Σταματίνα Τσιμτσιλή: «Με άγγιξε βαθιά, έφυγα δακρυσμένη και σκεφτόμουν “εντάξει, το βίωσα κι αυτό”»

Η Σταματίνα Τσιμτσιλή παραχώρησε συνέντευξη στο τελευταίο τεύχος για φέτος του περιοδικού OK! και τον Νίκο Γεωργιάδη. Κάνοντας τον δικό της προσωπικό απολογισμό, η παρουσιάστρια του Alpha αποκάλυψε τι ήταν αυτό που έκαναν οι κόρες της και της έφερε δάκρυα χαράς.

Αν μπορούσες να αφήσεις πίσω μια στιγμή και να πάρεις μαζί σου μια άλλη από τη χρονιά που πέρασε, ποιες θα ήταν αυτές;

Γενικώς είναι πολύ ψηλά στην καρδιά μου και στο μυαλό μου όλες αυτές οι στιγμές που μοιραζόμαστε με τα παιδιά μας, με τον Θέμη, κάποια ταξίδια που καταφέρνουμε να κάνουμε οικογενειακά. Επειδή αποζητούμε ο ένας την παρέα του άλλου και δεν είναι πολλές οι στιγμές που μπορούμε να είμαστε μόνο οι πέντε μας, όταν το πετυχαίνουμε, το απολαμβάνουμε. Προς το παρόν αποτελούμε καλή παρέα και για τα παιδιά μας. Περνάμε καλά, γελάμε, το διασκεδάζουμε.

Αλλά είναι τρία, δεν είναι εύκολο.

Οι κόρες μου είναι πια 12,5 και 11,5 χρόνων, έχουν μια διαμορφωμένη προσωπικότητα. Τα κορίτσια είναι αρκετά ώριμα και πια δεν έχουν την ταλαιπωρία του να σε κάνω μπάνιο, να σου βρω τι θα βάλεις ή «μαμά, άμα βαριέμαι, τι να κάνω;». Έχουν το πρόγραμμα τους, τις σκέψεις τους, επιζητούν πιο ουσιαστική επικοινωνία. Ο Γιάννης είναι λίγο ακόμα στο μεταίχμιο.

Το δικό σου μικρόβιο της τηλεόρασης το έχει πάρει, πιστεύεις, κάποιο από τα παιδιά σου;

Σε αυτή τη φάση είναι καλοί μαθητές και αυτό είναι κάτι που μου αρέσει, όχι με την έννοια της βαθμοθηρίας, αλλά γιατί βλέπω ότι είναι παιδιά που θέλουν να έχουν μια συνέπεια στις υποχρεώσεις τους, τους ενδιαφέρει να έχουν μια καλή εικόνα στην τάξη. Πριν από λίγες μέρες πήγα να πάρω τους βαθμούς τους και συγκινήθηκα. Όλοι οι δάσκαλοι ανεξαιρέτως μου είπαν ότι, πέρα από το μαθησιακό κομμάτι, βλέπουν πως είναι καλά παιδιά, καλοί χαρακτήρες.

Και αυτό με συγκίνησε πάρα πολύ, έφυγα κλαμένη και σκεφτόμουν «εντάξει, το έζησα κι αυτό». Τα παιδιά προς το παρόν δεν έχουν παρουσιάσει κάποια κλίση. Εννοείται ότι θα θέλαμε ιδανικά κάποιος να ασχοληθεί με το δικηγορικό γραφείο που υπάρχει εδώ και 70 χρόνια από τον παππού και μακάρι να είναι εκεί οι τρεις ή, έστω, κάποιος από τους τρεις. Εγώ αυτό που τους εξηγώ για τη δική μου τη δουλειά είναι να μη μένουν στο κομμάτι της λάμψης, «Α, η μαμά έχει εκπομπή» ή «ντύνεται ωραία, βάφεται». Στη δική μου δουλειά, που λέγεται δημοσιογραφία, για να ξεχωρίσεις θέλει πολλή προσπάθεια. Δεν τους αποθαρρύνω, αλλά δεν τους το ωραιοποιώ. Κι εγώ θυμάμαι ότι μέχρι τα 16 έλεγα πως θα γίνω γιατρός και ξαφνικά στα 17 είπα ότι θα γίνω δημοσιογράφος.