<span data-contrast="auto“>Υπάρχουν μέρες που δεν ανήκουν απλώς στο ημερολόγιο. Ανήκουν στη μνήμη! <span data-contrast="auto“>Η Καθαρά Δευτέρα είναι μία από αυτές. Μια μέρα που, ακόμη κι αν αλλάξουν οι πόλεις μας, οι ρυθμοί μας, οι ζωές μας, συνεχίζει να κουβαλά κάτι αναλλοίωτο: την ανάγκη να βρεθούμε μαζί. Γύρω από ένα τραπέζι. Κάτω από έναν λαμπερό ουρανό γεμάτο χαρταετούς. Δίπλα σε ανθρώπους που κάποτε ήταν (πιο) δεδομένοι και που σήμερα μοιάζουν πιο πολύτιμοι από ποτέ.
<span data-contrast="auto“>Κάθε χρόνο τέτοια μέρα, χωρίς να το πολυκαταλαβαίνουμε, ξαναγινόμαστε παιδιά. Θυμόμαστε τη μυρωδιά <span data-contrast="auto“>της λαγάνας<span data-contrast="auto“>. Τον ήχο του αλουμινόχαρτου που ανοίγει. Τα πιάτα που γεμίζουν. Τα χέρια που απλώνονται. Τις φωνές που μπλέκονται. Και κάπου εκεί, ανάμεσα σε γέλια, πειράγματα και μικρές σιωπές, γεννιούνται ιστορίες. Άλλες μεγάλες. Άλλες μικρές. Όλες<span data-contrast="auto“>,<span data-contrast="auto“> όμως <span data-contrast="auto“>,<span data-contrast="auto“>αληθινές.
Το παραμύθι που μοιάζει πολύ με τη ζωή μας
<span data-contrast="auto“>Φέτος, ο Μακεδονικός Χαλβάς αφηγείται ένα παραμύθι. Ένα παραμύθι για τον μικρό Οδυσσέα, μια παρέα παιδιών, έναν χαρταετό και τον κύριο Αριστείδη που μοιάζει αρχικά σκληρός, απόμακρος, σχεδόν απροσπέλαστος. Μέχρι τη στιγμή που ο χαρταετός μπλέκεται στην καρυδιά του.
<span data-contrast="auto“>Και τότε, κάτι αλλάζει. Ο κύριος Αριστείδης δεν διώχνει τα παιδιά. Δεν κλείνει την πόρτα. Αντίθετα, την <span data-contrast="auto“>ανοίγει. Και μαζί της<span data-contrast="auto“>,<span data-contrast="auto“> μισανοίγει και μια πόρτα από αναμνήσεις: τις δικές του Καθαρές Δευτέρες, τις δικές του παρέες, τις δικές του στιγμές. Δεν είναι τυχαίο.
<span data-contrast="auto“>Γιατί σχεδόν όλοι κουβαλάμε μέσα μας έναν μικρό κύριο Αριστείδη. Έναν άνθρωπο που κάποτε πληγώθηκε, απομακρύνθηκε, κουράστηκε. Και σχεδόν όλοι περιμένουμε, συνειδητά ή ασυνείδητα, μια αφορμή για να ξαναγυρίσουμε στους άλλους. Η Καθαρά Δευτέρα είναι αυτή η αφορμή.
Οι δικές μας Καθαρές Δευτέρες
<span data-contrast="auto“>Ίσως θυμάσαι τη γιαγιά σου να κόβει προσεκτικά τον χαλβά σε τέλεια τετράγωνα. Ίσως θυμάσαι τον πατέρα σου να παλεύει με τον χαρταετό για να πετάξει ψηλά. Πολύ ψηλά. Ίσως θυμάσαι ένα τραπέζι στρωμένο στο πάτωμα, γιατί δεν έφταναν οι καρέκλες.
<span data-contrast="auto“>Ίσως θυμάσαι έναν πολύ αγαπημένο φίλο που τότε ήταν καθημερινότητα και τώρα δεν προλαβαίνετε να βρίσκεστε όσο θα θέλατε. Και ίσως, κάπου ανάμεσα σε όλα αυτά, να θυμάσαι τον Μακεδονικό Χαλβά. <span data-contrast="auto“>Ως <span data-contrast="auto“>σταθερή παρουσία σε κάθε τέτοι<span data-contrast="auto“>α<span data-contrast="auto“> <span data-contrast="auto“>gathering <span data-contrast="auto“>μάζωξη<span data-contrast="auto“>. Ως κάτι που ήταν πάντα εκεί. Όπως οι άνθρωποι που αγαπάμε. Σταθερός. Οικείος.
