμο κλίμα για μένα. Δεν τους έχω δει ποτέ να τσακώνονται, ούτε πριν χωρίσουν, ούτε μετά. Για μένα αυτό είναι πρότυπο» είπε η Έλλη Κοκκίνου.
Στη συνέχεια, η Έλλη Κοκκίνου αναφέρθηκε και στην περίοδο που είχε πάρει 22 κιλά λέγοντας, «Όταν ξεκίνησα είχα 0 αυτοπεποίθηση. Αυτό χτίζεται με τα χρόνια. Αν δε δουλέψεις με τον εαυτό σου, ό,τι και να σου πουν οι άλλοι… Απέκτησα θυρεοειδή και έβαλα 22 κιλά μέσα σε έναν χρόνο. Αυτό ήταν δράμα για μένα, για ένα κορίτσι που είχε συνηθίσει να είναι αδύνατο».
«Ήταν ένα δύσκολο κομμάτι για εμένα αυτό… Τότε η εικόνα έπαιζε πολύ σημαντικότερο ρόλο στον χώρο, και οι συγκρίσεις ήταν πάρα πολλές. Δέχτηκα body shaming και από δικούς μου ανθρώπους. Πλάνταζα στο κλάμα…Δεν ήθελα να με αγκαλιάζει ούτε η μαμά μου. Δεν ήθελα ούτε τον εαυτό μου», πρόσθεσε η τραγουδίστρια.
Και κατέληξε λέγοντας, «Δεν το άφησα το τραγούδι, δούλευα κανονικά… Φορούσα τα ριχτά μου, δεν έβγαζα τα μπράτσα μου έξω, δεν έβρισκα ρούχα. Άκουγα από τον χώρο να μου λένε, “πώς έγινες έτσι”…».