Καλεσμένη στην εκπομπή «Κοινωνία Ώρα Mega» βρέθηκε η Ελένη Ζιώγα, την Πέμπτη 5 Φεβρουαρίου.
Η ηθοποιός και σεναριογράφος, με αφορμή την αποψινή πρεμιέρα της σειράς «Οι Αθώοι», μίλησε για τη σειρά και περιέγραψε μια εποχή ρατσισμού και βίας, όπου η ανάγκη για επιβίωση συγκρούεται με την ηθική και τη λυτρωτική δύναμη της συγχώρεσης.
«Ήπειρος 1886, σηματοδοτεί το ξεκίνημα της αφήγησης. Είναι μια Αρβανίτισσα, φτωχή γυναίκα, την οποία βιάζει ένας Τούρκος ληστής και φεύγει από την τότε Οθωμανική Αυτοκρατορία, γιατί τότε η Ήπειρος ήτανε κομμάτι της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, και έρχεται στην Ελλάδα, περνάει απέναντι στην Κέρκυρα και βρίσκει καταφύγιο στο σπίτι δύο πολύ καλών ανθρώπων, ευγενικών και πιστών ανθρώπων, οι οποίοι δεν έχουν πρόβλημα που κουβαλάει στην κοιλιά της ένα νόθο παιδί και είναι μια βιασμένη γυναίκα, ενώ όλο το υπόλοιπο χωριό έχει μεγάλο πρόβλημα. Και ξεκινάει από εκεί η αφήγηση της ιστορίας του Τουρκόγιαννου, που έτσι τον αποκαλούν, ο Γιάννος είναι ο γιος δηλαδή της Αρβανίτισσας αυτής, της Αρετής, της χριστιανής Αρβανίτισσας, τον αποκαλούν Τουρκόγιαννο για να τον μειώσουν», είπε αρχικά η Ελένη Ζιώγα.
Και συνέχισε: «Είναι η εποχή που αρχίζει ο εθνικισμός στις διάφορες χώρες, γιατί σπάει η αυτοκρατορία όπως καταλαβαίνετε, και εκεί είναι μπερδεμένα τα πράγματα. Οπότε είναι θύμα ρατσισμού, κοινωνικού, όμως είναι ένα πολύ ευγενές πλάσμα, που μέσα του κρύβει μια μεγάλη δύναμη και μια έχει μια μεγάλη καρδιά».
«Ερωτεύεται λοιπόν αυτός την κόρη των ανθρώπων που τον φιλοξενούν στο σπίτι τους. Αλλά παράλληλα την ερωτεύεται και ένας κοινός τους φίλος. Και εκεί έχουμε ένα πολύ δυναμικό ερωτικό τρίγωνο, όπου ο Θεοτόκης μας το αφηγείται με ένα δικό του τρόπο, τον οποίο προσπαθήσαμε να φέρουμε στην εικόνα και εμείς, όχι απλώς ως μια ερωτική ιστορία για να την παρακολουθήσουμε στην κλειδαρότρυπα, αλλά ως μία, έναν τρόπο για να δούμε, να δούμε μια ανατομία της ψυχής του ανθρώπου. Όταν καταλαμβάνεται από τα πάθη, τι παθαίνει, όταν ο έρωτας δεν είναι ευγενικός αλλά είναι διεκδικητικός, από την άλλη μεριά όταν υπάρχει ένας έρωτας ευγενικός, πώς αυτοί οι δύο, αυτές οι δύο περιοχές συγκρούονται η μία με την άλλη.
Θα βγούνε μέσα από τις καταστάσεις. Δηλαδή βλέπουμε τον άνθρωπο σε ακραίες μορφές, σε ακραίες συνθήκες, πώς αντιδρά. Μέσα από εκεί κατορθώνει ο Θεοτόκης βέβαια να μας μιλήσει για την αγάπη, να μας μιλήσει για… ήταν η εποχή που έγραφε πάνω, τον ενδιέφερε πολύ η χριστιανική θεολογία και είχε μπει στο βάθος της, στην αλήθεια της, όχι στο επίπλαστο της θρησκοληψίας καθόλου, την ανέλυε σαν μια είδους φιλοσοφίας και στην θεολογία της συγχώρεσης», κατέληξε η Ελένη Ζιώγα.