Μια εφ΄όλης της ύλης συνέντευξη παραχώρησε η Ελένη Ράντου στην εκπομπή του Τάσου Τρύφωνος «Τετ-α-τετ».
Στη συνέντευξή της αυτή η Ελένη Ράντου μιλά για τον μεγαλύτερό της φόβο, που έχει να κάνει με την απώλεια της μητέρας της, το ενδεχόμενο να επιστρέψει τηλεοπτικά το «Κωνσταντίνου και Ελένης» αλλά και το πώς είναι να ζεις 32 ολόκληρα χρόνια δίπλα σε έναν μύθο, όπως είναι ο Βασίλης Παπακωνσταντίνου.
«Επειδή πια η μητέρα μου, μετά από δέκα χρόνια με αυτήν την ασθένεια της άνοιας, έχει κάνει έναν πολύ μεγάλο κύκλο… Με τρομάζει αν θα μπορώ να το παίζω, στο ενδεχόμενο του να έχει φύγει. Εκεί νομίζω ότι θα μου είναι πάρα πολύ δύσκολο», εξομολογήθηκε αρχικά η Ελένη Ράντου.
Και συνέχισε εξηγώντας: «Έχω συνδυάσει ότι αυτή η παράσταση την κρατάει στη ζωή. Με έχει συντροφεύσει σε όλο αυτό το πολύ οδυνηρό ταξίδι. Έχω πάθει μια συνεξάρτηση και με την παράσταση και με το πρόβλημα πια. Με τρομάζει ακόμα και όταν θα ελευθερωθεί και η μαμά μου από όλη αυτή την εμπειρία, πώς θα μπορώ να διαχειριστώ αυτή την ελευθερία».
Η Ελένη Ράντου μίλησε και για το ενδεχόμενο μιας τηλεοπτικής επιστροφής της σειράς «Κωνσταντίνου και Ελένης» με τον Χάρη Ρώμα, απαντώντας με χιουμορ: «Εγώ θα του πω να περιμένει λίγο να φτάσω στα ογδόντα. Στα ογδόντα θα είχε πάρα πολύ ενδιαφέρον να ξανακάνουμε το “Κωνσταντίνου και Ελένης”. Να είμαστε δύο με τη μασέλα και την πατερίτσα και το πι και να το κάνουμε».
Αναφερόμενη στην ταινία Τι ψυχή θα παραδώσεις μωρή;, παραδέχθηκε πως δεν την έχει παρακολουθήσει ακόμη.
«Δεν το είδα ρε γαμώτο. Είχα και ένα κράτημα, γιατί μου φαίνεται μια περίεργη νεκρανάσταση αυτή. Αλλά νίκησε η κούραση και την περιέργεια. Είχε ξεστρατίσει το πράγμα τόσο πολύ που δεν μου φάνηκε πολύ απότομο αυτό που συνέβη. Είχαν τόσες έντονες διενέξεις ο Αλέξανδρος με τη Χρύσα, που το είδαμε να έρχεται πια το τέλος της σειράς. Και σε γύρισμα πάνω», είπε χαρακτηριστικά.
Για τα δημοσιεύματα που έβγαιναν κατά καιρούς από τον Τύπο και την ήθελαν να χωρίζει με τον Βασίλη Παπακωνσταντίνου, η Ελένη Ράντου παραδέχτηκε, «Χωρίς να το ξέρουνε, μας κάναν ένα καλό. Μας χωρίζανε κάθε τρεις μήνες. Αυτό έφτιαξε μια θολή εικόνα για το αν είμαστε μαζί ή όχι. Χωρίς να το θέλουνε, γιατί μάλλον το σκάνδαλο ψάχνανε, μας δημιουργήσαν δύο ανεξάρτητες ιστορίες… Ήταν πολύ εύκολο ως γυναίκα και ως νεότερη να κολλήσω πάνω στην ιστορία του Βασίλη και να είμαι κάπου δίπλα κολλημένη εκεί. Αλλά πάντα είναι ένας τεράστιος μύθος. Και όσο λατρεία μπορεί να έχεις σε έναν μύθο, τόσο δύσκολο είναι να ζεις με έναν μύθο».
