Ο Γιώργος Κωνσταντίνου, σε συνέντευξή του στην εφημερίδα «Οn Time», μίλησε ανοιχτά για τον εθισμό του στον τζόγο, επιδιώκοντας να προειδοποιήσει τους νέους για τις καταστροφικές του συνέπειες.
Αναφερόμενος στην ψυχική και οικονομική ζημιά που υπέστη, ο Κωνσταντίνου εξήγησε ότι, παρόλο που είχε μια εσωτερική δύναμη που τον βοήθησε να ξεπεράσει τον εθισμό, θέλει να αποτρέψει άλλους από το να πέσουν στην ίδια παγίδα.
Εκφράζοντας την ανησυχία του για την παγκόσμια κατάσταση, εύχεται για περισσότερη αγάπη μεταξύ των ανθρώπων, θυμίζοντας τις εποχές αλληλεγγύης μετά τον πόλεμο.
Διαβάστε παρακάτω
Για την περίοδο που ήταν εθισμένος στον τζόγο αλλά και στην απόφαση να μιλήσει ανοιχτά γι’ αυτό αναφέρθηκε ο Γιώργος Κωνσταντίνου στη συνέντευξη που παραχώρησε στην εφημερίδα «Οn Time» και στη δημοσιογράφο Σίσσυ Μενεγάτου.
Ο Γιώργος Κωνσταντίνου εξήγησε ότι αποφάσισε να μιλήσει ανοιχτά για τον εθισμό του, για να χτυπήσει ένα «καμπανάκι» στους νέους προκειμένου να αποφύγουν να ασχοληθούν με κάτι αντίστοιχο.
Μιλήσατε ανοιχτά για τον εθισμό σας στον τζόγο. Τι σας ώθησε να το αποκαλύψετε, ενώ συνήθως κρατάτε την προσωπική σας ζωή μακριά από τα φώτα;
Ο λόγος ήταν το ότι πόνεσα πάρα πολύ από αυτό. Ήθελα να το πω ανοιχτά, για να γίνει ένα καμπανάκι για τους νέους και να μην ξεκινήσουν κάτι τέτοιο. Να μην ασχοληθούν καθόλου με αυτό. Εγώ ήμουν εξαρτημένος. Η εξάρτηση είναι ό,τι χειρότερο. Έχασα και οικονομικά και ψυχικά.
Γιατί κάθε φορά που ένας παίκτης πάει και χάνει την περιουσία του ή οτιδήποτε άλλο, πέφτει σε βαθιά κατάθλιψη. Εκείνο που με έσωσε, ήταν αυτό το DNA που έχω, το οποίο κατά κάποιον τρόπο με αναισθητοποιούσε και κατάφερνα και το ξεπερνούσα. Ίσως αυτός ήταν ο λόγος που το συνέχιζα.
Τι εύχεστε για το 2026;
Είμαι πάντα ανήσυχος σχετικά με την παγκόσμια κατάσταση, γιατί έχω ζήσει έναν πόλεμο και ξέρω τι σημαίνει. Είναι εύκολο να ευχηθεί να υπάρχει ειρήνη και αγάπη σε όλο τον κόσμο. Αυτό, όμως, είναι ουτοπία. Δεν νομίζω ότι θα υπάρξει ποτέ. Είναι όπως τα μυρμήγκια: αν βάλεις μαύρα και κόκκινα σε ένα βάζο, θα πλακωθούν μεταξύ τους. Δεν μπορείς να τα χωρίσεις με τίποτα.
Τουλάχιστον, να υπάρχει περισσότερη αγάπη από άνθρωπο σε άνθρωπο. Αυτό είναι το σημαντικότερο. Γιατί έζησα και μια τέτοια εποχή. Όταν τελείωσε η Κατοχή, ο άνθρωπος αγάπησε τον άνθρωπο. Είχε περάσει τέτοιον πόνο, που είχε ανάγκη τον διπλανό του. Τότε έγιναν και οι ωραίες εποχές. Ήταν η εποχή της αθωότητας.
Συνοπτικά
- Ο Γιώργος Κωνσταντίνου μίλησε ανοιχτά για τον εθισμό του στον τζόγο, επιδιώκοντας να προειδοποιήσει τους νέους για τις συνέπειές του.
- Ανέφερε την ψυχική και οικονομική ζημιά που υπέστη, ενώ τόνισε τη σημασία της εσωτερικής του δύναμης για την υπέρβαση του εθισμού.
- Εξέφρασε την ανησυχία του για την παγκόσμια κατάσταση και την ανάγκη για περισσότερη αγάπη μεταξύ των ανθρώπων.
- Ευχήθηκε για μια εποχή αλληλεγγύης και αγάπης, ανακαλώντας τις όμορφες στιγμές μετά την Κατοχή.