Το «Σαββόπουλος “Long Play”», το ιδιαίτερο αφιέρωμα στον σπουδαίο δημιουργό Διονύση Σαββόπουλο, έρχεται, απόψε, Τρίτη 6 Ιανουαρίου στις 23.00, στον ΣΚΑΪ, με το 3ο επεισόδιο – «Ο Μπάλλος και το Βρώμικο Ψωμί». Αφηγείται ο Παύλος Τσίμας, το εικαστικό κομμάτι είναι του Αλέξη Κυριτσόπουλου και η σκηνοθεσία του Ανδρέα Λουκάκου.
«Ο Μπάλλος και το Βρώμικο Ψωμί»
Το τρίτο επεισόδιο καλύπτει τα χρόνια πυρετώδους δημιουργίας 1971-72, όπου ο Διονύσης Σαββόπουλος παίζει πρώτα στο Ροντέο κι έπειτα στο Κύτταρο της οδού Αχαρνών και ηχογραφεί τους πιο επιδραστικούς ίσως, για την εξέλιξη της ελληνικής μουσικής, δίσκους του. Ο ίδιος εκμυστηρεύεται για πρώτη φορά τις πηγές της έμπνευσής του, τους δρόμους μέσα από τους οποίους γεννήθηκαν τραγούδια θρυλικά, όπως ο “Μπάλλος”, το “Ζεϊμπέκικο” ή η “Μαύρη Θάλασσα”.
Οι παραστάσεις, στο Κύτταρο ειδικά, είναι ένα μεγάλο καλλιτεχνικό αλλά και κοινωνικοπολιτικό γεγονός στην Αθήνα της εποχής. Το Κύτταρο γίνεται η πρώτη σύγχρονη μουσική σκηνή στην Αθήνα. Ο γιος του ιδιοκτήτη του χώρου, Δημήτρης Γιακουμέλος, παιδί τότε, θυμάται ότι οι άνθρωποι έκαναν ουρές που κύκλωναν δύο οικοδομικά τετράγωνα, για να δουν αυτό το μοναδικό πρόγραμμα που ξεκινούσε με τον Τζίμη τον Τίγρη, συνέχιζε με ηπειρώτικο κλαρίνο κι έπειτα η μουσική συνδυαζόταν με τις παραστάσεις Καραγκιόζη του Ευγένιου Σπαθάρη και τις κινηματογραφικές σκηνές του Λάκη Παπαστάθη. Η Δόμνα Σαμίου οργάνωνε τις βραδιές της Δευτέρας, ενώ τις Τρίτες, ο Ηλίας Πετρόπουλος παρουσίαζε τους συνθέτες του ρεμπέτικου. «Στο Ροντέο», λέει ο Διονύσης Σαββόπουλος, «έπαιξε για τελευταία φορά ο βάρδος όλων των τραγουδοποιών, ο Μάρκος Βαμβακάρης. Ήταν ένα ανοιξιάτικο βραδάκι του ’71. Κάθισε σε ένα ψάθινο καρεκλάκι, ήταν πολύ ταλαιπωρημένος πια και τραγούδησε μόνος με το τρίχορδό του τα αριστουργήματά του, έχοντας πλάι του τον Στέλιο Κυρομύτη. Μας είχε σηκωθεί η τρίχα».
Για εκείνες τις βραδιές μιλούν άνθρωποι που βρέθηκαν τότε εκεί ως θεατές, όπως ο Νίκος Πορτοκάλογλου και ο Αντώνης Καφετζόπουλος αλλά και μουσικοί όπως ο Βαγγέλης Γερμανός και ο Γιάννης “Μπαχ” Σπυρόπουλος. «Ο Διονύσης μάς άνοιξε τα μάτια», λέει ο Αντώνης Καφετζόπουλος. «Γνωρίσαμε όλο αυτόν τον κόσμο που ήταν στα μάτια μας ξεπερασμένος και η παλιά Ελλάδα, διά της Δόμνας Σαμίου, διά του Ευγένιου Σπαθάρη, με έναν πολύ ζωντανό τρόπο, και τρόπο ο οποίος απευθυνόταν και στη γενιά μου πια και σ’ εμάς τους πιτσιρικάδες».
Οι μέρες στις μουσικές σκηνές και στα στούντιο όπου ηχογραφήθηκαν οι δίσκοι διασταυρώνονται με τις στιγμές που έζησε η χώρα -η κηδεία του Γιώργου Σεφέρη και η προβολή του Γούντστοκ στο Παλλάς που εξελίχθηκε σε διαδήλωση- αλλά και τις εξελίξεις σε έναν κόσμο επαναστατημένο, τον κόσμο μιας νεανικής επανάστασης. Και ο Διονύσης Σαββόπουλος καταλήγει: «Και δείτε τώρα ένα παράδοξο. Ενώ αποτύχαμε πολιτικά, το πολιτιστικό προϊόν που γέννησε η δίψα μας απεδείχθη πανίσχυρο. Τρώμε ακόμα εξ αυτού. Απ’ τα 60’s. Από την εύφορη πλευρά της δεκαετίας του ’60 και το Woodstock υπήρξε το θέατρο αυτής της ευφορίας».
Στο 3ο επεισόδιο, για τον Διονύση Σαββόπουλο μιλά επίσης και ο Γιώργος Κοντογιάννης.
Η εκπομπή ΣΑΒΒΟΠΟΥΛΟΣ “LONG PLAY” είναι μια παραγωγή με την υπογραφή του ΣΚΑΪ και έχει υλοποιηθεί με την ευγενική χορηγία της ΔΕΗ. Η ΔΕΗ, αναπόσπαστο κομμάτι του κοινωνικού και οικονομικού ιστού της χώρας, στηρίζει πρωτοβουλίες που προβάλλουν τον ελληνικό πολιτισμό και τη σύγχρονη ιστορία του.
Δείτε το τρέιλερ