Με αφορμή τη θεατρική παράσταση «Το 5ο Βήμα». στην οποία πρωταγωνιστεί, ο Θάνος Τοκάκης μίλησε στην εκπομπή «Buongiorno» και στον Άρη Καβατζίκη για όλους και για όλα.
Ο Θάνος Τοκάκης αναφέρθηκε στην σχέση του με την επίσης ηθοποιό, Βίκυ Παπαδοπούλου που πλέον μετρά 10 χρόνια, εξηγώντας ποιά ήταν η στιγμή που κατάλαβε ότι δε μπορεί να ζήσει χωρίς εκείνη.
Σε άλλο σημείο, ο Θάνος Τοκάκης αναφέρθηκε και στην απώλεια του αδελφού του, Βασίλη Τοκάκη, την οποία ακόμη δεν έχει ξεπεράσει.
«Προσωπικά, είμαι τόσο control freak που όποτε αισθάνομαι ότι πάω να πέσω κάπου με τα μούτρα, κόβω αμέσως τον εαυτό μου. Στο μόνο πράγμα που δε μπορώ να με σταματήσω, είναι το σκυλί μου, έχω εξάρτηση. Ένα πολύ σημαντικό πράγμα που κατάλαβα στην πορεία της σχέσης μας με τη Βίκυ, στην πορεία του να μάθω κι εγώ τη δική μου αλήθεια, είναι μια πολύ σκληρή αλήθεια, ότι δε μπορείς να κάνεις χωρίς τον άλλον, όταν καταλαβαίνεις ότι μπορείς να μείνεις και μόνος σου.
Όταν συνειδητοποίησα κάποια στιγμή ότι μπορώ να είμαι και μόνος μου, κατάλαβα ότι δε μπορώ να ζήσω χωρίς τη Βίκυ. Από εκείνο το σημείο και μετά, σταματά η συνεξαρτητική σχέση και σημαίνει ότι ο άλλος έχει μια ουσιαστική σχέση για σένα, ότι είναι πραγματικά ένας άλλος άνθρωπος, ο οποίος υπάρχει εκεί όχι για να σε υπηρετεί, όχι για να σε κάνει να νιώθεις καλύτερα, απλά υπάρχει εκεί γιατί είναι βράχος και μπορείς εκεί να στηριχθείς και αυτή η ένωση να δημιουργήσει αυτό το τρίτο πράγμα που είναι η σχέση. Είμαστε μαζί δέκα χρόνια. Όλες οι σχέσεις έχουν καλά και κακά πράγματα και πρέπει να τα αποδέχεσαι» εξομολογήθηκε ο Θάνος Τοκάκης.
Αναφορικά με τον θάνατο του αδελφού του, Βασίλη Τοκάκη που έχει φύγει από τη ζωή, ο ηθοποιός είπε, «Αν δε σε στιγματίσει μια απώλεια, σημαίνει ότι ο άνθρωπος που έφυγε, έφυγε κάπως άδικα. Αυτό είναι κάτι που κάθε μέρα το σκέφτομαι. Μέχρι εκείνη τη στιγμή δεν είχα βιώσει ένα τόσο απρόσμενο και τραγικό γεγονός στη ζωή μου και όλη τη μάχη που έδωσε. Προσωπικά, μέσα από αυτή τη διαδικασία έμαθα να γεύομαι περισσότερο τη ζωή. Έγινε μια ανακατάταξη μέσα μου, η τράπουλα μέσα μου κάπως ανακατανεμήθηκε και βρήκα κάποια πράγματα τα οποία για μένα αυτή τη στιγμή έχουν πολύ περισσότερη ουσία.
Ο αδελφός μου είχε παιδιά, είχε σύζυγό, είχε γονείς, είχε αδελφό. Ο καθένας από αυτούς βιώνει με τον δικό του τρόπο αυτή την απώλεια. Και όλοι αυτοί συμπληρώνουν με κάποιο τρόπο το κενό που υπάρχει ο ένας με τον άλλον. Οι άνθρωποι έχουμε μόνο τους άλλους ανθρώπους, δεν έχουμε τίποτα άλλο στη ζωή».