<span data-contrast="auto“>Από το 1924, από ένα μικρό εργαστήριο στη Θεσσαλονίκη, μέχρι σήμερα, τέσσερις γενιές κρατούν ζωντανή την ίδια πατροπαράδοτη συνταγή, με εκλεκτό Μακεδονικό <span data-contrast="auto“>τ<span data-contrast="auto“>Τ<span data-contrast="auto“>αχίνι, άριστες πρώτες ύλες και τεχνικές που δεν άλλαξαν, γιατί δεν χρειάστηκε να αλλάξουν. Και ίσως αυτός να είναι ο λόγος που ο χαλβάς αυτός δεν έγινε ποτέ «μόδα». Έγινε συνήθεια, έθιμο, μνήμη.
Όταν ένα τραπέζι γίνεται γέφυρα
<span data-contrast="auto“>Υπάρχουν οικογένειες που δυσκολεύονται να βρουν κοινό χρόνο. Υπάρχουν φίλοι που λένε «να κανονίσουμε» και δεν κανονίζουν ποτέ. Υπάρχουν σχέσεις που μπαίνουν σε παύση, χωρίς να τελειώνουν. Και μετά έρχεται μια Καθαρά Δευτέρα. Κάποιος στέλνει ένα μήνυμα. Κάποιος τηλεφωνεί. Κάποιος ανοίγει το σπίτι του. «Έλα να φάμε μαζί»! Τόσο απλό και τόσο σπουδαίο την ίδια στιγμή.
<span data-contrast="auto“>Όπως στο παραμύθι, έτσι και στη ζωή, μια πρόσκληση αρκεί για να «μικρύνει» η απόσταση. Και γύρω από ένα τραπέζι, οι άνθρωποι θυμούνται ποιοι ήταν. Και, πολλές φορές, ποιοι θέλουν να ξαναγίνουν<span data-contrast="auto“>.
Κάθε παιδί αξίζει μια ιστορία!
<span data-contrast="auto“>Η φετινή Καθαρά Δευτέρα όμως δεν μένει μόνο στη νοσταλγία. Ο Μακεδονικός Χαλβάς στηρίζει τον Φάρο Τυφλών της Ελλάδος, καλύπτοντας τα έξοδα παραγωγής παιδικών ηχητικών βιβλίων και βιβλίων παιδικής λογοτεχνίας σε γραφή Braille.
<span data-contrast="auto“>Γιατί το παραμύθι δεν πρέπει να είναι προνόμιο. Η φαντασία δεν πρέπει να έχει εμπόδια. Κάθε παιδί αξίζει να ακούσει μια ιστορία. Και κάπως έτσι, το «Μια Καθαρά Δευτέρα κι έναν καιρό» δεν είναι μόνο τίτλος καμπάνιας. Είναι πράξη!
Δεν υπάρχει σωστός τρόπος να γιορτάσεις
<span data-contrast="auto“>Άλλοι θα βγουν στη φύση. Άλλοι θα μείνουν σπίτι. Άλλοι θα μαγειρέψουν. Άλλοι θα παραγγείλουν. Άλλοι θα είναι πολλοί. Άλλοι θα είναι λίγοι. Κανένας τρόπος δεν είναι λάθος.
<span data-contrast="auto“>Γιατί η Καθαρά Δευτέρα δεν μετριέται με το μενού. Μετριέται με το <span data-contrast="auto“>“<span data-contrast="auto“>μαζί<span data-contrast="auto“>”<span data-contrast="auto“>. Και κάθε χρόνο μπορεί να γίνει μια νέα ιστορία. Η δική σου ιστορία.
<span data-contrast="auto“>Όσοι θέλουν να ανακαλύψουν ολόκληρη την ιστορία, μπορούν να διαβάσουν το παραμύθι «Μια Καθαρά Δευτέρα κι έναν καιρό» στο katharadeftera.gr και να μπουν στην κλήρωση για να είναι ανάμεσα στους<span data-contrast="auto“> <span data-contrast="auto“>τυχερούς που θα κερδίσουν αγαπημένα προϊόντα.