Την Χάρις Αλεξίου υποδέχτηκαν ο Θανάσης Αναγνωστόπουλος και η Νάνσυ Ζαμπέτογλου στην εκπομπή Στούντιο 4, την Τετάρτη 25 Μαρτίου.
Η γνωστή τραγουδίστρια, μεταξύ άλλων, μίλησε για τις πιο καθοριστικές στιγμές της ζωής της, από την παιδική ηλικία μέχρι την καταξίωση και τις σκέψεις της για το σήμερα.
«Άλλαξα τη ζωή μου αρκετές φορές. Από παιδάκι 8 χρονών ήρθα στην Αθήνα με την οικογένειά μου, μετά που χάσαμε τον μπαμπά μου και άρχισε η πιο σκληρή ζωή της επιβίωσης. Φύγαμε από ένα αγροτικό περιβάλλον που ο μπαμπάς με αυτό ασχολούνταν και ήρθαμε εδώ. Η μαμά μου, που δεν είχε δουλέψει ποτέ στη ζωή της, βγήκε να μας συντηρήσει», είπε αρχικά η Χάρις Αλεξίου.
«Δεν αισθάνθηκα ποτέ φτωχή γιατί ήταν όλοι φτωχοί. Σκεφτόμουν ότι πρέπει κι εγώ να δουλέψω, να έχω ένα ωραίο σπίτι, να παντρευτώ ένα ωραίο παλικάρι, να κάνω παιδιά. Ήμουν τυχερή γιατί και το ωραίο παλικάρι βρήκα και το παντρεύτηκα και η επιτυχία ήρθε νωρίς και μάνα έγινα και προκοπή έκανα. Δοξάζω τον Θεό γιατί κέρδισα πολλά περισσότερα από αυτά που θα τολμούσα να ονειρευτώ».
Για την περίοδο που «έχασε» τη φωνή της, η Χάρις Αλεξίου αποκάλυψε: «Όταν σταμάτησα να τραγουδάω, η Δήμητρα Γαλάνη μου είπε κάτι φοβερό. Είπα “δεν θα ξανατραγουδήσω, η φωνή μου δεν με ακούει” και μου λέει “α ρε φύγε από εδώ, ψυχολογικό είναι, δεν θες κι γι’ αυτό”. Πάω σε έναν Γάλλο γιατρό, μου λέει “εγώ δεν βλέπω τίποτα στον λαιμό σας, έχετε τις χορδές μιας 18χρονης” και με ρωτάει “μήπως είναι ψυχολογικό;”. Λέω “καλέ εμείς επειδή ήμασταν γεμάτες ψυχολογικά τραγουδούσαμε τόσο καλά, τώρα θα μου πεις εσύ ότι έχω ψυχολογικά; Εγώ με αυτά μεγάλωσα;”».